古诗词 - 中国最美古诗词

难言

掬土移山望山尽，投石填海望海满。jū tǔ yí shān wàng shān jǐn，tóu shí tián hǎi wàng hǎi mǎn。持索捕风几时得，将刀斫水几时断。chí suǒ bǔ fēng jǐ shí dé，jiāng dāo zhuó shuǐ jǐ shí duàn。未若不相知，中心万仞何由款。wèi ruò bù xiāng zhī，zhōng xīn wàn rèn hé yóu kuǎn。

酬阎员外陟

唐：韦应物

寒夜阻良觌，丛竹想幽居。hán yè zǔ liáng dí，cóng zhú xiǎng yōu jū。虎符予已误，金丹子何如。hǔ fú yǔ yǐ wù，jīn dān zi hé rú。宴集观农暇，笙歌听讼馀。yàn jí guān nóng xiá，shēng gē tīng sòng yú。虽蒙一言教，自愧道情疏。suī méng yī yán jiào，zì kuì dào qíng shū。

广陵遇孟九云卿

唐：韦应物

雄藩本帝都，游士多俊贤。xióng fān běn dì dōu，yóu shì duō jùn xián。夹河树郁郁，华馆千里连。jiā hé shù yù yù，huá guǎn qiān lǐ lián。新知虽满堂，中意颇未宣。xīn zhī suī mǎn táng，zhōng yì pǒ wèi xuān。忽逢翰林友，欢乐斗酒前。hū féng hàn lín yǒu，huān lè dòu jiǔ qián。高文激颓波，四海靡不传。gāo wén jī tuí bō，sì hǎi mí bù chuán。西施且一笑，众女安得妍。xī shī qiě yī xiào，zhòng nǚ ān dé yán。明月满淮海，哀鸿逝长天。míng yuè mǎn huái hǎi，āi hóng shì zhǎng tiān。所念京国远，我来君欲还。suǒ niàn jīng guó yuǎn，wǒ lái jūn yù hái。

逢杨开府

唐：韦应物

少事武皇帝，无赖恃恩私。shǎo shì wǔ huáng dì，wú lài shì ēn sī。身作里中横，家藏亡命儿。shēn zuò lǐ zhōng héng，jiā cáng wáng mìng ér。朝持樗蒲局，暮窃东邻姬。cháo chí chū pú jú，mù qiè dōng lín jī。司隶不敢捕，立在白玉墀。sī lì bù gǎn bǔ，lì zài bái yù chí。骊山风雪夜，长杨羽猎时。lí shān fēng xuě yè，zhǎng yáng yǔ liè shí。一字都不识，饮酒肆顽痴。yī zì dōu bù shí，yǐn jiǔ sì wán chī。武皇升仙去，憔悴被人欺。wǔ huáng shēng xiān qù，qiáo cuì bèi rén qī。读书事已晚，把笔学题诗。dú shū shì yǐ wǎn，bǎ bǐ xué tí shī。两府始收迹，南宫谬见推。liǎng fǔ shǐ shōu jì，nán gōng miù jiàn tuī。非才果不容，出守抚茕嫠。fēi cái guǒ bù róng，chū shǒu fǔ qióng lí。忽逢杨开府，论旧涕俱垂。hū féng yáng kāi fǔ，lùn jiù tì jù chuí。坐客何由识，惟有故人知。zuò kè hé yóu shí，wéi yǒu gù rén zhī。

因省风俗访道士侄不见题壁

唐：韦应物

去年涧水今亦流，去年杏花今又拆。qù nián jiàn shuǐ jīn yì liú，qù nián xìng huā jīn yòu chāi。山人归来问是谁，还是去年行春客。shān rén guī lái wèn shì shuí，hái shì qù nián xíng chūn kè。

暮相思

唐：韦应物

朝出自不还，暮归花尽发。cháo chū zì bù hái，mù guī huā jǐn fā。岂无终日会，惜此花间月。qǐ wú zhōng rì huì，xī cǐ huā jiān yuè。空馆忽相思，微钟坐来歇。kōng guǎn hū xiāng sī，wēi zhōng zuò lái xiē。

夏夜忆卢嵩

唐：韦应物

霭霭高馆暮，开轩涤烦襟。ǎi ǎi gāo guǎn mù，kāi xuān dí fán jīn。不知湘雨来，潇洒在幽林。bù zhī xiāng yǔ lái，xiāo sǎ zài yōu lín。炎月得凉夜，芳樽谁与斟。yán yuè dé liáng yè，fāng zūn shuí yǔ zhēn。故人南北居，累月间徽音。gù rén nán běi jū，lèi yuè jiān huī yīn。人生无闲日，欢会当在今。rén shēng wú xián rì，huān huì dāng zài jīn。反侧候天旦，层城苦沈沈。fǎn cè hòu tiān dàn，céng chéng kǔ shěn shěn。

春中忆元二

唐：韦应物

雨歇万井春，柔条已含绿。yǔ xiē wàn jǐng chūn，róu tiáo yǐ hán lǜ。徘徊洛阳陌，惆怅杜陵曲。pái huái luò yáng mò，chóu chàng dù líng qū。游丝正高下，啼鸟还断续。yóu sī zhèng gāo xià，tí niǎo hái duàn xù。有酒今不同，思君莹如玉。yǒu jiǔ jīn bù tóng，sī jūn yíng rú yù。

月晦忆去年与亲友曲水游宴

唐：韦应物

晦赏念前岁，京国结良俦。huì shǎng niàn qián suì，jīng guó jié liáng chóu。骑出宣平里，饮对曲池流。qí chū xuān píng lǐ，yǐn duì qū chí liú。今朝隔天末，空园伤独游。jīn cháo gé tiān mò，kōng yuán shāng dú yóu。雨歇林光变，塘绿鸟声幽。yǔ xiē lín guāng biàn，táng lǜ niǎo shēng yōu。凋氓积逋税，华鬓集新秋。diāo máng jī bū shuì，huá bìn jí xīn qiū。谁言恋虎符，终当还旧丘。shuí yán liàn hǔ fú，zhōng dāng hái jiù qiū。

清明日忆诸弟

唐：韦应物

冷食方多病，开襟一忻然。lěng shí fāng duō bìng，kāi jīn yī xīn rán。终令思故郡，烟火满晴川。zhōng lìng sī gù jùn，yān huǒ mǎn qíng chuān。杏粥犹堪食，榆羹已稍煎。xìng zhōu yóu kān shí，yú gēng yǐ shāo jiān。唯恨乖亲燕，坐度此芳年。wéi hèn guāi qīn yàn，zuò dù cǐ fāng nián。

池上怀王卿

唐：韦应物

幽居捐世事，佳雨散园芳。yōu jū juān shì shì，jiā yǔ sàn yuán fāng。入门霭已绿，水禽鸣春塘。rù mén ǎi yǐ lǜ，shuǐ qín míng chūn táng。重云始成夕，忽霁尚残阳。zhòng yún shǐ chéng xī，hū jì shàng cán yáng。轻舟因风泛，郡阁望苍苍。qīng zhōu yīn fēng fàn，jùn gé wàng cāng cāng。私燕阻外好，临欢一停觞。sī yàn zǔ wài hǎo，lín huān yī tíng shāng。兹游无时尽，旭日愿相将。zī yóu wú shí jǐn，xù rì yuàn xiāng jiāng。

晓至园中忆诸弟崔都水

唐：韦应物

山郭恒悄悄，林月亦娟娟。shān guō héng qiāo qiāo，lín yuè yì juān juān。景清神已澄，事简虑绝牵。jǐng qīng shén yǐ chéng，shì jiǎn lǜ jué qiān。秋塘遍衰草，晓露洗红莲。qiū táng biàn shuāi cǎo，xiǎo lù xǐ hóng lián。不见心所爱，兹赏岂为妍。bù jiàn xīn suǒ ài，zī shǎng qǐ wèi yán。

雨夜感怀

唐：韦应物

微雨洒高林，尘埃自萧散。wēi yǔ sǎ gāo lín，chén āi zì xiāo sàn。耿耿心未平，沈沈夜方半。gěng gěng xīn wèi píng，shěn shěn yè fāng bàn。独惊长簟冷，遽觉愁鬓换。dú jīng zhǎng diàn lěng，jù jué chóu bìn huàn。谁能当此夕，不有盈襟叹。shuí néng dāng cǐ xī，bù yǒu yíng jīn tàn。

云阳馆怀谷口

唐：韦应物

清泚阶下流，云自谷口源。qīng cǐ jiē xià liú，yún zì gǔ kǒu yuán。念昔白衣士，结庐在石门。niàn xī bái yī shì，jié lú zài shí mén。道高杳无累，景静得忘言。dào gāo yǎo wú lèi，jǐng jìng dé wàng yán。山夕绿阴满，世移清赏存。shān xī lǜ yīn mǎn，shì yí qīng shǎng cún。吏役岂遑暇，幽怀复朝昏。lì yì qǐ huáng xiá，yōu huái fù cháo hūn。云泉非所濯，萝月不可援。yún quán fēi suǒ zhuó，luó yuè bù kě yuán。长往遂真性，暂游恨卑喧。zhǎng wǎng suì zhēn xìng，zàn yóu hèn bēi xuān。出身既事世，高躅难等论。chū shēn jì shì shì，gāo zhú nán děng lùn。

忆沣上幽居

唐：韦应物

一来当复去，犹此厌樊笼。yī lái dāng fù qù，yóu cǐ yàn fán lóng。况我林栖子，朝服坐南宫。kuàng wǒ lín qī zi，cháo fú zuò nán gōng。唯独问啼鸟，还如沣水东。wéi dú wèn tí niǎo，hái rú fēng shuǐ dōng。

重九登滁城楼忆前岁九日归沣上赴崔都水及诸弟宴集悽然怀旧

唐：韦应物

今日重九宴，去岁在京师。jīn rì zhòng jiǔ yàn，qù suì zài jīng shī。聊回出省步，一赴郊园期。liáo huí chū shěng bù，yī fù jiāo yuán qī。嘉节始云迈，周辰已及兹。jiā jié shǐ yún mài，zhōu chén yǐ jí zī。秋山满清景，当赏属乖离。qiū shān mǎn qīng jǐng，dāng shǎng shǔ guāi lí。凋散民里阔，摧翳众木衰。diāo sàn mín lǐ kuò，cuī yì zhòng mù shuāi。楼中一长啸，恻怆起凉飔。lóu zhōng yī zhǎng xiào，cè chuàng qǐ liáng sī。