古诗词 - 中国最美古诗词

采桑子·江行写怀，敬步家大人见忆韵

江程也似容园景，远树如洲。jiāng chéng yě shì róng yuán jǐng，yuǎn shù rú zhōu。小屋如舟。xiǎo wū rú zhōu。不到天涯不信愁。bù dào tiān yá bù xìn chóu。雁儿引得人回望，行尽吴头。yàn ér yǐn dé rén huí wàng，xíng jǐn wú tóu。费尽湘眸。fèi jǐn xiāng móu。细雨梅花上舵楼。xì yǔ méi huā shàng duò lóu。

天仙子·江上逢过雁，敬借家大人韵

清：易顺鼎

过雁精神偏百倍。guò yàn jīng shén piān bǎi bèi。不管愁人篷底睡。bù guǎn chóu rén péng dǐ shuì。欲烦相寄一封书，明日至。yù fán xiāng jì yī fēng shū，míng rì zhì。侬乡里。nóng xiāng lǐ。后日榕城山翠里。hòu rì róng chéng shān cuì lǐ。君去洞庭波正起。jūn qù dòng tíng bō zhèng qǐ。听水听风方未已。tīng shuǐ tīng fēng fāng wèi yǐ。思量何物赠行装，枫叶醉。sī liàng hé wù zèng xíng zhuāng，fēng yè zuì。红如此。hóng rú cǐ。都是天涯红泪耳。dōu shì tiān yá hóng lèi ěr。

卜算子·岁暮江空，羁怀无俚，敬借家大人韵写之

清：易顺鼎

别泪绛于枫，病脸黄疑菊。bié lèi jiàng yú fēng，bìng liǎn huáng yí jú。剪得垂杨没一丝，直恁霜天毒。jiǎn dé chuí yáng méi yī sī，zhí nèn shuāng tiān dú。沿路访梅花，暗里东风促。yán lù fǎng méi huā，àn lǐ dōng fēng cù。愁到今年欲尽时，又把春来续。chóu dào jīn nián yù jǐn shí，yòu bǎ chūn lái xù。

采桑子·忆容园，敬借家大人韵

清：易顺鼎

难忘最是敲诗处，春绿琴台。nán wàng zuì shì qiāo shī chù，chūn lǜ qín tái。午翠书斋。wǔ cuì shū zhāi。时听穿云鹤响哀。shí tīng chuān yún hè xiǎng āi。今宵便向容园去，梅影横阶。jīn xiāo biàn xiàng róng yuán qù，méi yǐng héng jiē。月浸苍苔。yuè jìn cāng tái。梦到山扉已半开。mèng dào shān fēi yǐ bàn kāi。

南乡子·自题洞庭看月图，敬用家大人韵

清：易顺鼎

洗出水都新。xǐ chū shuǐ dōu xīn。鱼地蟾天只一云。yú dì chán tiān zhǐ yī yún。我料嫦娥居碧海，愁辛。wǒ liào cháng é jū bì hǎi，chóu xīn。来觅英皇话夜分。lái mì yīng huáng huà yè fēn。骚唱更微闻。sāo chàng gèng wēi wén。万古灵均欲返魂。wàn gǔ líng jūn yù fǎn hún。悔把龙宫青玉笛，收存。huǐ bǎ lóng gōng qīng yù dí，shōu cún。吹得潇湘月满身。chuī dé xiāo xiāng yuè mǎn shēn。

南乡子·将抵白门，敬借家大人韵

清：易顺鼎

剪出翠蓑新。jiǎn chū cuì suō xīn。夜夜空江卧冷云。yè yè kōng jiāng wò lěng yún。我与梅花同一样，艰辛。wǒ yǔ méi huā tóng yī yàng，jiān xīn。风雪天才过几分。fēng xuě tiān cái guò jǐ fēn。何处玉箫闻。hé chù yù xiāo wén。更向前头访艳魂。gèng xiàng qián tóu fǎng yàn hún。听说南朝花世界，无存。tīng shuō nán cháo huā shì jiè，wú cún。绿减秦淮水半身。lǜ jiǎn qín huái shuǐ bàn shēn。

南乡子·将抵白门，敬借家大人韵

清：易顺鼎

楚尾更吴头。chǔ wěi gèng wú tóu。篷影如云暝未收。péng yǐng rú yún míng wèi shōu。雁与间鸥同渚卧，休休。yàn yǔ jiān ōu tóng zhǔ wò，xiū xiū。出处途分漫代筹。chū chù tú fēn màn dài chóu。沽酒向津楼。gū jiǔ xiàng jīn lóu。隔岸风灯乱醉眸。gé àn fēng dēng luàn zuì móu。客里小寒春又近，堪愁。kè lǐ xiǎo hán chūn yòu jìn，kān chóu。一派江声尚送秋。yī pài jiāng shēng shàng sòng qiū。

金缕曲·泊皖城，忆张紫帆，三次前韵

清：易顺鼎

空翠浑无界。kōng cuì hún wú jiè。猛推篷四围山色，乌飞犹碍。měng tuī péng sì wéi shān sè，wū fēi yóu ài。想见诗仙吟眺处，湘管一枝曾带。xiǎng jiàn shī xiān yín tiào chù，xiāng guǎn yī zhī céng dài。认云气都经刻画。rèn yún qì dōu jīng kè huà。眼底长江东下急，问何能流出兴亡外。yǎn dǐ zhǎng jiāng dōng xià jí，wèn hé néng liú chū xīng wáng wài。且还我，看山债。qiě hái wǒ，kàn shān zhài。迎江塔影岿然在。yíng jiāng tǎ yǐng kuī rán zài。怅难寻夕阳天末，楼名镇海。chàng nán xún xī yáng tiān mò，lóu míng zhèn hǎi。三国六朝如梦过，禁得英雄几醉。sān guó liù cháo rú mèng guò，jìn dé yīng xióng jǐ zuì。早付与风飘雪洒。zǎo fù yǔ fēng piāo xuě sǎ。不解近时何意绪，但茫茫总觉愁来会。bù jiě jìn shí hé yì xù，dàn máng máng zǒng jué chóu lái huì。怀古恨，共君悴。huái gǔ hèn，gòng jūn cuì。

踏莎行·江南夜泊感怀，敬次家大人韵

清：易顺鼎

缆影鸥移，篷声雁到。lǎn yǐng ōu yí，péng shēng yàn dào。忽惊月出当空早。hū jīng yuè chū dāng kōng zǎo。茫茫多少六朝愁，和秋涨得江天饱。máng máng duō shǎo liù cháo chóu，hé qiū zhǎng dé jiāng tiān bǎo。事与花残，山随地老。shì yǔ huā cán，shān suí dì lǎo。何人更唱江南好。hé rén gèng chàng jiāng nán hǎo。明朝准备要销魂，白门衰柳啼鸟道。míng cháo zhǔn bèi yào xiāo hún，bái mén shuāi liǔ tí niǎo dào。

踏莎行·江南夜泊感怀，敬次家大人韵

清：易顺鼎

树拥云眠，潮飞雪到。shù yōng yún mián，cháo fēi xuě dào。似闻起语舟人早。shì wén qǐ yǔ zhōu rén zǎo。啼乌催得酒醒时，霜华已打孤篷饱。tí wū cuī dé jiǔ xǐng shí，shuāng huá yǐ dǎ gū péng bǎo。客夜多寒，离天易老。kè yè duō hán，lí tiān yì lǎo。千般未抵还家好。qiān bān wèi dǐ hái jiā hǎo。五更乘月度蛮山，鸟和梦影来争道。wǔ gèng chéng yuè dù mán shān，niǎo hé mèng yǐng lái zhēng dào。

绣鸾凤花犯湓浦江上得水仙一本，姬人限以周公瑾韵赋之

清：易顺鼎

似当年，退红更见，犹余洗妆泪。shì dāng nián，tuì hóng gèng jiàn，yóu yú xǐ zhuāng lèi。水窗幽意。shuǐ chuāng yōu yì。看小影如魂，明月能记。kàn xiǎo yǐng rú hún，míng yuè néng jì。冰弦听到无生际。bīng xián tīng dào wú shēng jì。葱尖飞恨起。cōng jiān fēi hèn qǐ。来伴渡江桃叶，矮篷春雪底。lái bàn dù jiāng táo yè，ǎi péng chūn xuě dǐ。浔阳苦竹漫为家，孤芳品，合配灵均湘芷。xún yáng kǔ zhú màn wèi jiā，gū fāng pǐn，hé pèi líng jūn xiāng zhǐ。仙不去，却恋人间何味。xiān bù qù，què liàn rén jiān hé wèi。天涯且漫悲沦落，肯今夜、焚香同鄂被。tiān yá qiě màn bēi lún luò，kěn jīn yè fén xiāng tóng è bèi。须替尔，横安一位，岁寒三友里。xū tì ěr，héng ān yī wèi，suì hán sān yǒu lǐ。

无闷江南道中孤舟逢雪，荒寒情事，略见于词

清：易顺鼎

斗大烟篷，拳大雪花，同把孤愁压定。dòu dà yān péng，quán dà xuě huā，tóng bǎ gū chóu yā dìng。正短柳昏鸦、弄成风紧。zhèng duǎn liǔ hūn yā nòng chéng fēng jǐn。没个人家卖酒，枉踏遍溪桥三叉径。méi gè rén jiā mài jiǔ，wǎng tà biàn xī qiáo sān chā jìng。感他一雁，寥空送响，似来相问。gǎn tā yī yàn，liáo kōng sòng xiǎng，shì lái xiāng wèn。清景。qīng jǐng。白门近，说旧苑春迟，万红无信。bái mén jìn，shuō jiù yuàn chūn chí，wàn hóng wú xìn。但做出、南朝那时宫粉。dàn zuò chū nán cháo nà shí gōng fěn。今夜凄凉月子，向离恨天边寻梅影。jīn yè qī liáng yuè zi，xiàng lí hèn tiān biān xún méi yǐng。把玉笛、吹破江云，不管暮寒成阵。bǎ yù dí chuī pò jiāng yún，bù guǎn mù hán chéng zhèn。

琵琶仙将踏雪白门，用白石吴兴词韵写意

清：易顺鼎

家在何村，问飞到、可是江南黄叶。jiā zài hé cūn，wèn fēi dào kě shì jiāng nán huáng yè。溪路双桨敲冰，烟丝舞愁绝。xī lù shuāng jiǎng qiāo bīng，yān sī wǔ chóu jué。兴废事、梅花不管，那知有六朝啼鴂。xīng fèi shì méi huā bù guǎn，nà zhī yǒu liù cháo tí jué。废苑红绡，柔淮绿减，商女能说。fèi yuàn hóng xiāo，róu huái lǜ jiǎn，shāng nǚ néng shuō。待收拾、毡笠狨鞍，要游过、明年放灯节。dài shōu shí zhān lì róng ān，yào yóu guò míng nián fàng dēng jié。压遍紫骢蹄印，认桥通皂荚。yā biàn zǐ cōng tí yìn，rèn qiáo tōng zào jiá。何处觅、歌楼十里，拥玉人、坐看春雪。hé chù mì gē lóu shí lǐ，yōng yù rén zuò kàn chūn xuě。误道风柳吹香，酒徒将别。wù dào fēng liǔ chuī xiāng，jiǔ tú jiāng bié。

临江仙·赋枯柳

清：易顺鼎

剪尽柔丝飘尽絮，白门风色年年。jiǎn jǐn róu sī piāo jǐn xù，bái mén fēng sè nián nián。江南何梦不成烟。jiāng nán hé mèng bù chéng yān。玉骢来死后，银燕别生前。yù cōng lái sǐ hòu，yín yàn bié shēng qián。几处红楼飞雪里，痴心犹当搓绵。jǐ chù hóng lóu fēi xuě lǐ，chī xīn yóu dāng cuō mián。绿云忆否旧垂肩。lǜ yún yì fǒu jiù chuí jiān。美人都削发，无语证枯禅。měi rén dōu xuē fā，wú yǔ zhèng kū chán。

忆黄梅江雪思家

清：易顺鼎

墙角垂杨绿剩。qiáng jiǎo chuí yáng lǜ shèng。岸觜误，枫红尽。àn zī wù，fēng hóng jǐn。凝望酒船来，一晌等此际。níng wàng jiǔ chuán lái，yī shǎng děng cǐ jì。江天便飞鸥也没，芦花里、几个乌篷厮并。jiāng tiān biàn fēi ōu yě méi，lú huā lǐ jǐ gè wū péng sī bìng。梦归迥，故山扉刚掩定。mèng guī jiǒng，gù shān fēi gāng yǎn dìng。玉瓶汲墙阴井。yù píng jí qiáng yīn jǐng。月华端正鹤初醒。yuè huá duān zhèng hè chū xǐng。痴绝园童，要扫开梅影。chī jué yuán tóng，yào sǎo kāi méi yǐng。寒翠满修竹，吾庐三径。hán cuì mǎn xiū zhú，wú lú sān jìng。

柳梢青·荻港即目

清：易顺鼎

独木桥斜。dú mù qiáo xié。做成寒色，几点昏鸦。zuò chéng hán sè，jǐ diǎn hūn yā。疏树西山，夕阳江寺，残雪人家。shū shù xī shān，xī yáng jiāng sì，cán xuě rén jiā。问伊浪只淘沙。wèn yī làng zhǐ táo shā。怎淘去年华梦华。zěn táo qù nián huá mèng huá。柳已无丝，枫还有叶，梅又将花。liǔ yǐ wú sī，fēng hái yǒu yè，méi yòu jiāng huā。

八归·雪中登鹊矶寺

清：易顺鼎

苔藏绿篆，枫堆红锦，僧影冷坐瘦石。tái cáng lǜ zhuàn，fēng duī hóng jǐn，sēng yǐng lěng zuò shòu shí。暮寒似恋无人处，更把几层砖塔，舍为鸦宅。mù hán shì liàn wú rén chù，gèng bǎ jǐ céng zhuān tǎ，shě wèi yā zhái。竹里穿来惊路断，早四面都围青雪。zhú lǐ chuān lái jīng lù duàn，zǎo sì miàn dōu wéi qīng xuě。最爱听、脆响敲时，误道玉钗折。zuì ài tīng cuì xiǎng qiāo shí，wù dào yù chāi zhé。幽绝还堪眺远，蟂矶荻港，指点风帆如叶。yōu jué hái kān tiào yuǎn，xiāo jī dí gǎng，zhǐ diǎn fēng fān rú yè。一鸥飞处，一豚吹处，浪与芦花争白。yī ōu fēi chù，yī tún chuī chù，làng yǔ lú huā zhēng bái。叹浮生似梦，且办孤琴两吟屐。tàn fú shēng shì mèng，qiě bàn gū qín liǎng yín jī。愁来否、试凭高看，六代青山，如今华了发。chóu lái fǒu shì píng gāo kàn，liù dài qīng shān，rú jīn huá le fā。

贺新凉采石太白楼，用洪稚存、黄仲则两家集中太白墓原韵

清：易顺鼎

江月都愁老。jiāng yuè dōu chóu lǎo。何苦向南朝一带，照他凭吊。hé kǔ xiàng nán cháo yī dài，zhào tā píng diào。采石荒矶闲系艇，有客倚阑而眺。cǎi shí huāng jī xián xì tǐng，yǒu kè yǐ lán ér tiào。谁看见吴宫花草。shuí kàn jiàn wú gōng huā cǎo。楼影千年流不去，缓商量毕竟诗人好。lóu yǐng qiān nián liú bù qù，huǎn shāng liàng bì jìng shī rén hǎo。须记取，醉中稿。xū jì qǔ，zuì zhōng gǎo。狂吟那顾先生笑。kuáng yín nà gù xiān shēng xiào。为神州骚沉雅坏，特来相告。wèi shén zhōu sāo chén yǎ huài，tè lái xiāng gào。更问锦袍归水后，清气收还多少。gèng wèn jǐn páo guī shuǐ hòu，qīng qì shōu hái duō shǎo。可许我骑鲸三岛。kě xǔ wǒ qí jīng sān dǎo。如此江山浑寂寞，但风帆几点和沙鸟。rú cǐ jiāng shān hún jì mò，dàn fēng fān jǐ diǎn hé shā niǎo。怀古意，怎生了。huái gǔ yì，zěn shēng le。

望远行·采石步仲则元韵

清：易顺鼎

骊宫百亩。lí gōng bǎi mǔ。谁压定，不许潜蟉飞去。shuí yā dìng，bù xǔ qián liú fēi qù。赖此云根，一拳怪石，守御奔涛如戍。lài cǐ yún gēn，yī quán guài shí，shǒu yù bēn tāo rú shù。偏让当年，王气轻销龙虎。piān ràng dāng nián，wáng qì qīng xiāo lóng hǔ。怎送完兴废，单留愁住。zěn sòng wán xīng fèi，dān liú chóu zhù。愁处。chóu chù。指点英雄陈迹，战垒与、寒鸦同数。zhǐ diǎn yīng xióng chén jì，zhàn lěi yǔ hán yā tóng shù。姑孰山多，历阳城远，分作两行红树。gū shú shān duō，lì yáng chéng yuǎn，fēn zuò liǎng xíng hóng shù。且把南朝撇过，乌江北望，更吊亡秦三户。qiě bǎ nán cháo piē guò，wū jiāng běi wàng，gèng diào wáng qín sān hù。剩一楼风月，谪仙长据。shèng yī lóu fēng yuè，zhé xiān zhǎng jù。

十拍子雪月夜起望江涛，慨然有作

清：易顺鼎

皓魄西生易没，长江东去难还。hào pò xī shēng yì méi，zhǎng jiāng dōng qù nán hái。多少精灵来更往，总在寒云断苇边。duō shǎo jīng líng lái gèng wǎng，zǒng zài hán yún duàn wěi biān。一灯红不然。yī dēng hóng bù rán。两岸沙明似昼，中流浪涌如山。liǎng àn shā míng shì zhòu，zhōng liú làng yǒng rú shān。谁把鱼龙千古雪，洗得英雄白骨寒。shuí bǎ yú lóng qiān gǔ xuě，xǐ dé yīng xióng bái gǔ hán。月华都怕看。yuè huá dōu pà kàn。