古诗词 - 中国最美古诗词

次韵何伯温

庭前木兰花，皦皦扶春阳。tíng qián mù lán huā，jiǎo jiǎo fú chūn yáng。鹤鸣夜漏午，步花独歌商。hè míng yè lòu wǔ，bù huā dú gē shāng。低迷露湿衣，浩荡月满梁。dī mí lù shī yī，hào dàng yuè mǎn liáng。深省渺谁语，中心空自藏。shēn shěng miǎo shuí yǔ，zhōng xīn kōng zì cáng。

又敬和还家自喜

宋：洪咨夔

溪山鱼鸟识车尘，风日温明试小春。xī shān yú niǎo shí chē chén，fēng rì wēn míng shì xiǎo chūn。黄帽青鞋安乐法，芋魁豆荚太平人。huáng mào qīng xié ān lè fǎ，yù kuí dòu jiá tài píng rén。接篱倒着情怀放，蓬沓逢迎气味真。jiē lí dào zhe qíng huái fàng，péng dá féng yíng qì wèi zhēn。儿亦梦牵潭上菊，和香细嚼胜猩唇。ér yì mèng qiān tán shàng jú，hé xiāng xì jué shèng xīng chún。

己丑新年

宋：洪咨夔

几度椒花颂岁朝，今年心事最萧条。jǐ dù jiāo huā sòng suì cháo，jīn nián xīn shì zuì xiāo tiáo。官虽有路犹穷辙，住岂无家却寄巢。guān suī yǒu lù yóu qióng zhé，zhù qǐ wú jiā què jì cháo。金尽床头颜易改，樽空座上客难招。jīn jǐn chuáng tóu yán yì gǎi，zūn kōng zuò shàng kè nán zhāo。一般独得便宜处，病里逢人免折腰。yī bān dú dé biàn yí chù，bìng lǐ féng rén miǎn zhé yāo。

次韵西山

宋：洪咨夔

山深莫道得春迟，云漏晴光已大奇。shān shēn mò dào dé chūn chí，yún lòu qíng guāng yǐ dà qí。夹径幽香吹艾纳，隔林绝艳点燕支。jiā jìng yōu xiāng chuī ài nà，gé lín jué yàn diǎn yàn zhī。一川远近迷渔屋，两市东西认酒旗。yī chuān yuǎn jìn mí yú wū，liǎng shì dōng xī rèn jiǔ qí。锦野着亭坡老后，曾来可惜独无诗。jǐn yě zhe tíng pō lǎo hòu，céng lái kě xī dú wú shī。

又敬和寓舍

宋：洪咨夔

借得卢仝屋数间，不为太窄不为宽。jiè dé lú tóng wū shù jiān，bù wèi tài zhǎi bù wèi kuān。胸中鹏背三千里，膜外羊肠百八盘。xiōng zhōng péng bèi sān qiān lǐ，mó wài yáng cháng bǎi bā pán。薜荔水中摽本远，菖蒲石上见花难。bì lì shuǐ zhōng biāo běn yuǎn，chāng pú shí shàng jiàn huā nán。粗茶粝饭随缘过，等作须弥芥子看。cū chá lì fàn suí yuán guò，děng zuò xū mí jiè zi kàn。

迎秋

宋：洪咨夔

热不能堪又便秋，天公底暇与人谋。rè bù néng kān yòu biàn qiū，tiān gōng dǐ xiá yǔ rén móu。形容如许马非马，气力几何牛戴牛。xíng róng rú xǔ mǎ fēi mǎ，qì lì jǐ hé niú dài niú。勃勃松梢云片起，琤琤藕叶雨声留。bó bó sōng shāo yún piàn qǐ，chēng chēng ǒu yè yǔ shēng liú。新凉收拾归歌板，钿合金钗万古愁。xīn liáng shōu shí guī gē bǎn，diàn hé jīn chāi wàn gǔ chóu。

敬和老人盆池

宋：洪咨夔

埋盆作沼野人家，数斛山泉拍两涯。mái pén zuò zhǎo yě rén jiā，shù hú shān quán pāi liǎng yá。人立晚风凉似水，荷浮香气胜于花。rén lì wǎn fēng liáng shì shuǐ，hé fú xiāng qì shèng yú huā。蛙声恰恰宜飞雨，鹜影依依欠落霞。wā shēng qià qià yí fēi yǔ，wù yǐng yī yī qiàn luò xiá。齐物逍遥无大小，不须烦恼发生丫。qí wù xiāo yáo wú dà xiǎo，bù xū fán nǎo fā shēng yā。

东山怀谢傅用礼灭翁韵

宋：洪咨夔

金堂石室旧徜徉，被发依然下大荒。jīn táng shí shì jiù cháng yáng，bèi fā yī rán xià dà huāng。月送婵娟华落蕊，云移缥缈湿疏篁。yuè sòng chán juān huá luò ruǐ，yún yí piāo miǎo shī shū huáng。桓伊筝外深情酒，幼度棋边定力香。huán yī zhēng wài shēn qíng jiǔ，yòu dù qí biān dìng lì xiāng。往古来今开阖眼，楼头吹面朔风凉。wǎng gǔ lái jīn kāi hé yǎn，lóu tóu chuī miàn shuò fēng liáng。

山乡

宋：洪咨夔

石田硗确万山隈，逢着荒年更可哀。shí tián qiāo què wàn shān wēi，féng zhe huāng nián gèng kě āi。尽日几人担米上，长年何处得钱来。jǐn rì jǐ rén dān mǐ shàng，zhǎng nián hé chù dé qián lái。扣门强贷刑难逭，闭户清饥死又催。kòu mén qiáng dài xíng nán huàn，bì hù qīng jī sǐ yòu cuī。不是乾坤刍狗汝，要令个个学颜回。bù shì qián kūn chú gǒu rǔ，yào lìng gè gè xué yán huí。

行临安县圃

宋：洪咨夔

县势坡陀树老苍，山光明润客荒唐。xiàn shì pō tuó shù lǎo cāng，shān guāng míng rùn kè huāng táng。木兰多露不能湿，薝卜匪风还自香。mù lán duō lù bù néng shī，zhān bo fěi fēng hái zì xiāng。万事妇姑鸣好丑，百年翁仲领兴亡。wàn shì fù gū míng hǎo chǒu，bǎi nián wēng zhòng lǐng xīng wáng。九龙堂里随宜酒，卢橘来禽日正长。jiǔ lóng táng lǐ suí yí jiǔ，lú jú lái qín rì zhèng zhǎng。

七夕

宋：洪咨夔

好个牵牛织女天，凄其独夜不成眠。hǎo gè qiān niú zhī nǚ tiān，qī qí dú yè bù chéng mián。柳家细婢何能问，太尉粗人只自怜。liǔ jiā xì bì hé néng wèn，tài wèi cū rén zhǐ zì lián。比翼难磨终古恨，妩眉未了宿生缘。bǐ yì nán mó zhōng gǔ hèn，wǔ méi wèi le sù shēng yuán。新凉如水谁消得，平等天公也解偏。xīn liáng rú shuǐ shuí xiāo dé，píng děng tiān gōng yě jiě piān。

和何伯温见寄

宋：洪咨夔

问字无人过草堂，昨非今是两俱忘。wèn zì wú rén guò cǎo táng，zuó fēi jīn shì liǎng jù wàng。鹤何肮脏寒方警，梅许凄凉静更香。hè hé āng zàng hán fāng jǐng，méi xǔ qī liáng jìng gèng xiāng。万古江山穷太白，一帘风月老张苍。wàn gǔ jiāng shān qióng tài bái，yī lián fēng yuè lǎo zhāng cāng。多君不作炎凉语，识我平生铁石肠。duō jūn bù zuò yán liáng yǔ，shí wǒ píng shēng tiě shí cháng。

和何伯温见寄

宋：洪咨夔

青山流水晓葱胧，读遍黄庭万境空。qīng shān liú shuǐ xiǎo cōng lóng，dú biàn huáng tíng wàn jìng kōng。羔瓮无缘浇舌本，貘屏有分护头风。gāo wèng wú yuán jiāo shé běn，mò píng yǒu fēn hù tóu fēng。人谋历历既未济，民力班班大小东。rén móu lì lì jì wèi jì，mín lì bān bān dà xiǎo dōng。陶写此怀须好句，殷勤时与寄来鸿。táo xiě cǐ huái xū hǎo jù，yīn qín shí yǔ jì lái hóng。

三月晦东山

宋：洪咨夔

太皞明朝禅祝融，杖藜能送几东风。tài hào míng cháo chán zhù róng，zhàng lí néng sòng jǐ dōng fēng。两崖萝蔓因依绿，一树桐华自在红。liǎng yá luó màn yīn yī lǜ，yī shù tóng huá zì zài hóng。聒聒窃脂农即事，喈喈抟黍女趋功。guā guā qiè zhī nóng jí shì，jiē jiē tuán shǔ nǚ qū gōng。细思举世谁闲得，一笑浮图倒景中。xì sī jǔ shì shuí xián dé，yī xiào fú tú dào jǐng zhōng。

谨次老人至节韵

宋：洪咨夔

但见阴阳递斡流，谁知阳本未尝休。dàn jiàn yīn yáng dì wò liú，shuí zhī yáng běn wèi cháng xiū。善端继继无穷脉，元化生生不尽头。shàn duān jì jì wú qióng mài，yuán huà shēng shēng bù jǐn tóu。杜牧浪将箱劝读，少陵空为线添愁。dù mù làng jiāng xiāng quàn dú，shǎo líng kōng wèi xiàn tiān chóu。何如静坐观其复，一点灵台造物游。hé rú jìng zuò guān qí fù，yī diǎn líng tái zào wù yóu。

谨和老人欲还故庐

宋：洪咨夔

飕飕破屋小青裯，客枕频年寄道周。sōu sōu pò wū xiǎo qīng chóu，kè zhěn pín nián jì dào zhōu。行止非人真可笑，穷通有命尚何愁。xíng zhǐ fēi rén zhēn kě xiào，qióng tōng yǒu mìng shàng hé chóu。春风旧垒双飞燕，宿雨新巢百拙鸠。chūn fēng jiù lěi shuāng fēi yàn，sù yǔ xīn cháo bǎi zhuō jiū。信是还家贫亦好，德人何处不天游。xìn shì hái jiā pín yì hǎo，dé rén hé chù bù tiān yóu。