古诗词 - 中国最美古诗词

惜红衣·莫愁湖看荷花，连句，用白石吴兴荷花韵

莲叶香中，柳丝影里，六朝金屋。lián yè xiāng zhōng，liǔ sī yǐng lǐ，liù cháo jīn wū。花艳如人，人还艳如玉。huā yàn rú rén，rén hái yàn rú yù。一双燕子，惯七二鸳央同宿。yī shuāng yàn zi，guàn qī èr yuān yāng tóng sù。枨触。chéng chù。江上远山，学当年眉绿。jiāng shàng yuǎn shān，xué dāng nián méi lǜ。鸥边睡熟。ōu biān shuì shú。飞梦吴天，秋心正凄独。fēi mèng wú tiān，qiū xīn zhèng qī dú。今宵料得，客在石湖曲。jīn xiāo liào dé，kè zài shí hú qū。载个闹红单舸，熨遍小红裙幅。zài gè nào hóng dān gě，yùn biàn xiǎo hóng qún fú。把此时幽怨，分付两枝横竹。bǎ cǐ shí yōu yuàn，fēn fù liǎng zhī héng zhú。

摸鱼儿·秦淮河舫连句，用郭频伽荡湖船韵

清：易顺鼎

二千年南朝金粉，飘零今在何许。èr qiān nián nán cháo jīn fěn，piāo líng jīn zài hé xǔ。柔波依旧清溪曲。róu bō yī jiù qīng xī qū。来载酒朋诗侣。lái zài jiǔ péng shī lǚ。弦与柱。xián yǔ zhù。把锦瑟年华，销向鸥边路。bǎ jǐn sè nián huá，xiāo xiàng ōu biān lù。赋情谁与。fù qíng shuí yǔ。有照水惊鸿，舞筵飞燕，同坐闹红处。yǒu zhào shuǐ jīng hóng，wǔ yán fēi yàn，tóng zuò nào hóng chù。筝琶响，替了江关战鼓。zhēng pá xiǎng，tì le jiāng guān zhàn gǔ。名花开落皆数。míng huā kāi luò jiē shù。画篷解识新歌艳，不惯禁他风雨。huà péng jiě shí xīn gē yàn，bù guàn jìn tā fēng yǔ。眉黛语。méi dài yǔ。赚山色窥奁，江上来飞渡。zhuàn shān sè kuī lián，jiāng shàng lái fēi dù。归程听取。guī chéng tīng qǔ。是梦后真真，愁中小小，做就断魂橹。shì mèng hòu zhēn zhēn，chóu zhōng xiǎo xiǎo，zuò jiù duàn hún lǔ。

台城路骑登雨花台

清：易顺鼎

六朝秋在台城路，鞭丝十年重到。liù cháo qiū zài tái chéng lù，biān sī shí nián zhòng dào。废苑离宫，残云剩水，禁得几回凭吊。fèi yuàn lí gōng，cán yún shèng shuǐ，jìn dé jǐ huí píng diào。天风浩浩。tiān fēng hào hào。吹酒店青旗，戍楼红纛。chuī jiǔ diàn qīng qí，shù lóu hóng dào。鸦外无人，一僧负手看斜照。yā wài wú rén，yī sēng fù shǒu kàn xié zhào。星星劫灰未扫。xīng xīng jié huī wèi sǎo。雨花零落尽，惟剩秋草。yǔ huā líng luò jǐn，wéi shèng qiū cǎo。海市楼船，江关战鼓，只恐青山愁老。hǎi shì lóu chuán，jiāng guān zhàn gǔ，zhǐ kǒng qīng shān chóu lǎo。英雄去了。yīng xióng qù le。谁念我登临，承平年少。shuí niàn wǒ dēng lín，chéng píng nián shǎo。暝色催归，寺门钟动早。míng sè cuī guī，sì mén zhōng dòng zǎo。

太常引·秦淮遇雨，泊舟幽绝处，以此调写之

清：易顺鼎

斜阳忽失树间明。xié yáng hū shī shù jiān míng。红堕听无声。hóng duò tīng wú shēng。遮断蒋山青。zhē duàn jiǎng shān qīng。看云气、来从孝陵。kàn yún qì lái cóng xiào líng。溪光似镜，无人到也，沙鸟自梳翎。xī guāng shì jìng，wú rén dào yě，shā niǎo zì shū líng。蟾界洗成冰。chán jiè xǐ chéng bīng。更洗出、鸥天水晶。gèng xǐ chū ōu tiān shuǐ jīng。

太常引·秦淮遇雨，泊舟幽绝处，以此调写之

清：易顺鼎

尊前爱听打荷声。zūn qián ài tīng dǎ hé shēng。鸳梦不须惊。yuān mèng bù xū jīng。天替我怜卿。tiān tì wǒ lián qīng。赠万斛、凉珠定情。zèng wàn hú liáng zhū dìng qíng。单衫唤酒，疏帘听笛，忽忆五湖盟。dān shān huàn jiǔ，shū lián tīng dí，hū yì wǔ hú méng。枕畔堕钗横。zhěn pàn duò chāi héng。卧冰簟、银床看星。wò bīng diàn yín chuáng kàn xīng。

念奴娇·元武湖荷花，用白石韵

清：易顺鼎

藕丝国里，对湖山况有，同舟仙侣。ǒu sī guó lǐ，duì hú shān kuàng yǒu，tóng zhōu xiān lǚ。谁把六朝金共粉，散满烟汀无数。shuí bǎ liù cháo jīn gòng fěn，sàn mǎn yān tīng wú shù。断苇牵衣，瘦菱飘桨，万叶声催雨。duàn wěi qiān yī，shòu líng piāo jiǎng，wàn yè shēng cuī yǔ。无人寻到，白鸥来赠秋句。wú rén xún dào，bái ōu lái zèng qiū jù。小艇摇入波心，花深不见，莫是逢仙去。xiǎo tǐng yáo rù bō xīn，huā shēn bù jiàn，mò shì féng xiān qù。惆怅莲歌何处听，惊起沙禽眠浦。chóu chàng lián gē hé chù tīng，jīng qǐ shā qín mián pǔ。红浪连天，绿云如海，多少香魂住。hóng làng lián tiān，lǜ yún rú hǎi，duō shǎo xiāng hún zhù。刘郎老矣，再来应恐迷路。liú láng lǎo yǐ，zài lái yīng kǒng mí lù。

十六字令寄玉可

清：易顺鼎

游。yóu。楚尾吴根遍访秋。chǔ wěi wú gēn biàn fǎng qiū。心事悄，夜夜望牵牛。xīn shì qiāo，yè yè wàng qiān niú。

探春慢·吴社诸子用白石韵连句见寄，和原韵答之

清：易顺鼎

吴市山塘，秦淮水阁，秋星同一分野。wú shì shān táng，qín huái shuǐ gé，qiū xīng tóng yī fēn yě。客袖啼红，奚囊背锦，赢得诗愁满马。kè xiù tí hóng，xī náng bèi jǐn，yíng dé shī chóu mǎn mǎ。多少尊前恨，对如此、江山慵写。duō shǎo zūn qián hèn，duì rú cǐ jiāng shān yōng xiě。月明吹笛青溪，蒋侯闲共情话。yuè míng chuī dí qīng xī，jiǎng hóu xián gòng qíng huà。惆怅赋别苏台，空泪泫金城，丝柳重把。chóu chàng fù bié sū tái，kōng lèi xuàn jīn chéng，sī liǔ zhòng bǎ。六代衣冠，百年任务，祇剩夕阳梅冶。liù dài yī guān，bǎi nián rèn wù，qí shèng xī yáng méi yě。酒醒浑无语，但梦逐、潮声东下。jiǔ xǐng hún wú yǔ，dàn mèng zhú cháo shēng dōng xià。甚日西廔，挑灯还说今夜。shén rì xī lóu，tiāo dēng hái shuō jīn yè。

满江红·钟山谒明太祖陵

清：易顺鼎

手定山河，二百载十有六君。shǒu dìng shān hé，èr bǎi zài shí yǒu liù jūn。空留得宝城松吹，金瓦苔纹。kōng liú dé bǎo chéng sōng chuī，jīn wǎ tái wén。蝉奏千般罗帐伎，鸦如几个锦衣军。chán zòu qiān bān luó zhàng jì，yā rú jǐ gè jǐn yī jūn。断送他王气后弘光，先建文。duàn sòng tā wáng qì hòu hóng guāng，xiān jiàn wén。孝陵路，村酒醺。xiào líng lù，cūn jiǔ xūn。灵谷寺，晚钟闻。líng gǔ sì，wǎn zhōng wén。早铜驼归魏，玉马辞殷。zǎo tóng tuó guī wèi，yù mǎ cí yīn。幸少牛羊童竖火，已无龙虎帝王云。xìng shǎo niú yáng tóng shù huǒ，yǐ wú lóng hǔ dì wáng yún。与汉唐开国几英雄，争夕曛。yǔ hàn táng kāi guó jǐ yīng xióng，zhēng xī xūn。

庆宫春青溪水曲，不秋自凉，与二窗系舟垂柳下，水风萧寥，斜日入坐，游船罕到，明漪绝尘，相对闲鸥，忽忽已有归意。和白石此词，扣舷歌之，望美人兮天一方，不能无赤壁之感也

清：易顺鼎

万树蝉凉，断桥虹瘦，隔烟唤起秋阔。wàn shù chán liáng，duàn qiáo hóng shòu，gé yān huàn qǐ qiū kuò。鱼国吹漪，空香四远，水风还似百末。yú guó chuī yī，kōng xiāng sì yuǎn，shuǐ fēng hái shì bǎi mò。有人凝睇，对帘外、青山秀发。yǒu rén níng dì，duì lián wài qīng shān xiù fā。诗愁多少，飞满吴天，画篷难压。shī chóu duō shǎo，fēi mǎn wú tiān，huà péng nán yā。十年俊侣飘零，短艇蘋洲，笛声悽答。shí nián jùn lǚ piāo líng，duǎn tǐng píng zhōu，dí shēng qī dá。松陵归棹，飘然欲去，几被闲鸥相遏。sōng líng guī zhào，piāo rán yù qù，jǐ bèi xián ōu xiāng è。玉阶蕲簟，怕今夜寒侵露袜。yù jiē qí diàn，pà jīn yè hán qīn lù wà。沙边幽恨，分付斜阳，澹红半霎。shā biān yōu hèn，fēn fù xié yáng，dàn hóng bàn shà。

一萼红·忆吴门旧游，赋此解，寄社中诸子，用白石韵

清：易顺鼎

画桥阴。huà qiáo yīn。倚阑干唤酒，凉月晒斜簪。yǐ lán gàn huàn jiǔ，liáng yuè shài xié zān。瘦鹤窥诗，老鱼听曲，花底残照初沈。shòu hè kuī shī，lǎo yú tīng qū，huā dǐ cán zhào chū shěn。话前度、梅边影事，有小小、枝头并栖禽。huà qián dù méi biān yǐng shì，yǒu xiǎo xiǎo zhī tóu bìng qī qín。醉后乌丝，别时红帕，幽恨催临。zuì hòu wū sī，bié shí hóng pà，yōu hèn cuī lín。何事片云吹散，把吴天一碧，换作湘心。hé shì piàn yún chuī sàn，bǎ wú tiān yī bì，huàn zuò xiāng xīn。箫市行歌，琴台坐啸，欢怨无处堪寻。xiāo shì xíng gē，qín tái zuò xiào，huān yuàn wú chù kān xún。已多少、青春浪掷，更休问、曾掷几黄金。yǐ duō shǎo qīng chūn làng zhì，gèng xiū wèn céng zhì jǐ huáng jīn。好趁秋星渡河，不怕波深。hǎo chèn qiū xīng dù hé，bù pà bō shēn。

忆旧游·自金陵往鄂渚，月下宿江上轮舟趸船，感赋

清：易顺鼎

向吴头听笛，楚尾呼镫，万里风烟。xiàng wú tóu tīng dí，chǔ wěi hū dèng，wàn lǐ fēng yān。一宿金陵渡，正乌啼潮落，白下门前。yī sù jīn líng dù，zhèng wū tí cháo luò，bái xià mén qián。几多六朝幽恨，分付隔江山。jǐ duō liù cháo yōu hèn，fēn fù gé jiāng shān。也愁见而今，江城壁垒，海国楼船。yě chóu jiàn ér jīn，jiāng chéng bì lěi，hǎi guó lóu chuán。飘然。piāo rán。未归去，怅艳冶销磨，客里山川。wèi guī qù，chàng yàn yě xiāo mó，kè lǐ shān chuān。秋信浑如此，怕翠眉颦柳，红泪凋莲。qiū xìn hún rú cǐ，pà cuì méi pín liǔ，hóng lèi diāo lián。水天二分，凉月照我共无眠。shuǐ tiān èr fēn，liáng yuè zhào wǒ gòng wú mián。问冉冉秋星，可能飞到伊鬓边。wèn rǎn rǎn qiū xīng，kě néng fēi dào yī bìn biān。

柳梢青·江行览古

清：易顺鼎

滚滚江流萧萧秋。gǔn gǔn jiāng liú xiāo xiāo qiū。荻苇寂寂汀洲。dí wěi jì jì tīng zhōu。江上青山，已都愁老，还劝人愁。jiāng shàng qīng shān，yǐ dōu chóu lǎo，hái quàn rén chóu。新亭涕泪难收。xīn tíng tì lèi nán shōu。对风景依然楚囚。duì fēng jǐng yī rán chǔ qiú。四海为家，六朝如梦，一样神州。sì hǎi wèi jiā，liù cháo rú mèng，yī yàng shén zhōu。

扬州慢·鄂渚晤沈大伯华，用白石韵

清：易顺鼎

黄鹤空矶，赤乌残壁，古愁渐满征程。huáng hè kōng jī，chì wū cán bì，gǔ chóu jiàn mǎn zhēng chéng。看朝吴暮楚，隔数点山青。kàn cháo wú mù chǔ，gé shù diǎn shān qīng。又如梦、东风过了，几人年少，巾扇鏖兵。yòu rú mèng dōng fēng guò le，jǐ rén nián shǎo，jīn shàn áo bīng。问扁舟何事，年年来去江城。wèn biǎn zhōu hé shì，nián nián lái qù jiāng chéng。与君一笑，早相看华发休惊。yǔ jūn yī xiào，zǎo xiāng kàn huá fā xiū jīng。剩白月飞觞，青天倚剑，犹赚豪情。shèng bái yuè fēi shāng，qīng tiān yǐ jiàn，yóu zhuàn háo qíng。倦客甚时东下，今宵梦、先逐潮声。juàn kè shén shí dōng xià，jīn xiāo mèng xiān zhú cháo shēng。怕秋云吹散，尊前幽恨还生。pà qiū yún chuī sàn，zūn qián yōu hèn hái shēng。

忆旧游

清：易顺鼎

记鸾笺写韵，凤曲游仙，小住文箫。jì luán jiān xiě yùn，fèng qū yóu xiān，xiǎo zhù wén xiāo。阁外山如画，试弓腰步屧，来看江涛。gé wài shān rú huà，shì gōng yāo bù xiè，lái kàn jiāng tāo。画阑旧时曾倚，香气未全销。huà lán jiù shí céng yǐ，xiāng qì wèi quán xiāo。怕一角斜阳，春人去后，红得无聊。pà yī jiǎo xié yáng，chūn rén qù hòu，hóng dé wú liáo。檀奴惯离别，几陌上花开，江上萍飘。tán nú guàn lí bié，jǐ mò shàng huā kāi，jiāng shàng píng piāo。丞相祠堂在，似元都观冷，慵问栽桃。chéng xiāng cí táng zài，shì yuán dōu guān lěng，yōng wèn zāi táo。青丝上头，千骑无福比韦皋。qīng sī shàng tóu，qiān qí wú fú bǐ wéi gāo。渐老了周郎，负他初嫁人姓乔。jiàn lǎo le zhōu láng，fù tā chū jià rén xìng qiáo。

齐天乐·和白华，用叔问韵，时余将游庐山

清：易顺鼎

西风又起天涯路，吹残碧云如马。xī fēng yòu qǐ tiān yá lù，chuī cán bì yún rú mǎ。十载江湖，无人到处，惯与闲鸥争霸。shí zài jiāng hú，wú rén dào chù，guàn yǔ xián ōu zhēng bà。一双不借。yī shuāng bù jiè。更庐阜寻僧，远投莲社。gèng lú fù xún sēng，yuǎn tóu lián shè。行路寻常，曹将军笔也难写。xíng lù xún cháng，cáo jiāng jūn bǐ yě nán xiě。销磨旧怀艳冶。xiāo mó jiù huái yàn yě。向荒台流水，空吊琴雅。xiàng huāng tái liú shuǐ，kōng diào qín yǎ。夕跨苍龙，朝辞黄鹤，明日芙蓉手把。xī kuà cāng lóng，cháo cí huáng hè，míng rì fú róng shǒu bǎ。与君别者。yǔ jūn bié zhě。莫只学人间，秋虫吟哑。mò zhǐ xué rén jiān，qiū chóng yín yǎ。五岳归来，早将书代话。wǔ yuè guī lái，zǎo jiāng shū dài huà。

满江红·过镇江感怀

清：易顺鼎

滚滚波涛，惊心望、风云变色。gǔn gǔn bō tāo，jīng xīn wàng fēng yún biàn sè。算除却润州京口，无斯奇绝。suàn chú què rùn zhōu jīng kǒu，wú sī qí jué。虎斗龙争南北限，乌飞兔走东西没。hǔ dòu lóng zhēng nán běi xiàn，wū fēi tù zǒu dōng xī méi。只茫茫片刻对江山，堪头白。zhǐ máng máng piàn kè duì jiāng shān，kān tóu bái。纵华了，头上发。zòng huá le，tóu shàng fā。休冷了，胸中血。xiū lěng le，xiōng zhōng xuè。问中流击楫，壮心谁切。wèn zhōng liú jī jí，zhuàng xīn shuí qiè。两点金焦愁似我，千帆吴楚忙如客。liǎng diǎn jīn jiāo chóu shì wǒ，qiān fān wú chǔ máng rú kè。蓦一声渔唱起前汀，鸥飞灭。mò yī shēng yú chàng qǐ qián tīng，ōu fēi miè。

踏莎行·京口舟中作

清：易顺鼎

铁瓮楼船，银山戍鼓。tiě wèng lóu chuán，yín shān shù gǔ。江南江北愁来路。jiāng nán jiāng běi chóu lái lù。断霞鱼尾画金焦，残阳鸦背分吴楚。duàn xiá yú wěi huà jīn jiāo，cán yáng yā bèi fēn wú chǔ。三十功名，万千词赋。sān shí gōng míng，wàn qiān cí fù。英雄才子俱尘土。yīng xióng cái zi jù chén tǔ。佛狸祠下听潮回，垂虹桥上呼秋去。fú lí cí xià tīng cháo huí，chuí hóng qiáo shàng hū qiū qù。

疏影·昵鶄廔主家在虞山，尝与泛舟尚湖，招凉度夕，时水空天远，星晚月初，湖风吹衣，山翠倒影，夜色中光景奇绝，既泊舟中流，乃弛衣敷簟，并枕鹢首而卧，飞星掠鬓，斜河映胸，共道欢爱则言笑晏晏，相怜同病则悽然俯仰，自以为逢伯陵季荝以来无此乐也。聊赋此调，以追旧欢

清：易顺鼎

湖风灭烛，向万荷叶底，偷解裙幅。hú fēng miè zhú，xiàng wàn hé yè dǐ，tōu jiě qún fú。隔著纱衣，珠汗原无，嫣然况是新浴。gé zhù shā yī，zhū hàn yuán wú，yān rán kuàng shì xīn yù。桃笙八尺凉如水，莫冰了芙蓉脂肉。táo shēng bā chǐ liáng rú shuǐ，mò bīng le fú róng zhī ròu。怪一萤、红堕船唇，照出小怜横玉。guài yī yíng hóng duò chuán chún，zhào chū xiǎo lián héng yù。定被虞山见也，个人正睡里，来盗眉绿。dìng bèi yú shān jiàn yě，gè rén zhèng shuì lǐ，lái dào méi lǜ。天上孤蟾，波上双鸳，替我安排金屋。tiān shàng gū chán，bō shàng shuāng yuān，tì wǒ ān pái jīn wū。客星夜犯天孙座，是侬足潜加卿腹。kè xīng yè fàn tiān sūn zuò，shì nóng zú qián jiā qīng fù。怕鬓边茉利吹香，愁得老龙难宿。pà bìn biān mò lì chuī xiāng，chóu dé lǎo lóng nán sù。

大江东去

清：易顺鼎

一拳庐阜，也还算、吴楚中间奇物。yī quán lú fù，yě hái suàn wú chǔ zhōng jiān qí wù。我自飞行南斗外，不藉丹崖翠壁。wǒ zì fēi xíng nán dòu wài，bù jí dān yá cuì bì。三石梁边，六朝松顶，瀑布悬秋雪。sān shí liáng biān，liù cháo sōng dǐng，pù bù xuán qiū xuě。浩然归去，望云心似仁杰。hào rán guī qù，wàng yún xīn shì rén jié。翻羡陆弟周郎，石湖秋色里，扁舟徐发。fān xiàn lù dì zhōu láng，shí hú qiū sè lǐ，biǎn zhōu xú fā。五老香垆，遥送我、回首烟岚明灭。wǔ lǎo xiāng lú，yáo sòng wǒ huí shǒu yān lán míng miè。未报君亲，名山虽有约，敢云披发。wèi bào jūn qīn，míng shān suī yǒu yuē，gǎn yún pī fā。人间事了，骑龙同捉明月。rén jiān shì le，qí lóng tóng zhuō míng yuè。