古诗词 - 中国最美古诗词

木兰花·戏呈林节推乡兄

年年跃马长安市，客舍似家家似寄。nián nián yuè mǎ zhǎng ān shì，kè shě shì jiā jiā shì jì。青钱换酒日无何，红烛呼卢宵不寐。qīng qián huàn jiǔ rì wú hé，hóng zhú hū lú xiāo bù mèi。易挑锦妇机中字，难得玉人心下事。yì tiāo jǐn fù jī zhōng zì，nán dé yù rén xīn xià shì。男儿西北有神州，莫滴水西桥畔泪。nán ér xī běi yǒu shén zhōu，mò dī shuǐ xī qiáo pàn lèi。

呈袁秘监

宋：刘克庄

近日频闻有峻除，人传君相重师儒。jìn rì pín wén yǒu jùn chú，rén chuán jūn xiāng zhòng shī rú。细旃坐稳方轮讲，群玉峰高未要扶。xì zhān zuò wěn fāng lún jiǎng，qún yù fēng gāo wèi yào fú。别后曾过东閤否，新来亦乞鉴湖无。bié hòu céng guò dōng gé fǒu，xīn lái yì qǐ jiàn hú wú。几时供帐都门外，真写先生作画图。jǐ shí gōng zhàng dōu mén wài，zhēn xiě xiān shēng zuò huà tú。

渔梁

宋：刘克庄

春泥滑滑雨丝丝，一路阴寒少霁时。chūn ní huá huá yǔ sī sī，yī lù yīn hán shǎo jì shí。水入陂渠喧似瀑，云从山崦上如炊。shuǐ rù bēi qú xuān shì pù，yún cóng shān yān shàng rú chuī。燎衣去傍田家火，炙烛来看野店诗。liáo yī qù bàng tián jiā huǒ，zhì zhú lái kàn yě diàn shī。落尽梅花心事恶，独搔蓬鬓绕残枝。luò jǐn méi huā xīn shì è，dú sāo péng bìn rào cán zhī。

小梓人家

宋：刘克庄

生来拙性嗜清幽，因过山家为小留。shēng lái zhuō xìng shì qīng yōu，yīn guò shān jiā wèi xiǎo liú。顶笠儿归行树杪，提瓶妇去汲溪头。dǐng lì ér guī xíng shù miǎo，tí píng fù qù jí xī tóu。参天老竹当门碧，尽日寒泉绕舍流。cān tiān lǎo zhú dāng mén bì，jǐn rì hán quán rào shě liú。我料草堂犹未架，规模已被野人偷。wǒ liào cǎo táng yóu wèi jià，guī mó yǐ bèi yě rén tōu。

送拄杖还僧

宋：刘克庄

头白高僧行脚懒，一枝筇竹久生苔。tóu bái gāo sēng xíng jiǎo lǎn，yī zhī qióng zhú jiǔ shēng tái。不逢太乙然藜照，时借山翁荷蓧回。bù féng tài yǐ rán lí zhào，shí jiè shān wēng hé diào huí。夜挂多寻萧寺壁，晓拈恐化葛陂雷。yè guà duō xún xiāo sì bì，xiǎo niān kǒng huà gé bēi léi。还师此物禅须进，曾入诗人手内来。hái shī cǐ wù chán xū jìn，céng rù shī rén shǒu nèi lái。

雪峰寺

宋：刘克庄

七里深林集暮鸦，插空金碧被林遮。qī lǐ shēn lín jí mù yā，chā kōng jīn bì bèi lín zhē。华堂何止容千衲，菜地犹堪置万家。huá táng hé zhǐ róng qiān nà，cài dì yóu kān zhì wàn jiā。虎去有灵知伏弩，僧来叙旧约分茶。hǔ qù yǒu líng zhī fú nǔ，sēng lái xù jiù yuē fēn chá。世人要识峰头冷，六月重绵坐结跏。shì rén yào shí fēng tóu lěng，liù yuè zhòng mián zuò jié jiā。

盖竹庙

宋：刘克庄

借榻丛祠日已曛，瓣香频此谒灵君。jiè tà cóng cí rì yǐ xūn，bàn xiāng pín cǐ yè líng jūn。傥来梦事休重卜，向去诗材进几分。tǎng lái mèng shì xiū zhòng bo，xiàng qù shī cái jìn jǐ fēn。明主不消人谏猎，故山空使客移文。míng zhǔ bù xiāo rén jiàn liè，gù shān kōng shǐ kè yí wén。寄书报与荆妻说，十袭荷衣莫要焚。jì shū bào yǔ jīng qī shuō，shí xí hé yī mò yào fén。

瓜洲城

宋：刘克庄

先朝筑此要防边，不遣胡儿见战船。xiān cháo zhù cǐ yào fáng biān，bù qiǎn hú ér jiàn zhàn chuán。遮断难传河朔檄，修来大费水衡钱。zhē duàn nán chuán hé shuò xí，xiū lái dà fèi shuǐ héng qián。书生空抱闻鸡志，故老能言饮马年。shū shēng kōng bào wén jī zhì，gù lǎo néng yán yǐn mǎ nián。惭愧戍兵身手健，箔楼各占一间眠。cán kuì shù bīng shēn shǒu jiàn，bó lóu gè zhàn yī jiān mián。

送仲白

宋：刘克庄

官舍萧条苇盖檐，拾薪独有一长髯。guān shě xiāo tiáo wěi gài yán，shí xīn dú yǒu yī zhǎng rán。同来社友因饥瘦，远作参军得俸廉。tóng lái shè yǒu yīn jī shòu，yuǎn zuò cān jūn dé fèng lián。国士交情穷乃见，古人诗律晚方严。guó shì jiāo qíng qióng nǎi jiàn，gǔ rén shī lǜ wǎn fāng yán。中年各要身强健，别后寒衣切记添。zhōng nián gè yào shēn qiáng jiàn，bié hòu hán yī qiè jì tiān。

凤凰台晚眺

宋：刘克庄

经月疏行台上路，秣陵城郭忽秋风。jīng yuè shū xíng tái shàng lù，mò líng chéng guō hū qiū fēng。马嘶卫霍空营里，萤起齐梁废苑中。mǎ sī wèi huò kōng yíng lǐ，yíng qǐ qí liáng fèi yuàn zhōng。野寺旧曾开玉帐，翠华久不幸离宫。yě sì jiù céng kāi yù zhàng，cuì huá jiǔ bù xìng lí gōng。小儒记得隆兴事，闲对山僧说魏公。xiǎo rú jì dé lóng xīng shì，xián duì shān sēng shuō wèi gōng。

赠玉隆刘道士

宋：刘克庄

观中曾访老黄冠，尔尚为童立醮坛。guān zhōng céng fǎng lǎo huáng guān，ěr shàng wèi tóng lì jiào tán。新染氅衣披得称，旧泥丹灶出来寒。xīn rǎn chǎng yī pī dé chēng，jiù ní dān zào chū lái hán。诗非易作须勤读，琴亦难精莫废弹。shī fēi yì zuò xū qín dú，qín yì nán jīng mò fèi dàn。忆上洪崖题瀑布，因游试为拂尘看。yì shàng hóng yá tí pù bù，yīn yóu shì wèi fú chén kàn。

晋元帝庙

宋：刘克庄

元帝新祠西郭外，野人吊古独来游。yuán dì xīn cí xī guō wài，yě rén diào gǔ dú lái yóu。阴阴画壁开冠剑，寂寂丝窠上璪旒。yīn yīn huà bì kāi guān jiàn，jì jì sī kē shàng zǎo liú。势比龙盘犹在眼，事随鸿去不回头。shì bǐ lóng pán yóu zài yǎn，shì suí hóng qù bù huí tóu。叶碑廊下无人看，欲去摩挲又少留。yè bēi láng xià wú rén kàn，yù qù mó sā yòu shǎo liú。

清凉寺

宋：刘克庄

塔庙当年甲一方，千层金碧万缁郎。tǎ miào dāng nián jiǎ yī fāng，qiān céng jīn bì wàn zī láng。开山佛已成胡鬼，住院僧犹说李王。kāi shān fú yǐ chéng hú guǐ，zhù yuàn sēng yóu shuō lǐ wáng。遗像有尘龛坏壁，断碑无首立斜阳。yí xiàng yǒu chén kān huài bì，duàn bēi wú shǒu lì xié yáng。惟应驻马坡头月，曾见金舆夜纳凉。wéi yīng zhù mǎ pō tóu yuè，céng jiàn jīn yú yè nà liáng。

冶城

宋：刘克庄

断镞遗鎗不可求，西风古意满原头。duàn zú yí qiāng bù kě qiú，xī fēng gǔ yì mǎn yuán tóu。孙刘数子如春梦，王谢千年有旧游。sūn liú shù zi rú chūn mèng，wáng xiè qiān nián yǒu jiù yóu。高塔不知何代作，暮笳似说昔人愁。gāo tǎ bù zhī hé dài zuò，mù jiā shì shuō xī rén chóu。神州只在阑干北，度度来时怕上楼。shén zhōu zhǐ zài lán gàn běi，dù dù lái shí pà shàng lóu。

雨华台

宋：刘克庄

昔日讲师何处在，高台犹以雨华名。xī rì jiǎng shī hé chù zài，gāo tái yóu yǐ yǔ huá míng。有时宝向泥寻得，一片山无草敢生。yǒu shí bǎo xiàng ní xún dé，yī piàn shān wú cǎo gǎn shēng。落日磬残邻寺闭，晴天牛上废陵耕。luò rì qìng cán lín sì bì，qíng tiān niú shàng fèi líng gēng。登临不用深怀古，君看钟山几个争。dēng lín bù yòng shēn huái gǔ，jūn kàn zhōng shān jǐ gè zhēng。

新亭

宋：刘克庄

此是晋人游集处，当时风景与今同。cǐ shì jìn rén yóu jí chù，dāng shí fēng jǐng yǔ jīn tóng。不干铁锁楼船力，似是蒲葵麈柄功。bù gàn tiě suǒ lóu chuán lì，shì shì pú kuí zhǔ bǐng gōng。几簇旌旗秋色里，百年陵阙泪痕中。jǐ cù jīng qí qiū sè lǐ，bǎi nián líng quē lèi hén zhōng。兴亡毕竟缘何事，专罪清谈恐未公。xīng wáng bì jìng yuán hé shì，zhuān zuì qīng tán kǒng wèi gōng。