古诗词 - 中国最美古诗词

祭退之

呜呼吏部公，其道诚巍昂。wū hū lì bù gōng，qí dào chéng wēi áng。生为大贤姿，天使光我唐。shēng wèi dà xián zī，tiān shǐ guāng wǒ táng。德义动鬼神，鉴用不可详。dé yì dòng guǐ shén，jiàn yòng bù kě xiáng。独得雄直气，发为古文章。dú dé xióng zhí qì，fā wèi gǔ wén zhāng。学无不该贯，吏治得其方。xué wú bù gāi guàn，lì zhì dé qí fāng。三次论诤退，其志亦刚强。sān cì lùn zhèng tuì，qí zhì yì gāng qiáng。再使平山东，不言所谋臧。zài shǐ píng shān dōng，bù yán suǒ móu zāng。荐待皆寒羸，但取其才良。jiàn dài jiē hán léi，dàn qǔ qí cái liáng。亲朋有孤稚，婚姻有办营。qīn péng yǒu gū zhì，hūn yīn yǒu bàn yíng。如彼天有斗，人可为信常。rú bǐ tiān yǒu dòu，rén kě wèi xìn cháng。如彼岁有春，物宜得华昌。rú bǐ suì yǒu chūn，wù yí dé huá chāng。哀哉未申施，中年遽殂丧。āi zāi wèi shēn shī，zhōng nián jù cú sàng。朝野良共哀，矧于知旧肠。cháo yě liáng gòng āi，shěn yú zhī jiù cháng。籍在江湖间，独以道自将。jí zài jiāng hú jiān，dú yǐ dào zì jiāng。学诗为众体，久乃溢笈囊。xué shī wèi zhòng tǐ，jiǔ nǎi yì jí náng。略无相知人，黯如雾中行。lüè wú xiāng zhī rén，àn rú wù zhōng xíng。北游偶逢公，盛语相称明。běi yóu ǒu féng gōng，shèng yǔ xiāng chēng míng。名因天下闻，传者入歌声。míng yīn tiān xià wén，chuán zhě rù gē shēng。公领试士司，首荐到上京。gōng lǐng shì shì sī，shǒu jiàn dào shàng jīng。一来遂登科，不见苦贡场。yī lái suì dēng kē，bù jiàn kǔ gòng chǎng。观我性朴直，乃言及平生。guān wǒ xìng pǔ zhí，nǎi yán jí píng shēng。由兹类朋党，骨肉无以当。yóu zī lèi péng dǎng，gǔ ròu wú yǐ dāng。坐令其子拜，常呼幼时名。zuò lìng qí zi bài，cháng hū yòu shí míng。追招不隔日，继践公之堂。zhuī zhāo bù gé rì，jì jiàn gōng zhī táng。出则连辔驰，寝则对榻床。chū zé lián pèi chí，qǐn zé duì tà chuáng。搜穷古今书，事事相酌量。sōu qióng gǔ jīn shū，shì shì xiāng zhuó liàng。有花必同寻，有月必同望。yǒu huā bì tóng xún，yǒu yuè bì tóng wàng。为文先见草，酿熟偕共觞。wèi wén xiān jiàn cǎo，niàng shú xié gòng shāng。新果及异鲑，无不相待尝。xīn guǒ jí yì guī，wú bù xiāng dài cháng。到今三十年，曾不少异更。dào jīn sān shí nián，céng bù shǎo yì gèng。公文为时师，我亦有微声。gōng wén wèi shí shī，wǒ yì yǒu wēi shēng。而后之学者，或号为韩张。ér hòu zhī xué zhě，huò hào wèi hán zhāng。我官麟台中，公为大司成。wǒ guān lín tái zhōng，gōng wèi dà sī chéng。念此委末秩，不能力自扬。niàn cǐ wěi mò zhì，bù néng lì zì yáng。特状为博士，始获升朝行。tè zhuàng wèi bó shì，shǐ huò shēng cháo xíng。未几享其资，遂忝南宫郎。wèi jǐ xiǎng qí zī，suì tiǎn nán gōng láng。是事赖拯扶，如屋有栋梁。shì shì lài zhěng fú，rú wū yǒu dòng liáng。去夏公请告，养疾城南庄。qù xià gōng qǐng gào，yǎng jí chéng nán zhuāng。籍时官休罢，两月同游翔。jí shí guān xiū bà，liǎng yuè tóng yóu xiáng。黄子陂岸曲，地旷气色清。huáng zi bēi àn qū，dì kuàng qì sè qīng。新池四平涨，中有蒲荇香。xīn chí sì píng zhǎng，zhōng yǒu pú xìng xiāng。北台临稻畴，茂柳多阴凉。běi tái lín dào chóu，mào liǔ duō yīn liáng。板亭坐垂钓，烦苦稍已平。bǎn tíng zuò chuí diào，fán kǔ shāo yǐ píng。共爱池上佳，联句舒遐情。gòng ài chí shàng jiā，lián jù shū xiá qíng。偶有贾秀才，来兹亦同并。ǒu yǒu jiǎ xiù cái，lái zī yì tóng bìng。移船入南溪，东西纵篙撑。yí chuán rù nán xī，dōng xī zòng gāo chēng。划波激船舷，前后飞鸥鸧。huà bō jī chuán xián，qián hòu fēi ōu cāng。回入潭濑下，网截鲤与鲂。huí rù tán lài xià，wǎng jié lǐ yǔ fáng。踏沙掇水蔬，树下烝新粳。tà shā duō shuǐ shū，shù xià zhēng xīn jīng。日来相与嬉，不知暑日长。rì lái xiāng yǔ xī，bù zhī shǔ rì zhǎng。柴翁携童儿，聚观于岸傍。chái wēng xié tóng ér，jù guān yú àn bàng。月中登高滩，星汉交垂芒。yuè zhōng dēng gāo tān，xīng hàn jiāo chuí máng。钓车掷长线，有获齐欢惊。diào chē zhì zhǎng xiàn，yǒu huò qí huān jīng。夜阑乘马归，衣上草露光。yè lán chéng mǎ guī，yī shàng cǎo lù guāng。公为游溪诗，唱咏多慨慷。gōng wèi yóu xī shī，chàng yǒng duō kǎi kāng。自期此可老，结社于其乡。zì qī cǐ kě lǎo，jié shè yú qí xiāng。籍受新官诏，拜恩当入城。jí shòu xīn guān zhào，bài ēn dāng rù chéng。公因同归还，居处隔一坊。gōng yīn tóng guī hái，jū chù gé yī fāng。中秋十六夜，魄圆天差晴。zhōng qiū shí liù yè，pò yuán tiān chà qíng。公既相邀留，坐语于阶楹。gōng jì xiāng yāo liú，zuò yǔ yú jiē yíng。乃出二侍女，合弹琵琶筝。nǎi chū èr shì nǚ，hé dàn pí pá zhēng。临风听繁丝，忽遽闻再更。lín fēng tīng fán sī，hū jù wén zài gèng。顾我数来过，是夜凉难忘。gù wǒ shù lái guò，shì yè liáng nán wàng。公疾浸日加，孺人视药汤。gōng jí jìn rì jiā，rú rén shì yào tāng。来候不得宿，出门每回遑。lái hòu bù dé sù，chū mén měi huí huáng。自是将重危，车马候纵横。zì shì jiāng zhòng wēi，chē mǎ hòu zòng héng。门仆皆逆遣，独我到寝房。mén pū jiē nì qiǎn，dú wǒ dào qǐn fáng。公有旷达识，生死为一纲。gōng yǒu kuàng dá shí，shēng sǐ wèi yī gāng。及当临终晨，意色亦不荒。jí dāng lín zhōng chén，yì sè yì bù huāng。赠我珍重言，傲然委衾裳。zèng wǒ zhēn zhòng yán，ào rán wěi qīn shang。公比欲为书，遗约有修章。gōng bǐ yù wèi shū，yí yuē yǒu xiū zhāng。令我署其末，以为后事程。lìng wǒ shǔ qí mò，yǐ wèi hòu shì chéng。家人号于前，其书不果成。jiā rén hào yú qián，qí shū bù guǒ chéng。子符奉其言，甚于亲使令。zi fú fèng qí yán，shén yú qīn shǐ lìng。鲁论未讫注，手迹今微茫。lǔ lùn wèi qì zhù，shǒu jì jīn wēi máng。新亭成未登，闭在庄西厢。xīn tíng chéng wèi dēng，bì zài zhuāng xī xiāng。书札与诗文，重叠我笥盈。shū zhá yǔ shī wén，zhòng dié wǒ sì yíng。顷息万事尽，肠情多摧伤。qǐng xī wàn shì jǐn，cháng qíng duō cuī shāng。旧茔盟津北，野窆动鼓钲。jiù yíng méng jīn běi，yě biǎn dòng gǔ zhēng。柳车一出门，终天无回箱。liǔ chē yī chū mén，zhōng tiān wú huí xiāng。籍贫无赠赀，曷用申哀诚。jí pín wú zèng zī，hé yòng shēn āi chéng。衣器陈下帐，醪饵奠堂皇。yī qì chén xià zhàng，láo ěr diàn táng huáng。明灵庶鉴知，仿佛斯来飨。míng líng shù jiàn zhī，fǎng fú sī lái xiǎng。

张籍

张籍（约767～约830），唐代诗人。字文昌，汉族，和州乌江（今安徽和县）人，郡望苏州吴（今江苏苏州）1 。先世移居和州，遂为和州乌江（今安徽和县乌江镇）人。世称“张水部”、“张司业”。张籍的乐府诗与王建齐名，并称“张王乐府”。著名诗篇有《塞下曲》《征妇怨》《采莲曲》《江南曲》。1 《张籍籍贯考辨》认为，韩愈所说的“吴郡张籍”乃谓其郡望，并引《新唐书·张籍传》、《唐诗纪事》、《舆地纪胜》等史传材料，驳苏州之说而定张籍为乌江人。张籍的作品>>

猜您喜欢