古诗词 - 中国最美古诗词

次韵何伯温

庭前木兰花，皦皦扶春阳。tíng qián mù lán huā，jiǎo jiǎo fú chūn yáng。鹤鸣夜漏午，步花独歌商。hè míng yè lòu wǔ，bù huā dú gē shāng。低迷露湿衣，浩荡月满梁。dī mí lù shī yī，hào dàng yuè mǎn liáng。深省渺谁语，中心空自藏。shēn shěng miǎo shuí yǔ，zhōng xīn kōng zì cáng。

次杨泸南以前区字韵送行

宋：洪咨夔

万里来鸿未有书，社前归燕与人俱。wàn lǐ lái hóng wèi yǒu shū，shè qián guī yàn yǔ rén jù。涨痕落后杭巫峡，风力高时略太湖。zhǎng hén luò hòu háng wū xiá，fēng lì gāo shí lüè tài hú。深愧平生嗟靖节，一匡天下望夷吾。shēn kuì píng shēng jiē jìng jié，yī kuāng tiān xià wàng yí wú。延英入定中兴业，早震天声到鬼区。yán yīng rù dìng zhōng xīng yè，zǎo zhèn tiān shēng dào guǐ qū。

开济堂

宋：洪咨夔

鱼复平沙涨夕阴，红旗影底老蛟吟。yú fù píng shā zhǎng xī yīn，hóng qí yǐng dǐ lǎo jiāo yín。穷今亘古三分恨，托地撑天一寸心。qióng jīn gèn gǔ sān fēn hèn，tuō dì chēng tiān yī cùn xīn。过雨断云闲绝壁，凉风归鸟急平林。guò yǔ duàn yún xián jué bì，liáng fēng guī niǎo jí píng lín。江山难着醒时眼，有酒如渑放手斟。jiāng shān nán zhe xǐng shí yǎn，yǒu jiǔ rú miǎn fàng shǒu zhēn。

东屯

宋：洪咨夔

荦确嵚岑转百盘，峡天深处得平宽。luò què qīn cén zhuǎn bǎi pán，xiá tiān shēn chù dé píng kuān。秋风策策蘼花老，暮雨萧萧稻子寒。qiū fēng cè cè mí huā lǎo，mù yǔ xiāo xiāo dào zi hán。仁者乐山心本静，硕人在涧体俱胖。rén zhě lè shān xīn běn jìng，shuò rén zài jiàn tǐ jù pàng。农家不解诗翁趣，只道丰年了纳官。nóng jiā bù jiě shī wēng qù，zhǐ dào fēng nián le nà guān。

中秋秭归岸下

宋：洪咨夔

出蜀趋吴第一州，夕凉随意系扁舟。chū shǔ qū wú dì yī zhōu，xī liáng suí yì xì biǎn zhōu。十分人鲊瓮头月，一片水晶宫里秋。shí fēn rén zhǎ wèng tóu yuè，yī piàn shuǐ jīng gōng lǐ qiū。夜气长存号老鹤，天机自动舞潜虬。yè qì zhǎng cún hào lǎo hè，tiān jī zì dòng wǔ qián qiú。得归到处皆佳思，不问西风解白头。dé guī dào chù jiē jiā sī，bù wèn xī fēng jiě bái tóu。

省中和何子温见寄

宋：洪咨夔

东风婉娩燕来双，禁漏无声万绿香。dōng fēng wǎn miǎn yàn lái shuāng，jìn lòu wú shēng wàn lǜ xiāng。宝鸭炷云朝太紫，玉蜍挹露校铅黄。bǎo yā zhù yún cháo tài zǐ，yù chú yì lù xiào qiān huáng。圣贤不断千年脉，宇宙长存一点光。shèng xián bù duàn qiān nián mài，yǔ zhòu zhǎng cún yī diǎn guāng。老鹤也知虚静好，夜深踏月上修廊。lǎo hè yě zhī xū jìng hǎo，yè shēn tà yuè shàng xiū láng。

和何特夫见寄

宋：洪咨夔

人从万里蜀天归，御柳藏鸦絮又飞。rén cóng wàn lǐ shǔ tiān guī，yù liǔ cáng yā xù yòu fēi。风细炉熏摇穗直，日长漏箭出花稀。fēng xì lú xūn yáo suì zhí，rì zhǎng lòu jiàn chū huā xī。九重旰食图无逸，四塞宵征赋采薇。jiǔ zhòng gàn shí tú wú yì，sì sāi xiāo zhēng fù cǎi wēi。爱国书生心更苦，夜占列象候璿玑。ài guó shū shēng xīn gèng kǔ，yè zhàn liè xiàng hòu xuán jī。

乙酉六月十九日应诏言事九月一日去国一首

宋：洪咨夔

黑风吹雨出长安，破帽骚骚怯暮寒。hēi fēng chuī yǔ chū zhǎng ān，pò mào sāo sāo qiè mù hán。不得之乎成一事，却因而已失三官。bù dé zhī hū chéng yī shì，què yīn ér yǐ shī sān guān。人心天理推详易，世路交情点检难。rén xīn tiān lǐ tuī xiáng yì，shì lù jiāo qíng diǎn jiǎn nán。白发老人经事惯，教儿只作博投看。bái fā lǎo rén jīng shì guàn，jiào ér zhǐ zuò bó tóu kàn。

敬和大人新年韵

宋：洪咨夔

井渫得泉终必食，睽弧遇雨更奚疑。jǐng xiè dé quán zhōng bì shí，kuí hú yù yǔ gèng xī yí。毋庸伊尹要三聘，且学颜渊克四非。wú yōng yī yǐn yào sān pìn，qiě xué yán yuān kè sì fēi。势去铁鞋无处觅，志亨金印有时累。shì qù tiě xié wú chù mì，zhì hēng jīn yìn yǒu shí lèi。梅花结子桃花发，烂熳春风醉典衣。méi huā jié zi táo huā fā，làn màn chūn fēng zuì diǎn yī。

春事

宋：洪咨夔

莫为春愁两鬓翁，管愁元不属春风。mò wèi chūn chóu liǎng bìn wēng，guǎn chóu yuán bù shǔ chūn fēng。深黄杨柳夕阳外，淡白杏花明月中。shēn huáng yáng liǔ xī yáng wài，dàn bái xìng huā míng yuè zhōng。大自在身天地并，妙光明性圣愚同。dà zì zài shēn tiān dì bìng，miào guāng míng xìng shèng yú tóng。鸣鸠乳燕相料理，融得从前万虑空。míng jiū rǔ yàn xiāng liào lǐ，róng dé cóng qián wàn lǜ kōng。

敬次老人即事

宋：洪咨夔

韶华九十恰平分，过化中存一点神。sháo huá jiǔ shí qià píng fēn，guò huà zhōng cún yī diǎn shén。草脱烧痕非故色，梅收花事又新人。cǎo tuō shāo hén fēi gù sè，méi shōu huā shì yòu xīn rén。正襟危坐三灵会，拥鼻长谣万象宾。zhèng jīn wēi zuò sān líng huì，yōng bí zhǎng yáo wàn xiàng bīn。酬答风光惟办此，可能春梦到天津。chóu dá fēng guāng wéi bàn cǐ，kě néng chūn mèng dào tiān jīn。

次韵西坞道庵

宋：洪咨夔

芳蹊几曲重行行，坞里曾阴坞外晴。fāng qī jǐ qū zhòng xíng xíng，wù lǐ céng yīn wù wài qíng。秧马鬅鬙和雨种，箨龙菌蠢带烟烹。yāng mǎ péng sēng hé yǔ zhǒng，tuò lóng jūn chǔn dài yān pēng。黑风动地前程暗，白日行天内景明。hēi fēng dòng dì qián chéng àn，bái rì xíng tiān nèi jǐng míng。却爱道民无别解，一杯春茗雪花轻。què ài dào mín wú bié jiě，yī bēi chūn míng xuě huā qīng。

桂子次韵赠阮甥

宋：洪咨夔

一树青青桂子荣，广寒宫殿玉为楹。yī shù qīng qīng guì zi róng，guǎng hán gōng diàn yù wèi yíng。不知天上何年堕，故使人间有种生。bù zhī tiān shàng hé nián duò，gù shǐ rén jiān yǒu zhǒng shēng。风影碎摇签帙爽，露华倒洗笔头清。fēng yǐng suì yáo qiān zhì shuǎng，lù huá dào xǐ bǐ tóu qīng。寸田更与加培埴，收取天香染姓名。cùn tián gèng yǔ jiā péi zhí，shōu qǔ tiān xiāng rǎn xìng míng。

次韵双桂

宋：洪咨夔

物理无枯底有荣，一双玉树倚修楹。wù lǐ wú kū dǐ yǒu róng，yī shuāng yù shù yǐ xiū yíng。长如拱璧天球在，元共交梨火枣生。zhǎng rú gǒng bì tiān qiú zài，yuán gòng jiāo lí huǒ zǎo shēng。卜筑地连盘谷胜，赋归人占小山清。bo zhù dì lián pán gǔ shèng，fù guī rén zhàn xiǎo shān qīng。昼阴最喜添新绿，时有佳禽自荐名。zhòu yīn zuì xǐ tiān xīn lǜ，shí yǒu jiā qín zì jiàn míng。

荆公

宋：洪咨夔

君臣一德盛熙宁，厌故趋新用六经。jūn chén yī dé shèng xī níng，yàn gù qū xīn yòng liù jīng。但怪画图来郑侠，何期奏议出唐坰。dàn guài huà tú lái zhèng xiá，hé qī zòu yì chū táng jiōng。掌中大地山河舞，舌底中原草木腥。zhǎng zhōng dà dì shān hé wǔ，shé dǐ zhōng yuán cǎo mù xīng。养就祸胎身始去，依然钟阜向人青。yǎng jiù huò tāi shēn shǐ qù，yī rán zhōng fù xiàng rén qīng。

送郎丞

宋：洪咨夔

江北江南雪意催，半酣椎鼓起征桅。jiāng běi jiāng nán xuě yì cuī，bàn hān chuí gǔ qǐ zhēng wéi。锐从猿鹤归休去，刚被功名引调来。ruì cóng yuán hè guī xiū qù，gāng bèi gōng míng yǐn diào lái。破虏檄传淝水定，屯田疏上皖陂开。pò lǔ xí chuán féi shuǐ dìng，tún tián shū shàng wǎn bēi kāi。笔端矍铄精神在，莫只清吟伴老槐。bǐ duān jué shuò jīng shén zài，mò zhǐ qīng yín bàn lǎo huái。