古诗词 - 中国最美古诗词

咏东山

烟嶂巍巍列翠屏，松山高下郁葱菁。yān zhàng wēi wēi liè cuì píng，sōng shān gāo xià yù cōng jīng。风生万壑笙竽触，拟向林间筑小亭。fēng shēng wàn hè shēng yú chù，nǐ xiàng lín jiān zhù xiǎo tíng。

彭亨著冠猪，踉蹡上车鹤。péng hēng zhù guān zhū，liáng qiāng shàng chē hè。皇家一清明，此辈束高阁。huáng jiā yī qīng míng，cǐ bèi shù gāo gé。龙夔杂鹓鹭，庶位已参错。lóng kuí zá yuān lù，shù wèi yǐ cān cuò。少安真可待，四海得耕凿。shǎo ān zhēn kě dài，sì hǎi dé gēng záo。我亦幸丰年，从容一丘壑。wǒ yì xìng fēng nián，cóng róng yī qiū hè。

避盗泊舟武康远光亭下与同行分和杜工部诗伤秋及宿江边阁二首其一

宋：范浚

带郭人烟少，通村径路微。dài guō rén yān shǎo，tōng cūn jìng lù wēi。水光浮栋宇，野色动窗扉。shuǐ guāng fú dòng yǔ，yě sè dòng chuāng fēi。小树无重数，前山不合围。xiǎo shù wú zhòng shù，qián shān bù hé wéi。艰危邻虎窟，奔迫诡牛衣。jiān wēi lín hǔ kū，bēn pò guǐ niú yī。白舫竟何适，丹枫看即稀。bái fǎng jìng hé shì，dān fēng kàn jí xī。西园小茅屋，知复几时归。xī yuán xiǎo máo wū，zhī fù jǐ shí guī。

杂兴五首

宋：范浚

雉骄有擅泽，鸡雄亦专栖。zhì jiāo yǒu shàn zé，jī xióng yì zhuān qī。乘人肆桀傲，未异雉与鸡。chéng rén sì jié ào，wèi yì zhì yǔ jī。虚张尽客气，不知堕危机。xū zhāng jǐn kè qì，bù zhī duò wēi jī。雉骄或登俎，鸡雄亦为牺。zhì jiāo huò dēng zǔ，jī xióng yì wèi xī。嗟尔桀傲子，不戒将安之。jiē ěr jié ào zi，bù jiè jiāng ān zhī。

杂兴五首

宋：范浚

高蝉荫嘉木，未省螗斧危。gāo chán yīn jiā mù，wèi shěng táng fǔ wēi。勇虫亦何愚，不顾黄雀饥。yǒng chóng yì hé yú，bù gù huáng què jī。痴痴挟弹子，已复露沾衣。chī chī xié dàn zi，yǐ fù lù zhān yī。世事无不然，古今同一悲。shì shì wú bù rán，gǔ jīn tóng yī bēi。

杂兴五首

宋：范浚

鹊噪得欢喜，乌鸣得憎嗔。què zào dé huān xǐ，wū míng dé zēng chēn。乌鹊自有口，噪鸣何预人。wū què zì yǒu kǒu，zào míng hé yù rén。乌飞声哑哑，鹊飞声啧啧。wū fēi shēng yǎ yǎ，què fēi shēng zé zé。凡鸟从纷纷，未用置肝鬲。fán niǎo cóng fēn fēn，wèi yòng zhì gān gé。

遣兴五首

宋：范浚

商山园绮徒，雪发映松露。shāng shān yuán qǐ tú，xuě fā yìng sōng lù。山间谓终老，不踏市朝路。shān jiān wèi zhōng lǎo，bù tà shì cháo lù。一朝前星匿，羽翼起调护。yī cháo qián xīng nì，yǔ yì qǐ diào hù。婆娑古衣冠，笑定国储副。pó suō gǔ yī guān，xiào dìng guó chǔ fù。留侯计偶尔，曷遽动贞素。liú hóu jì ǒu ěr，hé jù dòng zhēn sù。因知古今士，出处自冥数。yīn zhī gǔ jīn shì，chū chù zì míng shù。功名苟不免，四老犹一助。gōng míng gǒu bù miǎn，sì lǎo yóu yī zhù。宁庸巧驰驱，失尔邯郸步。níng yōng qiǎo chí qū，shī ěr hán dān bù。

遣兴五首

宋：范浚

少陵古诗伯，未必真豪人。shǎo líng gǔ shī bó，wèi bì zhēn háo rén。胡为冷炙辱，自分潜悲辛。hú wèi lěng zhì rǔ，zì fēn qián bēi xīn。莫倚善题赋，未悟严武嗔。mò yǐ shàn tí fù，wèi wù yán wǔ chēn。徒言磊落士，不肯异其身。tú yán lěi luò shì，bù kěn yì qí shēn。

遣兴五首

宋：范浚

我逢刘颍川，竟夕不向枕。wǒ féng liú yǐng chuān，jìng xī bù xiàng zhěn。馀人偶对面，白昼辄欲寝。yú rén ǒu duì miàn，bái zhòu zhé yù qǐn。生来不耐俗，敢妄作题品。shēng lái bù nài sú，gǎn wàng zuò tí pǐn。犹嫌太分明，客至姑与饮。yóu xián tài fēn míng，kè zhì gū yǔ yǐn。

遣兴五首

宋：范浚

庞眉困郎署，白首命不遭。páng méi kùn láng shǔ，bái shǒu mìng bù zāo。猿臂无侯封，徒负射虎豪。yuán bì wú hóu fēng，tú fù shè hǔ háo。两者阨天运，材智俱莫逃。liǎng zhě è tiān yùn，cái zhì jù mò táo。向来邓氏子，志行劣可褒。xiàng lái dèng shì zi，zhì xíng liè kě bāo。藉非逢际会，未免掾功曹。jí fēi féng jì huì，wèi miǎn yuàn gōng cáo。

遣兴五首

宋：范浚

翻云覆忽雨，昨火今已冰。fān yún fù hū yǔ，zuó huǒ jīn yǐ bīng。三涂九州险，未似今人情。sān tú jiǔ zhōu xiǎn，wèi shì jīn rén qíng。人言馀耳事，令我不忍听。rén yán yú ěr shì，lìng wǒ bù rěn tīng。嗟哉泜水上，刎颈遂寒盟。jiē zāi zhī shuǐ shàng，wěn jǐng suì hán méng。

题八马图

宋：范浚

何年画工搦毛锥，貌此八马姿权奇。hé nián huà gōng nuò máo zhuī，mào cǐ bā mǎ zī quán qí。青丝络头十二蹄，调柔意态行愉怡。qīng sī luò tóu shí èr tí，diào róu yì tài xíng yú yí。五马放浪无维羁，或龁或望仍回嘶。wǔ mǎ fàng làng wú wéi jī，huò hé huò wàng réng huí sī。一牧牵鞚一牧骑，制度仿佛唐巾衣。yī mù qiān kòng yī mù qí，zhì dù fǎng fú táng jīn yī。不知此马生何时，昔周穆王远游嬉。bù zhī cǐ mǎ shēng hé shí，xī zhōu mù wáng yuǎn yóu xī。驾跨八骏驱东西，高升昆仑蹑瑶池。jià kuà bā jùn qū dōng xī，gāo shēng kūn lún niè yáo chí。骝騄骥义劳飞驰，日走万里无停騑。liú lù jì yì láo fēi chí，rì zǒu wàn lǐ wú tíng fēi。兴元唐家危累棋，百弮仅脱朱泚围。xīng yuán táng jiā wēi lèi qí，bǎi quān jǐn tuō zhū cǐ wéi。黄屋进狩怀光追，八马入谷七马疲。huáng wū jìn shòu huái guāng zhuī，bā mǎ rù gǔ qī mǎ pí。筋挛肉绽行人悲，两者资世皆颠羸。jīn luán ròu zhàn xíng rén bēi，liǎng zhě zī shì jiē diān léi。虚名何有千载垂，空得传记流歌诗。xū míng hé yǒu qiān zài chuí，kōng dé chuán jì liú gē shī。未如此马闲犹夷，牧坰不受鞭筴威。wèi rú cǐ mǎ xián yóu yí，mù jiōng bù shòu biān cè wēi。不踣险远安无危，泉甘草荐足自肥。bù bó xiǎn yuǎn ān wú wēi，quán gān cǎo jiàn zú zì féi。安用号骏称云骓，嗟哉画意谁能知。ān yòng hào jùn chēng yún zhuī，jiē zāi huà yì shuí néng zhī。

寄谢潘舍人赠乌纱帽

宋：范浚

野人仪矩初无华，况复破帽风檐斜。yě rén yí jǔ chū wú huá，kuàng fù pò mào fēng yán xié。先生有意念衰丑，折简远送新乌纱。xiān shēng yǒu yì niàn shuāi chǒu，zhé jiǎn yuǎn sòng xīn wū shā。束巾试著出妨户，色若露洗凌晨鸦。shù jīn shì zhù chū fáng hù，sè ruò lù xǐ líng chén yā。舍人样好信殊俗，朽质得此惭无涯。shě rén yàng hǎo xìn shū sú，xiǔ zhì dé cǐ cán wú yá。白痴稚子强解事，竞道宜称相欢哗。bái chī zhì zi qiáng jiě shì，jìng dào yí chēng xiāng huān huā。轻宽不但惬当暑，掉头曝背仍堪夸。qīng kuān bù dàn qiè dāng shǔ，diào tóu pù bèi réng kān kuā。修容他日奉游宴，便可笑诮参军嘉。xiū róng tā rì fèng yóu yàn，biàn kě xiào qiào cān jūn jiā。从今旦暮戴公赐，闭关无事聊煎茶。cóng jīn dàn mù dài gōng cì，bì guān wú shì liáo jiān chá。

游兰溪灵洞

宋：范浚

朝曦杲晴空，宿雾开纷披。cháo xī gǎo qíng kōng，sù wù kāi fēn pī。萦纡度墟曲，荦确行溪湄。yíng yū dù xū qū，luò què xíng xī méi。横桥转山腰，丹垩明招提。héng qiáo zhuǎn shān yāo，dān è míng zhāo tí。豁谺觑阴洞，欲入愁途迷。huō xiā qù yīn dòng，yù rù chóu tú mí。流泉暗淙琤，喷壑跳珠玑。liú quán àn cóng chēng，pēn hè tiào zhū jī。岩根石彩翠，映水光参差。yán gēn shí cǎi cuì，yìng shuǐ guāng cān chà。穷高上苍岑，支策行攲危。qióng gāo shàng cāng cén，zhī cè xíng qī wēi。林端出绀宇，兀与浮云齐。lín duān chū gàn yǔ，wù yǔ fú yún qí。曾来念旧事，历历经行时。céng lái niàn jiù shì，lì lì jīng xíng shí。松长向如人，今已老十围。sōng zhǎng xiàng rú rén，jīn yǐ lǎo shí wéi。我尚喜青鬓，还年未生丝。wǒ shàng xǐ qīng bìn，hái nián wèi shēng sī。偕游数君子，意拟探幽奇。xié yóu shù jūn zi，yì nǐ tàn yōu qí。诸峰未历览，寒日还平西。zhū fēng wèi lì lǎn，hán rì hái píng xī。同携下前麓，却望兰阴归。tóng xié xià qián lù，què wàng lán yīn guī。明年艳阳春，更约相追随。míng nián yàn yáng chūn，gèng yuē xiāng zhuī suí。当须各努力，补屐寻幽期。dāng xū gè nǔ lì，bǔ jī xún yōu qī。

题弟茂通斗斋

宋：范浚

昔人骄豪自髫鬌，万里浪欲乘风破。xī rén jiāo háo zì tiáo tuǒ，wàn lǐ làng yù chéng fēng pò。暮年志计转难量，眼看一州如斗大。mù nián zhì jì zhuǎn nán liàng，yǎn kàn yī zhōu rú dòu dà。今君容膝能自安，高馆不与身相关。jīn jūn róng xī néng zì ān，gāo guǎn bù yǔ shēn xiāng guān。作斋似斗意阔达，宇量宁妨广百间。zuò zhāi shì dòu yì kuò dá，yǔ liàng níng fáng guǎng bǎi jiān。足明居世惟知足，宽窄在心非在屋。zú míng jū shì wéi zhī zú，kuān zhǎi zài xīn fēi zài wū。莫言斋小碍人眉，清绝坐销愁万斛。mò yán zhāi xiǎo ài rén méi，qīng jué zuò xiāo chóu wàn hú。奉身那用有馀为，身稳心安君自知。fèng shēn nà yòng yǒu yú wèi，shēn wěn xīn ān jūn zì zhī。软褥傍炉时枕肘，不须小帐更低垂。ruǎn rù bàng lú shí zhěn zhǒu，bù xū xiǎo zhàng gèng dī chuí。也知丈室含无际，自有壶公容客地。yě zhī zhàng shì hán wú jì，zì yǒu hú gōng róng kè dì。斗斋我已戏题诗，斗酒还当就君醉。dòu zhāi wǒ yǐ xì tí shī，dòu jiǔ hái dāng jiù jūn zuì。

寄题钱伯茂致政奉议遥碧轩

宋：范浚

君不闻汉时遗荣两大夫，群公祖道倾京都。jūn bù wén hàn shí yí róng liǎng dà fū，qún gōng zǔ dào qīng jīng dōu。去尘寂寞绝继踵，但见画手空传图。qù chén jì mò jué jì zhǒng，dàn jiàn huà shǒu kōng chuán tú。君今心事能超古，早束衣冠挂神武。jūn jīn xīn shì néng chāo gǔ，zǎo shù yī guān guà shén wǔ。掉头不待迫悬车，广受视君知孰愈。diào tóu bù dài pò xuán chē，guǎng shòu shì jūn zhī shú yù。世人分著金笼头，或贪微名鱼中钩。shì rén fēn zhù jīn lóng tóu，huò tān wēi míng yú zhōng gōu。宁如君脱宦海去，饱看遥碧临清流。níng rú jūn tuō huàn hǎi qù，bǎo kàn yáo bì lín qīng liú。似闻远目增明处，宛如画出城南句。shì wén yuǎn mù zēng míng chù，wǎn rú huà chū chéng nán jù。款门何日赴幽期，坐挹云岑为君赋。kuǎn mén hé rì fù yōu qī，zuò yì yún cén wèi jūn fù。想当遐瞩穷天垠，吟怜修眉浓绿新。xiǎng dāng xiá zhǔ qióng tiān yín，yín lián xiū méi nóng lǜ xīn。应嗤争利推车客，不惜青山碾作尘。yīng chī zhēng lì tuī chē kè，bù xī qīng shān niǎn zuò chén。

寄题何元晋亦乐堂

宋：范浚

士生堕尘网，窘若囚飞虫。shì shēng duò chén wǎng，jiǒng ruò qiú fēi chóng。思牵黄耳不可得，况欲云卧听松风。sī qiān huáng ěr bù kě dé，kuàng yù yún wò tīng sōng fēng。何郎可怜人，耻与俗同调。hé láng kě lián rén，chǐ yǔ sú tóng diào。不作穷愁懊恼诗，独抱青山坐长啸。bù zuò qióng chóu ào nǎo shī，dú bào qīng shān zuò zhǎng xiào。诛茅结屋傍林塘，石兰露菊秋风香。zhū máo jié wū bàng lín táng，shí lán lù jú qiū fēng xiāng。掉头万事一不顾，仰天白眼倾壶觞。diào tóu wàn shì yī bù gù，yǎng tiān bái yǎn qīng hú shāng。邈予坐阻窥幽躅，梦到东窗攀绿玉。miǎo yǔ zuò zǔ kuī yōu zhú，mèng dào dōng chuāng pān lǜ yù。裁诗寄似堂中人，为楷银钩写高竹。cái shī jì shì táng zhōng rén，wèi kǎi yín gōu xiě gāo zhú。

送春曲

宋：范浚

春光春光，劝汝一杯酒。chūn guāng chūn guāng，quàn rǔ yī bēi jiǔ。我能为春作高歌，未解春能听歌否。wǒ néng wèi chūn zuò gāo gē，wèi jiě chūn néng tīng gē fǒu。春归有底急，落尽桃花红。chūn guī yǒu dǐ jí，luò jǐn táo huā hóng。园蹊漠漠野阴静，兔葵燕麦空摇风。yuán qī mò mò yě yīn jìng，tù kuí yàn mài kōng yáo fēng。风光几何时，背我忽如客。fēng guāng jǐ hé shí，bèi wǒ hū rú kè。残丝欲断感春心，语燕劳劳上帘额。cán sī yù duàn gǎn chūn xīn，yǔ yàn láo láo shàng lián é。我有惜芳意，一春怜物华。wǒ yǒu xī fāng yì，yī chūn lián wù huá。春来雪里索梅笑，春去怅望飞杨花。chūn lái xuě lǐ suǒ méi xiào，chūn qù chàng wàng fēi yáng huā。春归知复来，奈此断年别。chūn guī zhī fù lái，nài cǐ duàn nián bié。摇杨三月暮天愁，鶗鴂一声芳草歇。yáo yáng sān yuè mù tiān chóu，tí jué yī shēng fāng cǎo xiē。歌竟我亦醉，一掉觥船空。gē jìng wǒ yì zuì，yī diào gōng chuán kōng。明年待春花树下，放歌擎酒相迎逢。míng nián dài chūn huā shù xià，fàng gē qíng jiǔ xiāng yíng féng。

春融融效李长吉体

宋：范浚

天暄地媚春融融，化工点染分花容。tiān xuān dì mèi chūn róng róng，huà gōng diǎn rǎn fēn huā róng。东风夜半入香陌，杂树晓繁争白红。dōng fēng yè bàn rù xiāng mò，zá shù xiǎo fán zhēng bái hóng。兰丛蕙根芳翠滴，柳艳明眉轻幂䍥。lán cóng huì gēn fāng cuì dī，liǔ yàn míng méi qīng mì lì。红颜绿鬓青春客，壶中新醅鸭头色。hóng yán lǜ bìn qīng chūn kè，hú zhōng xīn pēi yā tóu sè。残丝冉惹愁如织，日暮低迷草萋碧。cán sī rǎn rě chóu rú zhī，rì mù dī mí cǎo qī bì。

同侄伯通端杲效卢仝体

宋：范浚

一春痴癖门长扃，两耳不闻鶗鴂声。yī chūn chī pǐ mén zhǎng jiōng，liǎng ěr bù wén tí jué shēng。不知东南风，扫尽红紫英。bù zhī dōng nán fēng，sǎo jǐn hóng zǐ yīng。行行点检桃李径，但见树子青冥冥。xíng xíng diǎn jiǎn táo lǐ jìng，dàn jiàn shù zi qīng míng míng。门前水流渠，照灼须眉清。mén qián shuǐ liú qú，zhào zhuó xū méi qīng。科斗游其间，脚股各已生。kē dòu yóu qí jiān，jiǎo gǔ gè yǐ shēng。渠旁草郁郁，草底蚯蚓鸣。qú páng cǎo yù yù，cǎo dǐ qiū yǐn míng。韵如抽茧丝，幽咽得我听。yùn rú chōu jiǎn sī，yōu yàn dé wǒ tīng。念此琐细物，随时变音形。niàn cǐ suǒ xì wù，suí shí biàn yīn xíng。黄河赤鲤或点额，老骥塞默长羁缨，嗟嗟世路真难行。huáng hé chì lǐ huò diǎn é，lǎo jì sāi mò zhǎng jī yīng，jiē jiē shì lù zhēn nán xíng。