古诗词 - 中国最美古诗词

寄何洪

久贫朋友断，子独喜吾贫。jiǔ pín péng yǒu duàn，zi dú xǐ wú pín。不是三生得，如何一似亲。bù shì sān shēng dé，rú hé yī shì qīn。和诗书纸尽，招饮典衣频。hé shī shū zhǐ jǐn，zhāo yǐn diǎn yī pín。未遂功名志，空林且寄身。wèi suì gōng míng zhì，kōng lín qiě jì shēn。

谋生

宋：吴惟信

谋生一事到成功，消得湖边地几弓。móu shēng yī shì dào chéng gōng，xiāo dé hú biān dì jǐ gōng。韦曲有花留杜老，洛阳无客问卢仝。wéi qū yǒu huā liú dù lǎo，luò yáng wú kè wèn lú tóng。春风燕子虚檐外，夜雨蛩声小径中。chūn fēng yàn zi xū yán wài，yè yǔ qióng shēng xiǎo jìng zhōng。所立规模虽冷淡，绝胜弹铗旧漂蓬。suǒ lì guī mó suī lěng dàn，jué shèng dàn jiá jiù piāo péng。

赠越僧意书记

宋：吴惟信

一衲冰霜二十年，不知妙用自谁传。yī nà bīng shuāng èr shí nián，bù zhī miào yòng zì shuí chuán。心能转物方为佛，诗到名家亦是仙。xīn néng zhuǎn wù fāng wèi fú，shī dào míng jiā yì shì xiān。喜客稍宽沽酒禁，爱闲多结住山缘。xǐ kè shāo kuān gū jiǔ jìn，ài xián duō jié zhù shān yuán。今冬约我西湖上，同看梅花坐钓船。jīn dōng yuē wǒ xī hú shàng，tóng kàn méi huā zuò diào chuán。

自序

宋：吴惟信

一剑辞家竟陆沉，梦思空向故庐深。yī jiàn cí jiā jìng lù chén，mèng sī kōng xiàng gù lú shēn。槎迷河汉千年恨，树隔关山万里心。chá mí hé hàn qiān nián hèn，shù gé guān shān wàn lǐ xīn。衣垢正怜贫未去，镜明忽有老相寻。yī gòu zhèng lián pín wèi qù，jìng míng hū yǒu lǎo xiāng xún。春归不与人为约，青草催诗亦懒吟。chūn guī bù yǔ rén wèi yuē，qīng cǎo cuī shī yì lǎn yín。

送薛沂叔过西湖

宋：吴惟信

数亩松筠种不成，荒坛祭别酒频倾。shù mǔ sōng yún zhǒng bù chéng，huāng tán jì bié jiǔ pín qīng。老天辜负归乡志，冷地寻思到世情。lǎo tiān gū fù guī xiāng zhì，lěng dì xún sī dào shì qíng。日落关河孤鹤远，夜凉灯火小虫鸣。rì luò guān hé gū hè yuǎn，yè liáng dēng huǒ xiǎo chóng míng。应须趁取黄金在，买宅西湖住一程。yīng xū chèn qǔ huáng jīn zài，mǎi zhái xī hú zhù yī chéng。

晚过西湖

宋：吴惟信

鹭鸶立处无秋暑，舴艋行时正晚凉。lù sī lì chù wú qiū shǔ，zé měng xíng shí zhèng wǎn liáng。诗兴似山来衮衮，归心如水去洋洋。shī xīng shì shān lái gǔn gǔn，guī xīn rú shuǐ qù yáng yáng。经风杨柳高偏折，隔浦芙蓉远更香。jīng fēng yáng liǔ gāo piān zhé，gé pǔ fú róng yuǎn gèng xiāng。俯仰之间易陈迹，不知醉了几千场。fǔ yǎng zhī jiān yì chén jì，bù zhī zuì le jǐ qiān chǎng。

送祝五戒赴陆宰馆

宋：吴惟信

屈指交游十载馀，见君归墨又归儒。qū zhǐ jiāo yóu shí zài yú，jiàn jūn guī mò yòu guī rú。卢能解道元无物，颜子谁知也不愚。lú néng jiě dào yuán wú wù，yán zi shuí zhī yě bù yú。既向风幡明表里，何须雪几费工夫。jì xiàng fēng fān míng biǎo lǐ，hé xū xuě jǐ fèi gōng fū。他年名上登科记，一半清芬在祖图。tā nián míng shàng dēng kē jì，yī bàn qīng fēn zài zǔ tú。

赠任处士

宋：吴惟信

故园不恋恋西湖，赁得民居作隐居。gù yuán bù liàn liàn xī hú，lìn dé mín jū zuò yǐn jū。开口不离仁义字，闭门惟读圣贤书。kāi kǒu bù lí rén yì zì，bì mén wéi dú shèng xián shū。老无子息偏怜鹤，闲有工夫尽钓鱼。lǎo wú zi xī piān lián hè，xián yǒu gōng fū jǐn diào yú。酒熟自斟诗自和，功名一念已消除。jiǔ shú zì zhēn shī zì hé，gōng míng yī niàn yǐ xiāo chú。

怀二兄

宋：吴惟信

十年兄弟恨离群，书雁南来得所闻。shí nián xiōng dì hèn lí qún，shū yàn nán lái dé suǒ wén。惠远栽莲归结社，班超投笔去从军。huì yuǎn zāi lián guī jié shè，bān chāo tóu bǐ qù cóng jūn。伤心异路悲春草，泪眼同时湿暮云。shāng xīn yì lù bēi chūn cǎo，lèi yǎn tóng shí shī mù yún。惟有母亡无返日，自添抔土上孤坟。wéi yǒu mǔ wáng wú fǎn rì，zì tiān póu tǔ shàng gū fén。

怀上竺宛上人

宋：吴惟信

鹫峰可是不清幽，却望云峰忆旧游。jiù fēng kě shì bù qīng yōu，què wàng yún fēng yì jiù yóu。松径露寒芳草暗，竹桥烟暝落梅愁。sōng jìng lù hán fāng cǎo àn，zhú qiáo yān míng luò méi chóu。高斋闲课诗吟讽，小店赊沽酒献酬。gāo zhāi xián kè shī yín fěng，xiǎo diàn shē gū jiǔ xiàn chóu。今日凄凉何许见，满庭红叶自伤秋。jīn rì qī liáng hé xǔ jiàn，mǎn tíng hóng yè zì shāng qiū。

赠老僧

宋：吴惟信

风骨棱棱雪满头，帽尘慵拂涕慵收。fēng gǔ léng léng xuě mǎn tóu，mào chén yōng fú tì yōng shōu。天晴放鹤方开户，雨后看山不下楼。tiān qíng fàng hè fāng kāi hù，yǔ hòu kàn shān bù xià lóu。树底持经阴径远，竹边洗钵小池幽。shù dǐ chí jīng yīn jìng yuǎn，zhú biān xǐ bō xiǎo chí yōu。自惭犹有尘缘在，安得相从老一丘。zì cán yóu yǒu chén yuán zài，ān dé xiāng cóng lǎo yī qiū。

赠广淳破衣

宋：吴惟信

蒲团坐得心成佛，却便随流似不曾。pú tuán zuò dé xīn chéng fú，què biàn suí liú shì bù céng。对客清谈皆有理，求他妙用独无凭。duì kè qīng tán jiē yǒu lǐ，qiú tā miào yòng dú wú píng。穷通数外三春定，智慧光中万古镫。qióng tōng shù wài sān chūn dìng，zhì huì guāng zhōng wàn gǔ dèng。俗眼安知真实行，空于画壁看高僧。sú yǎn ān zhī zhēn shí xíng，kōng yú huà bì kàn gāo sēng。

赠广淳破衣

宋：吴惟信

悟彻心宗即是禅，老来风骨尚依然。wù chè xīn zōng jí shì chán，lǎo lái fēng gǔ shàng yī rán。自云林下浑无事，不到人间亦有年。zì yún lín xià hún wú shì，bù dào rén jiān yì yǒu nián。秋磬声清敲落月，晓瓶手冷汲寒泉。qiū qìng shēng qīng qiāo luò yuè，xiǎo píng shǒu lěng jí hán quán。我来问道空归去，寂寞云山薄暮天。wǒ lái wèn dào kōng guī qù，jì mò yún shān báo mù tiān。

赠宛上人

宋：吴惟信

宝书梵律自分科，黄卷青灯更琢磨。bǎo shū fàn lǜ zì fēn kē，huáng juǎn qīng dēng gèng zuó mó。花落闲庭春定久，尘生虚榻夜吟多。huā luò xián tíng chūn dìng jiǔ，chén shēng xū tà yè yín duō。琴长弹后声偏韵，丹未烧前气已和。qín zhǎng dàn hòu shēng piān yùn，dān wèi shāo qián qì yǐ hé。我所重君清苦处，可曾一日离烟萝。wǒ suǒ zhòng jūn qīng kǔ chù，kě céng yī rì lí yān luó。

赠唐道士

宋：吴惟信

自从入道戴星冠，名利何曾着眼看。zì cóng rù dào dài xīng guān，míng lì hé céng zhe yǎn kàn。地尽种蔬因茹素，瓶长储水为浇丹。dì jǐn zhǒng shū yīn rú sù，píng zhǎng chǔ shuǐ wèi jiāo dān。风生晓槛占天久，霜滴秋坛拜斗寒。fēng shēng xiǎo kǎn zhàn tiān jiǔ，shuāng dī qiū tán bài dòu hán。几度相寻寻不见，但闻金磬响云端。jǐ dù xiāng xún xún bù jiàn，dàn wén jīn qìng xiǎng yún duān。

赠隐者

宋：吴惟信

湖上居家住最幽，檐牙倒影落沧洲。hú shàng jū jiā zhù zuì yōu，yán yá dào yǐng luò cāng zhōu。诗成梅坞三更月，酒醒莲塘半夜秋。shī chéng méi wù sān gèng yuè，jiǔ xǐng lián táng bàn yè qiū。移石为添烧药灶，卖□因起读书楼。yí shí wèi tiān shāo yào zào，mài yīn qǐ dú shū lóu。经年不入烟城去，长倚栏干看白鸥。jīng nián bù rù yān chéng qù，zhǎng yǐ lán gàn kàn bái ōu。