古诗词 - 中国最美古诗词

二月春将半三首

宋：黄希旦

二月春将半，幽居掩竹斋。èr yuè chūn jiāng bàn，yōu jū yǎn zhú zhāi。自惭疏懒甚，苔藓满空阶。zì cán shū lǎn shén，tái xiǎn mǎn kōng jiē。

寄友人

宋：黄希旦

昔游西太乙，今日返成都。xī yóu xī tài yǐ，jīn rì fǎn chéng dōu。若问去来事，云藏月影孤。ruò wèn qù lái shì，yún cáng yuè yǐng gū。

试心石

宋：黄希旦

屏列郡南隅，子真常此憩。píng liè jùn nán yú，zi zhēn cháng cǐ qì。雨欲泽人间，云霞先掩蔽。yǔ yù zé rén jiān，yún xiá xiān yǎn bì。

越王台

宋：黄希旦

荒台枕古邱，伊昔越王游。huāng tái zhěn gǔ qiū，yī xī yuè wáng yóu。辇路今何在，凄凉草树秋。niǎn lù jīn hé zài，qī liáng cǎo shù qiū。

赠逸人

宋：黄希旦

白云处士入云中，三尺焦琴百尺松。bái yún chù shì rù yún zhōng，sān chǐ jiāo qín bǎi chǐ sōng。长啸一声寒涧远，千崖万壑起清风。zhǎng xiào yī shēng hán jiàn yuǎn，qiān yá wàn hè qǐ qīng fēng。

幔亭

宋：黄希旦

曾孙尝会幔亭中，脯擘麒麟酒满钟。céng sūn cháng huì màn tíng zhōng，pú bāi qí lín jiǔ mǎn zhōng。宴罢不知消息处，至今乡老望孤峰。yàn bà bù zhī xiāo xī chù，zhì jīn xiāng lǎo wàng gū fēng。

读方干诗

宋：黄希旦

数篇骚雅名虽远，三拜逢迎礼过差。shù piān sāo yǎ míng suī yuǎn，sān bài féng yíng lǐ guò chà。补得唇来身巳老，灌园何苦更咨嗟。bǔ dé chún lái shēn sì lǎo，guàn yuán hé kǔ gèng zī jiē。

大道长闲闲，人心自草草。dà dào zhǎng xián xián，rén xīn zì cǎo cǎo。天地固无私，贤愚同一老。tiān dì gù wú sī，xián yú tóng yī lǎo。谁信丹丘人，颜色常美好。shuí xìn dān qiū rén，yán sè cháng měi hǎo。我亦斯人徒，相从须及早。wǒ yì sī rén tú，xiāng cóng xū jí zǎo。君看东流波，日夜长浩浩。jūn kàn dōng liú bō，rì yè zhǎng hào hào。

和贾鸿举移竹

宋：黄希旦

琳房珠馆何虚寂，宝砌无尘苔藓碧。lín fáng zhū guǎn hé xū jì，bǎo qì wú chén tái xiǎn bì。仙翁倚槛静吟哦，却忆筼筜拂岩石。xiān wēng yǐ kǎn jìng yín ó，què yì yún dāng fú yán shí。劲节虚心守岁寒，未尝暂变风霜色。jìn jié xū xīn shǒu suì hán，wèi cháng zàn biàn fēng shuāng sè。移来迢递不辞劳，深根讶向瑶台植。yí lái tiáo dì bù cí láo，shēn gēn yà xiàng yáo tái zhí。渐承春意叶青青，时惹天香烟幂幂。jiàn chéng chūn yì yè qīng qīng，shí rě tiān xiāng yān mì mì。月笼翠影尚萧疏，露被繁枝谗滴沥。yuè lóng cuì yǐng shàng xiāo shū，lù bèi fán zhī chán dī lì。迎风闲夜拟龙吟，结实他年期凤食。yíng fēng xián yè nǐ lóng yín，jié shí tā nián qī fèng shí。非才终约老烟霞，此际谬当亲采择。fēi cái zhōng yuē lǎo yān xiá，cǐ jì miù dāng qīn cǎi zé。寄言红紫莫相猜，彼此无情蒙化力。jì yán hóng zǐ mò xiāng cāi，bǐ cǐ wú qíng méng huà lì。逢时剪拂任他人，沈去葛陂都咫尺。féng shí jiǎn fú rèn tā rén，shěn qù gé bēi dōu zhǐ chǐ。

感时行

宋：黄希旦

劝君莫种木槿花，朝荣暮落堪咨嗟。quàn jūn mò zhǒng mù jǐn huā，cháo róng mù luò kān zī jiē。劝君种取亭亭竹，霜繁风劲依然绿。quàn jūn zhǒng qǔ tíng tíng zhú，shuāng fán fēng jìn yī rán lǜ。谁不见陈余张耳辈，当面论交旋踵背。shuí bù jiàn chén yú zhāng ěr bèi，dāng miàn lùn jiāo xuán zhǒng bèi。又不见管鲍光武与严光，贫贱富贵难相忘。yòu bù jiàn guǎn bào guāng wǔ yǔ yán guāng，pín jiàn fù guì nán xiāng wàng。英声独与天地长，令人万古遥相望，不可得见空彷徨。yīng shēng dú yǔ tiān dì zhǎng，lìng rén wàn gǔ yáo xiāng wàng，bù kě dé jiàn kōng páng huáng。

观申公山水

宋：黄希旦

申公山水老更狂，耽耽巨耳双瞳方。shēn gōng shān shuǐ lǎo gèng kuáng，dān dān jù ěr shuāng tóng fāng。生涯秃笔数千管，欲与造化争毫芒。shēng yá tū bǐ shù qiān guǎn，yù yǔ zào huà zhēng háo máng。长烟三素挂四壁，经营指点何安详。zhǎng yān sān sù guà sì bì，jīng yíng zhǐ diǎn hé ān xiáng。凝神净虑偶得意，一洒混沌开玄黄。níng shén jìng lǜ ǒu dé yì，yī sǎ hùn dùn kāi xuán huáng。须臾三才及万类，迤逦笔下分低昂。xū yú sān cái jí wàn lèi，yí lǐ bǐ xià fēn dī áng。水寒石瘦老木怪，蒹葭岸占天苍苍。shuǐ hán shí shòu lǎo mù guài，jiān jiā àn zhàn tiān cāng cāng。伊馀本是山间叟，对此直欲乘风翔。yī yú běn shì shān jiān sǒu，duì cǐ zhí yù chéng fēng xiáng。咫尺杳然数万里，直疑跳入壶中藏。zhǐ chǐ yǎo rán shù wàn lǐ，zhí yí tiào rù hú zhōng cáng。

九龙观

宋：黄希旦

峨峨古仙宫，楼殿荫松柏。é é gǔ xiān gōng，lóu diàn yīn sōng bǎi。昔在贞观年，天皇御区域。xī zài zhēn guān nián，tiān huáng yù qū yù。九龙出池中，遗下灵踪迹。jiǔ lóng chū chí zhōng，yí xià líng zōng jì。嘉祐辛丑岁，郡侯得召伯。jiā yòu xīn chǒu suì，jùn hóu dé zhào bó。是时夏六月，云日红翕赩。shì shí xià liù yuè，yún rì hóng xī xì。殿北古龙堂，窗户久不辟。diàn běi gǔ lóng táng，chuāng hù jiǔ bù pì。俄然灵蛇见，宛转真像侧。é rán líng shé jiàn，wǎn zhuǎn zhēn xiàng cè。鳞甲锦绣文，灿烂辉五色。lín jiǎ jǐn xiù wén，càn làn huī wǔ sè。视之颇驯扰，狎之不惊惕。shì zhī pǒ xùn rǎo，xiá zhī bù jīng tì。邯侯率群僚，朋来拥旌戟。hán hóu lǜ qún liáo，péng lái yōng jīng jǐ。迟留夜未午，风雨满天黑。chí liú yè wèi wǔ，fēng yǔ mǎn tiān hēi。迅电瞥四起，狂雷随一击。xùn diàn piē sì qǐ，kuáng léi suí yī jī。须臾风雨收，形影谁能觅。xū yú fēng yǔ shōu，xíng yǐng shuí néng mì。斯盖龙之灵，变化固难测。sī gài lóng zhī líng，biàn huà gù nán cè。

偈

宋：黄希旦

地水火风，强名四大。dì shuǐ huǒ fēng，qiáng míng sì dà。迷荡真源，种种憎爱。mí dàng zhēn yuán，zhǒng zhǒng zēng ài。咄哉憨痴，会即便会。duō zāi hān chī，huì jí biàn huì。云散月明，朗同沙界。yún sàn yuè míng，lǎng tóng shā jiè。