古诗词 - 中国最美古诗词

次韵何伯温

庭前木兰花，皦皦扶春阳。tíng qián mù lán huā，jiǎo jiǎo fú chūn yáng。鹤鸣夜漏午，步花独歌商。hè míng yè lòu wǔ，bù huā dú gē shāng。低迷露湿衣，浩荡月满梁。dī mí lù shī yī，hào dàng yuè mǎn liáng。深省渺谁语，中心空自藏。shēn shěng miǎo shuí yǔ，zhōng xīn kōng zì cáng。

次韵可庵梅

宋：洪咨夔

点雪非耶果是耶，紫千红万未曾芽。diǎn xuě fēi yé guǒ shì yé，zǐ qiān hóng wàn wèi céng yá。苍苔有晕龙钟树，幽谷无人自在花。cāng tái yǒu yūn lóng zhōng shù，yōu gǔ wú rén zì zài huā。地暖孤鸿来索伴，天空双鹭下通家。dì nuǎn gū hóng lái suǒ bàn，tiān kōng shuāng lù xià tōng jiā。诗翁快整春风脚，山路霜泥踏马牙。shī wēng kuài zhěng chūn fēng jiǎo，shān lù shuāng ní tà mǎ yá。

邛杖次韵

宋：洪咨夔

槎使携归饷老人，高棱疏节屈中伸。chá shǐ xié guī xiǎng lǎo rén，gāo léng shū jié qū zhōng shēn。拨开豺虎凭陵气，摄取蛟龙变化身。bō kāi chái hǔ píng líng qì，shè qǔ jiāo lóng biàn huà shēn。访洗头盆还喜健，伴行脚笠未嫌贫。fǎng xǐ tóu pén hái xǐ jiàn，bàn xíng jiǎo lì wèi xián pín。一般仙骨清如鹤，倚看沧溟解起尘。yī bān xiān gǔ qīng rú hè，yǐ kàn cāng míng jiě qǐ chén。

闻山阳夏全之变

宋：洪咨夔

洮湟私牍旧开边，淮楚依然样子传。táo huáng sī dú jiù kāi biān，huái chǔ yī rán yàng zi chuán。抱虎寝蛟心不保，护疽讳蛊祸相挻。bào hǔ qǐn jiāo xīn bù bǎo，hù jū huì gǔ huò xiāng shān。河流三舍尽人血，城阖四门无灶烟。hé liú sān shě jǐn rén xuè，chéng hé sì mén wú zào yān。昨夜洗兵盈尺雪，华夷齐贺太平年。zuó yè xǐ bīng yíng chǐ xuě，huá yí qí hè tài píng nián。

丁亥岁朝把笔

宋：洪咨夔

鸡唤璇杓一夜东，长天绀碧静无风。jī huàn xuán biāo yī yè dōng，zhǎng tiān gàn bì jìng wú fēng。年华老子欢娱里，春事儿曹翰墨中。nián huá lǎo zi huān yú lǐ，chūn shì ér cáo hàn mò zhōng。脱雪荠芽盘饤绿，晞阳椒蕾酒行红。tuō xuě jì yá pán dìng lǜ，xī yáng jiāo lěi jiǔ xíng hóng。赭袍亲上慈明册，正想千官会汉宫。zhě páo qīn shàng cí míng cè，zhèng xiǎng qiān guān huì hàn gōng。

三日兄弟侍老人展墓归和尊韵

宋：洪咨夔

云淡风柔霁色轻，泷冈阡上气和明。yún dàn fēng róu jì sè qīng，lóng gāng qiān shàng qì hé míng。莫思旧日遨头出，且试新年便面行。mò sī jiù rì áo tóu chū，qiě shì xīn nián biàn miàn xíng。饱饭即为君子泰，浊醪不失圣人清。bǎo fàn jí wèi jūn zi tài，zhuó láo bù shī shèng rén qīng。一翁二季春无尽，更愿诸孙向老成。yī wēng èr jì chūn wú jǐn，gèng yuàn zhū sūn xiàng lǎo chéng。

次韵梅影

宋：洪咨夔

白玉堂前绝世容，水晶帘薄透重重。bái yù táng qián jué shì róng，shuǐ jīng lián báo tòu zhòng zhòng。非仙非鬼树明灭，似梦似真花淡浓。fēi xiān fēi guǐ shù míng miè，shì mèng shì zhēn huā dàn nóng。袜照晴波添缥缈，佩摇寒月欠?珑。wà zhào qíng bō tiān piāo miǎo，pèi yáo hán yuè qiàn dōng lóng。一番青子成阴后，却笑痴儿认旧踪。yī fān qīng zi chéng yīn hòu，què xiào chī ér rèn jiù zōng。

柳

宋：洪咨夔

天机日与物华新，妩绿柔黄触拨人。tiān jī rì yǔ wù huá xīn，wǔ lǜ róu huáng chù bō rén。精采只消些子雨，腰肢无着许多春。jīng cǎi zhǐ xiāo xiē zi yǔ，yāo zhī wú zhe xǔ duō chūn。兴亡萤苑迷楼梦，荣辱孤山曲院尘。xīng wáng yíng yuàn mí lóu mèng，róng rǔ gū shān qū yuàn chén。醒眼年来浑看破，万缘分定不须颦。xǐng yǎn nián lái hún kàn pò，wàn yuán fēn dìng bù xū pín。

杏

宋：洪咨夔

万山筑底作春妍，一树繁红直几钱。wàn shān zhù dǐ zuò chūn yán，yī shù fán hóng zhí jǐ qián。深院日长来燕后，平池水暖浴鹅天。shēn yuàn rì zhǎng lái yàn hòu，píng chí shuǐ nuǎn yù é tiān。弦歌礼乐诗书地，榜帖功名富贵天。xián gē lǐ lè shī shū dì，bǎng tiē gōng míng fù guì tiān。儿辈对花须自勉，莫教空恼少陵颠。ér bèi duì huā xū zì miǎn，mò jiào kōng nǎo shǎo líng diān。

柳用前韵

宋：洪咨夔

菀彼烟丝一样新，依然面目我陈人。wǎn bǐ yān sī yī yàng xīn，yī rán miàn mù wǒ chén rén。只疑大造元无物，岂料深山亦有春。zhǐ yí dà zào yuán wú wù，qǐ liào shēn shān yì yǒu chūn。尽日三眠浑得意，随风万舞不惊尘。jǐn rì sān mián hún dé yì，suí fēng wàn wǔ bù jīng chén。长长短短亭前路，肯与渠侬管笑颦。zhǎng zhǎng duǎn duǎn tíng qián lù，kěn yǔ qú nóng guǎn xiào pín。

上巳呈子有

宋：洪咨夔

隔水梨花豪放尽，安排鼠耳到庭槐。gé shuǐ lí huā háo fàng jǐn，ān pái shǔ ěr dào tíng huái。十分春事杜门过，百色老怀中酒来。shí fēn chūn shì dù mén guò，bǎi sè lǎo huái zhōng jiǔ lái。闻丽人行头辄掉，见兰亭帖眼还开。wén lì rén xíng tóu zhé diào，jiàn lán tíng tiē yǎn hái kāi。碧衫玉唾酴醾晚，更倩诗翁着句催。bì shān yù tuò tú mí wǎn，gèng qiàn shī wēng zhe jù cuī。

颜延年三月三日率尔成诗前诗重韵太率可笑

宋：洪咨夔

过尽风波滟滪堆，一闲无梦到宫槐。guò jǐn fēng bō yàn yù duī，yī xián wú mèng dào gōng huái。迎头寒食清明近，入手樱桃芍药来。yíng tóu hán shí qīng míng jìn，rù shǒu yīng táo sháo yào lái。率尔成诗聊意达，快然自足亦颜开。lǜ ěr chéng shī liáo yì dá，kuài rán zì zú yì yán kāi。期君曲水芳林序，花里传宣火急催。qī jūn qū shuǐ fāng lín xù，huā lǐ chuán xuān huǒ jí cuī。

次徐云叟赋桃源无脚桥

宋：洪咨夔

经始西风八月秋，桃花春涨已无忧。jīng shǐ xī fēng bā yuè qiū，táo huā chūn zhǎng yǐ wú yōu。横飞阁道虚空度，直放银河自在流。héng fēi gé dào xū kōng dù，zhí fàng yín hé zì zài liú。倚岸斜看疑是洞，循坡稳上认为楼。yǐ àn xié kàn yí shì dòng，xún pō wěn shàng rèn wèi lóu。遍行吴蜀今才识，却笑浮桥谩造舟。biàn xíng wú shǔ jīn cái shí，què xiào fú qiáo mán zào zhōu。

用虞提刑

宋：洪咨夔

有美人兮古锦官，落花芳草几凭栏。yǒu měi rén xī gǔ jǐn guān，luò huā fāng cǎo jǐ píng lán。纷纷世故肱三折，忽忽年华指一弹。fēn fēn shì gù gōng sān zhé，hū hū nián huá zhǐ yī dàn。诗到考槃须熟讲，易于未济莫轻看。shī dào kǎo pán xū shú jiǎng，yì yú wèi jì mò qīng kàn。门前尺雪青灯夜，尚欲从公扣两端。mén qián chǐ xuě qīng dēng yè，shàng yù cóng gōng kòu liǎng duān。

用虞提刑

宋：洪咨夔

鸡鸣而起一般时，舜蹠殊途觉与迷。jī míng ér qǐ yī bān shí，shùn zhí shū tú jué yǔ mí。此理天无分厚薄，乃心人自眩东西。cǐ lǐ tiān wú fēn hòu báo，nǎi xīn rén zì xuàn dōng xī。柴门风雨榴花老，草巷烟霏燕子低。chái mén fēng yǔ liú huā lǎo，cǎo xiàng yān fēi yàn zi dī。玉汝有书来万里，圣贤不泰不栖栖。yù rǔ yǒu shū lái wàn lǐ，shèng xián bù tài bù qī qī。

瀑布

宋：洪咨夔

白龙飞出翠云堆，不见源头只见来。bái lóng fēi chū cuì yún duī，bù jiàn yuán tóu zhǐ jiàn lái。势有盛衰惟视雨，声无高下尽成雷。shì yǒu shèng shuāi wéi shì yǔ，shēng wú gāo xià jǐn chéng léi。谁教河鼓翻将落，我欲阳侯挽取回。shuí jiào hé gǔ fān jiāng luò，wǒ yù yáng hóu wǎn qǔ huí。东陌西阡分港去，丰年入眼稻花开。dōng mò xī qiān fēn gǎng qù，fēng nián rù yǎn dào huā kāi。