古诗词 - 中国最美古诗词

秋浦歌十七首

【其一】秋浦长似秋，萧条使人愁。qiū pǔ zhǎng shì qiū，xiāo tiáo shǐ rén chóu。客愁不可度，行上东大楼。kè chóu bù kě dù，xíng shàng dōng dà lóu。正西望长安，下见江水流。zhèng xī wàng zhǎng ān，xià jiàn jiāng shuǐ liú。寄言向江水，汝意忆侬不。jì yán xiàng jiāng shuǐ，rǔ yì yì nóng bù。遥传一掬泪，为我达扬州。yáo chuán yī jū lèi，wèi wǒ dá yáng zhōu。【其二】秋浦猿夜愁，黄山堪白头。qiū pǔ yuán yè chóu，huáng shān kān bái tóu。清溪非陇水，翻作断肠流。qīng xī fēi lǒng shuǐ，fān zuò duàn cháng liú。欲去不得去，薄游成久游。yù qù bù dé qù，báo yóu chéng jiǔ yóu。何年是归日，雨泪下孤舟。hé nián shì guī rì，yǔ lèi xià gū zhōu。【其三】秋浦锦驼鸟，人间天上稀。qiū pǔ jǐn tuó niǎo，rén jiān tiān shàng xī。山鸡羞渌水，不敢照毛衣。shān jī xiū lù shuǐ，bù gǎn zhào máo yī。【其四】两鬓入秋浦，一朝飒已衰。liǎng bìn rù qiū pǔ，yī cháo sà yǐ shuāi。猿声催白发，长短尽成丝。yuán shēng cuī bái fā，zhǎng duǎn jǐn chéng sī。【其五】秋浦多白猿，超腾若飞雪。qiū pǔ duō bái yuán，chāo téng ruò fēi xuě。牵引条上儿，饮弄水中月。qiān yǐn tiáo shàng ér，yǐn nòng shuǐ zhōng yuè。【其六】愁作秋浦客，强看秋浦花。chóu zuò qiū pǔ kè，qiáng kàn qiū pǔ huā。山川如剡县，风日似长沙。shān chuān rú shàn xiàn，fēng rì shì zhǎng shā。【其七】醉上山公马，寒歌宁戚牛。zuì shàng shān gōng mǎ，hán gē níng qī niú。空吟白石烂，泪满黑貂裘。kōng yín bái shí làn，lèi mǎn hēi diāo qiú。【其八】秋浦千重岭，水车岭最奇。qiū pǔ qiān zhòng lǐng，shuǐ chē lǐng zuì qí。天倾欲堕石，水拂寄生枝。tiān qīng yù duò shí，shuǐ fú jì shēng zhī。【其九】江祖一片石，青天扫画屏。jiāng zǔ yī piàn shí，qīng tiān sǎo huà píng。题诗留万古，绿字锦苔生。tí shī liú wàn gǔ，lǜ zì jǐn tái shēng。【其十】千千石楠树，万万女贞林。qiān qiān shí nán shù，wàn wàn nǚ zhēn lín。山山白鹭满，涧涧白猿吟。shān shān bái lù mǎn，jiàn jiàn bái yuán yín。君莫向秋浦，猿声碎客心。jūn mò xiàng qiū pǔ，yuán shēng suì kè xīn。【其十一】逻人横鸟道，江祖出鱼梁。luó rén héng niǎo dào，jiāng zǔ chū yú liáng。水急客舟疾，山花拂面香。shuǐ jí kè zhōu jí，shān huā fú miàn xiāng。【其十二】水如一匹练，此地即平天。shuǐ rú yī pǐ liàn，cǐ dì jí píng tiān。耐可乘明月，看花上酒船。nài kě chéng míng yuè，kàn huā shàng jiǔ chuán。【其十三】渌水净素月，月明白鹭飞。lù shuǐ jìng sù yuè，yuè míng bái lù fēi。郎听采菱女，一道夜歌归。láng tīng cǎi líng nǚ，yī dào yè gē guī。【其十四】炉火照天地，红星乱紫烟。lú huǒ zhào tiān dì，hóng xīng luàn zǐ yān。赧郎明月夜，歌曲动寒川。nǎn láng míng yuè yè，gē qū dòng hán chuān。【其十五】白发三千丈，缘愁似个长。bái fā sān qiān zhàng，yuán chóu shì gè zhǎng。不知明镜里，何处得秋霜。bù zhī míng jìng lǐ，hé chù dé qiū shuāng。【其十六】秋浦田舍翁，采鱼水中宿。qiū pǔ tián shě wēng，cǎi yú shuǐ zhōng sù。妻子张白鹇，结罝映深竹。qī zi zhāng bái xián，jié jū yìng shēn zhú。【其十七】桃波一步地，了了语声闻。táo bō yī bù dì，le le yǔ shēng wén。黯与山僧别，低头礼白云。àn yǔ shān sēng bié，dī tóu lǐ bái yún。

李白

李白（701年－762年），字太白，号青莲居士，唐朝浪漫主义诗人，被后人誉为“诗仙”。祖籍陇西成纪(待考)，出生于西域碎叶城，4岁再随父迁至剑南道绵州。李白存世诗文千余篇，有《李太白集》传世。762年病逝，享年61岁。其墓在今安徽当涂，四川江油、湖北安陆有纪念馆。李白的作品>>

猜您喜欢