古诗词 - 中国最美古诗词

木兰花·戏呈林节推乡兄

年年跃马长安市，客舍似家家似寄。nián nián yuè mǎ zhǎng ān shì，kè shě shì jiā jiā shì jì。青钱换酒日无何，红烛呼卢宵不寐。qīng qián huàn jiǔ rì wú hé，hóng zhú hū lú xiāo bù mèi。易挑锦妇机中字，难得玉人心下事。yì tiāo jǐn fù jī zhōng zì，nán dé yù rén xīn xià shì。男儿西北有神州，莫滴水西桥畔泪。nán ér xī běi yǒu shén zhōu，mò dī shuǐ xī qiáo pàn lèi。

哭丰宅之吏部二首

宋：刘克庄

康时才业未全伸，晚建油幢白发新。kāng shí cái yè wèi quán shēn，wǎn jiàn yóu chuáng bái fā xīn。畚土为城尘满面，握拳犹战胆通身。běn tǔ wèi chéng chén mǎn miàn，wò quán yóu zhàn dǎn tōng shēn。一生偏任公家怨，四海皆知后事贫。yī shēng piān rèn gōng jiā yuàn，sì hǎi jiē zhī hòu shì pín。多少贵交方厚禄，恤孤吊墓属何人。duō shǎo guì jiāo fāng hòu lù，xù gū diào mù shǔ hé rén。

柬人求驴子

宋：刘克庄

闻在江宁得小驴，价高人说是名驹。wén zài jiāng níng dé xiǎo lǘ，jià gāo rén shuō shì míng jū。行时亦肯过桥否，饥后还能饮涧无。xíng shí yì kěn guò qiáo fǒu，jī hòu hái néng yǐn jiàn wú。不称金鞍驮侍女，只宜席帽载贫儒。bù chēng jīn ān tuó shì nǚ，zhǐ yí xí mào zài pín rú。灞陵雨雪诗家事，乞与它年做画图。bà líng yǔ xuě shī jiā shì，qǐ yǔ tā nián zuò huà tú。

寄汉阳守王中甫

宋：刘克庄

自辞莫府径归耕，同舍分携阙寄声。zì cí mò fǔ jìng guī gēng，tóng shě fēn xié quē jì shēng。帐下飞书空有草，军中上级独无名。zhàng xià fēi shū kōng yǒu cǎo，jūn zhōng shàng jí dú wú míng。山深仆不闻时事，塞近君应得虏情。shān shēn pū bù wén shí shì，sāi jìn jūn yīng dé lǔ qíng。闻道汉东堪卧治，讯来依旧说招兵。wén dào hàn dōng kān wò zhì，xùn lái yī jiù shuō zhāo bīng。

与客登壶山绝顶

宋：刘克庄

十里稀逢寸地平，且无木影荫人行。shí lǐ xī féng cùn dì píng，qiě wú mù yǐng yīn rén xíng。凫飞难学王乔舄，鱼贯全如邓艾兵。fú fēi nán xué wáng qiáo xì，yú guàn quán rú dèng ài bīng。樵子献花簪帽重，山灵供水入瓢清。qiáo zi xiàn huā zān mào zhòng，shān líng gōng shuǐ rù piáo qīng。扪萝莫怪匆匆下，恐赚林僧束炬迎。mén luó mò guài cōng cōng xià，kǒng zhuàn lín sēng shù jù yíng。

次方武成壶山韵

宋：刘克庄

图经云此有神仙，曾见壶公跳入年。tú jīng yún cǐ yǒu shén xiān，céng jiàn hú gōng tiào rù nián。斫木人多山渐瘦，结庵僧去石谁眠。zhuó mù rén duō shān jiàn shòu，jié ān sēng qù shí shuí mián。鸟归半岭衔斜日，樵返疏村起远烟。niǎo guī bàn lǐng xián xié rì，qiáo fǎn shū cūn qǐ yuǎn yān。君若能抛尘里事，一龛共占野云边。jūn ruò néng pāo chén lǐ shì，yī kān gòng zhàn yě yún biān。

方湖泛舟得南字

宋：刘克庄

湖波烟雨绿如蓝，小?闲携客二三。hú bō yān yǔ lǜ rú lán，xiǎo dìng xián xié kè èr sān。坠絮飐萍生细浪，惊鱼避鹭没深潭。zhuì xù zhǎn píng shēng xì làng，jīng yú bì lù méi shēn tán。入荷似觉傍无岸，穿石方知上有岩。rù hé shì jué bàng wú àn，chuān shí fāng zhī shàng yǒu yán。却凭朱楼同望海，一规寒玉帖西南。què píng zhū lóu tóng wàng hǎi，yī guī hán yù tiē xī nán。

空寂院

宋：刘克庄

院名谁遣称空寂，入得门来寂又空。yuàn míng shuí qiǎn chēng kōng jì，rù dé mén lái jì yòu kōng。旧有田园官户占，别无衣钵老尼穷。jiù yǒu tián yuán guān hù zhàn，bié wú yī bō lǎo ní qióng。砌倾苔色侵堂上，厨废炊烟起草中。qì qīng tái sè qīn táng shàng，chú fèi chuī yān qǐ cǎo zhōng。或说古碑巢寇写，栖禽不下似伤弓。huò shuō gǔ bēi cháo kòu xiě，qī qín bù xià shì shāng gōng。

紫泽观

宋：刘克庄

修持尽是女黄冠，自小辞家学住山。xiū chí jǐn shì nǚ huáng guān，zì xiǎo cí jiā xué zhù shān。帘影静垂斜日里，磬声徐出落花间。lián yǐng jìng chuí xié rì lǐ，qìng shēng xú chū luò huā jiān。祭星绿简亲书字，避客青衣密掩关。jì xīng lǜ jiǎn qīn shū zì，bì kè qīng yī mì yǎn guān。最爱粉墙堪试笔，苦无才思又空还。zuì ài fěn qiáng kān shì bǐ，kǔ wú cái sī yòu kōng hái。

方寺丞新第二首

宋：刘克庄

宅成天下借图看，始笑书生眼力悭。zhái chéng tiān xià jiè tú kàn，shǐ xiào shū shēng yǎn lì qiān。地占百弓多是水，楼无一面不当山。dì zhàn bǎi gōng duō shì shuǐ，lóu wú yī miàn bù dāng shān。荷深似入苕溪路，石怪疑行雁荡间。hé shēn shì rù sháo xī lù，shí guài yí xíng yàn dàng jiān。只恐中原方鼎沸，天心未遣主人闲。zhǐ kǒng zhōng yuán fāng dǐng fèi，tiān xīn wèi qiǎn zhǔ rén xián。

方寺丞新第二首

宋：刘克庄

一生不蓄买田钱，华屋何心亦偶然。yī shēng bù xù mǎi tián qián，huá wū hé xīn yì ǒu rán。客至多逢僧在坐，钓归惟许鹤随船。kè zhì duō féng sēng zài zuò，diào guī wéi xǔ hè suí chuán。按行花木皆僚友，主掌湖山即事权。àn xíng huā mù jiē liáo yǒu，zhǔ zhǎng hú shān jí shì quán。京洛贵人金谷里，安知世上有林泉。jīng luò guì rén jīn gǔ lǐ，ān zhī shì shàng yǒu lín quán。

小斋

宋：刘克庄

小斋自理画并琴，匣贮香薰怕蠹侵。xiǎo zhāi zì lǐ huà bìng qín，xiá zhù xiāng xūn pà dù qīn。出塞已忘传檄梦，入山犹有著书心。chū sāi yǐ wàng chuán xí mèng，rù shān yóu yǒu zhù shū xīn。南船不至城无米，北货难通药阙参。nán chuán bù zhì chéng wú mǐ，běi huò nán tōng yào quē cān。却为贫居还往少，门前留得绿芜深。què wèi pín jū hái wǎng shǎo，mén qián liú dé lǜ wú shēn。

方寺丞?子初成

宋：刘克庄

船成莫厌野人过，久欲从公具钓蓑。chuán chéng mò yàn yě rén guò，jiǔ yù cóng gōng jù diào suō。积雨晴来湖面阔，残花落尽树阴多。jī yǔ qíng lái hú miàn kuò，cán huā luò jǐn shù yīn duō。新营小店皆依柳，旧有危亭尚隔荷。xīn yíng xiǎo diàn jiē yī liǔ，jiù yǒu wēi tíng shàng gé hé。所恨前峰含暝色，不然和月宿烟波。suǒ hèn qián fēng hán míng sè，bù rán hé yuè sù yān bō。

友人病疮

宋：刘克庄

自检方书坐一床，教寻蒿白采蒲黄。zì jiǎn fāng shū zuò yī chuáng，jiào xún hāo bái cǎi pú huáng。画眉连日疏妆閤，鍊气通宵住道房。huà méi lián rì shū zhuāng gé，liàn qì tōng xiāo zhù dào fáng。倦听瀑声令睡醒，闷拈诗卷遣心凉。juàn tīng pù shēng lìng shuì xǐng，mèn niān shī juǎn qiǎn xīn liáng。犹胜华发从军客，归卧茅檐养战疮。yóu shèng huá fā cóng jūn kè，guī wò máo yán yǎng zhàn chuāng。

乍暑一首

宋：刘克庄

南州四月气如蒸，却忆吴中始卖冰。nán zhōu sì yuè qì rú zhēng，què yì wú zhōng shǐ mài bīng。绿浦游船常载妓，画廊浴鼓或随僧。lǜ pǔ yóu chuán cháng zài jì，huà láng yù gǔ huò suí sēng。梦过水榭闻凉笛，身在山房伴晓灯。mèng guò shuǐ xiè wén liáng dí，shēn zài shān fáng bàn xiǎo dēng。怊怅乌丝栏上笔，蓬窗学写字如蝇。chāo chàng wū sī lán shàng bǐ，péng chuāng xué xiě zì rú yíng。

卫生

宋：刘克庄

卫生草草昧周防，小郡无医自处方。wèi shēng cǎo cǎo mèi zhōu fáng，xiǎo jùn wú yī zì chù fāng。采下菊宜为枕睡，碾来芎可入茶尝。cǎi xià jú yí wèi zhěn shuì，niǎn lái qiōng kě rù chá cháng。身因病转添萧飒，人到衰难再盛强。shēn yīn bìng zhuǎn tiān xiāo sà，rén dào shuāi nán zài shèng qiáng。旧喜读书今亦懒，铜炉慢炷一铢香。jiù xǐ dú shū jīn yì lǎn，tóng lú màn zhù yī zhū xiāng。