古诗词 - 中国最美古诗词

醉后走笔酬刘五主簿长句之赠兼简张大贾二十四先辈昆季

刘兄文高行孤立，十五年前名翕习。liú xiōng wén gāo xíng gū lì，shí wǔ nián qián míng xī xí。是时相遇在符离，我年二十君三十。shì shí xiāng yù zài fú lí，wǒ nián èr shí jūn sān shí。得意忘年心迹亲，寓居同县日知闻。dé yì wàng nián xīn jì qīn，yù jū tóng xiàn rì zhī wén。衡门寂莫朝寻我，古寺萧条暮访君。héng mén jì mò cháo xún wǒ，gǔ sì xiāo tiáo mù fǎng jūn。朝来暮去多携手，穷巷贫居何所有。cháo lái mù qù duō xié shǒu，qióng xiàng pín jū hé suǒ yǒu。秋灯夜写联句诗，春雪朝倾暖寒酒。qiū dēng yè xiě lián jù shī，chūn xuě cháo qīng nuǎn hán jiǔ。陴湖绿爱白鸥飞，濉水清怜红鲤肥。pí hú lǜ ài bái ōu fēi，suī shuǐ qīng lián hóng lǐ féi。偶语闲攀芳树立，相扶醉蹋落花归。ǒu yǔ xián pān fāng shù lì，xiāng fú zuì tà luò huā guī。张贾弟兄同里巷，乘闲数数来相访。zhāng jiǎ dì xiōng tóng lǐ xiàng，chéng xián shù shù lái xiāng fǎng。雨天连宿草堂中，月夜徐行石桥上。yǔ tiān lián sù cǎo táng zhōng，yuè yè xú xíng shí qiáo shàng。我年渐长忽自惊，镜中冉冉髭须生。wǒ nián jiàn zhǎng hū zì jīng，jìng zhōng rǎn rǎn zī xū shēng。心畏后时同励志，身牵前事各求名。xīn wèi hòu shí tóng lì zhì，shēn qiān qián shì gè qiú míng。问我栖栖何所适，乡人荐为鹿鸣客。wèn wǒ qī qī hé suǒ shì，xiāng rén jiàn wèi lù míng kè。二千里别谢交游，三十韵诗慰行役。èr qiān lǐ bié xiè jiāo yóu，sān shí yùn shī wèi xíng yì。出门可怜唯一身，敝裘瘦马入咸秦。chū mén kě lián wéi yī shēn，bì qiú shòu mǎ rù xián qín。鼕鼕街鼓红尘闇，晚到长安无主人。dōng dōng jiē gǔ hóng chén àn，wǎn dào zhǎng ān wú zhǔ rén。二贾二张与余弟，躯车逦迤来相继。èr jiǎ èr zhāng yǔ yú dì，qū chē lǐ yí lái xiāng jì。操词握赋为干戈，锋锐森然胜气多。cāo cí wò fù wèi gàn gē，fēng ruì sēn rán shèng qì duō。齐入文场同苦战，五人十载九登科。qí rù wén chǎng tóng kǔ zhàn，wǔ rén shí zài jiǔ dēng kē。二张得隽名居甲，美退争雄重告捷。èr zhāng dé juàn míng jū jiǎ，měi tuì zhēng xióng zhòng gào jié。棠棣辉荣并桂枝，芝兰芳馥和荆叶。táng dì huī róng bìng guì zhī，zhī lán fāng fù hé jīng yè。唯有沅犀屈未伸，握中自谓骇鸡珍。wéi yǒu yuán xī qū wèi shēn，wò zhōng zì wèi hài jī zhēn。三年不鸣鸣必大，岂独骇鸡当骇人。sān nián bù míng míng bì dà，qǐ dú hài jī dāng hài rén。元和运启千年圣，同遇明时余最幸。yuán hé yùn qǐ qiān nián shèng，tóng yù míng shí yú zuì xìng。始辞秘阁吏王畿，遽列谏垣升禁闱。shǐ cí mì gé lì wáng jī，jù liè jiàn yuán shēng jìn wéi。蹇步何堪鸣佩玉，衰容不称著朝衣。jiǎn bù hé kān míng pèi yù，shuāi róng bù chēng zhù cháo yī。阊阖晨开朝百辟，冕旒不动香烟碧。chāng hé chén kāi cháo bǎi pì，miǎn liú bù dòng xiāng yān bì。步登龙尾上虚空，立去天颜无咫尺。bù dēng lóng wěi shàng xū kōng，lì qù tiān yán wú zhǐ chǐ。宫花似雪从乘舆，禁月如霜坐直庐。gōng huā shì xuě cóng chéng yú，jìn yuè rú shuāng zuò zhí lú。身贱每惊随内宴，才微常愧草天书。shēn jiàn měi jīng suí nèi yàn，cái wēi cháng kuì cǎo tiān shū。晚松寒竹新昌第，职居密近门多闭。wǎn sōng hán zhú xīn chāng dì，zhí jū mì jìn mén duō bì。日暮银台下直回，故人到门门暂开。rì mù yín tái xià zhí huí，gù rén dào mén mén zàn kāi。回头下马一相顾，尘土满衣何处来？敛手炎凉叙未毕，先说旧山今悔出。huí tóu xià mǎ yī xiāng gù，chén tǔ mǎn yī hé chù lái？liǎn shǒu yán liáng xù wèi bì，xiān shuō jiù shān jīn huǐ chū。岐阳旅宦少欢娱，江左羁游费时日。qí yáng lǚ huàn shǎo huān yú，jiāng zuǒ jī yóu fèi shí rì。赠我一篇行路吟，吟之句句披沙金。zèng wǒ yī piān xíng lù yín，yín zhī jù jù pī shā jīn。岁月徒催白发貌，泥涂不屈青云心。suì yuè tú cuī bái fā mào，ní tú bù qū qīng yún xīn。谁会茫茫天地意，短才获用长才弃。shuí huì máng máng tiān dì yì，duǎn cái huò yòng zhǎng cái qì。我随鹓鹭入烟云，谬上丹墀为近臣。wǒ suí yuān lù rù yān yún，miù shàng dān chí wèi jìn chén。君同鸾凤栖荆棘，犹著青袍作选人。jūn tóng luán fèng qī jīng jí，yóu zhù qīng páo zuò xuǎn rén。惆怅知贤不能荐，徒为出入蓬莱殿。chóu chàng zhī xián bù néng jiàn，tú wèi chū rù péng lái diàn。月惭谏纸二百张，岁愧俸钱三十万。yuè cán jiàn zhǐ èr bǎi zhāng，suì kuì fèng qián sān shí wàn。大底浮荣何足道，几度相逢即身老。dà dǐ fú róng hé zú dào，jǐ dù xiāng féng jí shēn lǎo。且倾斗酒慰羁愁，重话符离问旧游。qiě qīng dòu jiǔ wèi jī chóu，zhòng huà fú lí wèn jiù yóu。北巷邻居几家去，东林旧院何人住。běi xiàng lín jū jǐ jiā qù，dōng lín jiù yuàn hé rén zhù。武里村花落复开，流沟山色应如故。wǔ lǐ cūn huā luò fù kāi，liú gōu shān sè yīng rú gù。感此酬君千字诗，醉中分手又何之。gǎn cǐ chóu jūn qiān zì shī，zuì zhōng fēn shǒu yòu hé zhī。须知通塞寻常事，莫叹浮沉先后时。xū zhī tōng sāi xún cháng shì，mò tàn fú chén xiān hòu shí。慷慨临歧重相勉，殷勤别后加餐饭。kāng kǎi lín qí zhòng xiāng miǎn，yīn qín bié hòu jiā cān fàn。君不见买臣衣锦还故乡，五十身荣未为晚。jūn bù jiàn mǎi chén yī jǐn hái gù xiāng，wǔ shí shēn róng wèi wèi wǎn。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢