古诗词 - 中国最美古诗词

峡山寺竹枝词五首

一滩过了一滩奔，一石横来一石蹲。yī tān guò le yī tān bēn，yī shí héng lái yī shí dūn。若怨古来天设险，峡山不到也由君。ruò yuàn gǔ lái tiān shè xiǎn，xiá shān bù dào yě yóu jūn。

愁里真成日似年，懒边觅句此何缘。chóu lǐ zhēn chéng rì shì nián，lǎn biān mì jù cǐ hé yuán。雨荒山谷江西社，苔卧曹瞒台底砖。yǔ huāng shān gǔ jiāng xī shè，tái wò cáo mán tái dǐ zhuān。顿有珠玑开病眼，旋生羽翼欲俱仙。dùn yǒu zhū jī kāi bìng yǎn，xuán shēng yǔ yì yù jù xiān。车斜韵险难为继，聊复酬公莫浪传。chē xié yùn xiǎn nán wèi jì，liáo fù chóu gōng mò làng chuán。

永和遇风

宋：杨万里

未嫌春晚不多花，只爱青原绿似瓜。wèi xián chūn wǎn bù duō huā，zhǐ ài qīng yuán lǜ shì guā。剩欲开怀纳岩壑，可堪病眼着风沙。shèng yù kāi huái nà yán hè，kě kān bìng yǎn zhe fēng shā。待船小立看鸥没，倚杖微吟尽帽斜。dài chuán xiǎo lì kàn ōu méi，yǐ zhàng wēi yín jǐn mào xié。客里更无诗遣闷，不愁两鬓不成华。kè lǐ gèng wú shī qiǎn mèn，bù chóu liǎng bìn bù chéng huá。

和昌英主簿叔久雨

宋：杨万里

积雨今晨也解休，殷勤日脚傍花流。jī yǔ jīn chén yě jiě xiū，yīn qín rì jiǎo bàng huā liú。半明衣桁烘梅润，全为农家放麦秋。bàn míng yī héng hōng méi rùn，quán wèi nóng jiā fàng mài qiū。更着好风堕清句，不知何地顿闲愁。gèng zhe hǎo fēng duò qīng jù，bù zhī hé dì dùn xián chóu。新晴佳处无人会，隔柳一声黄栗留。xīn qíng jiā chù wú rén huì，gé liǔ yī shēng huáng lì liú。

和萧伯振祷雨

宋：杨万里

云气微升又霍然，虚疑数点长三川。yún qì wēi shēng yòu huò rán，xū yí shù diǎn zhǎng sān chuān。渚东粳稻今无雨，社曲桑麻莫问天。zhǔ dōng jīng dào jīn wú yǔ，shè qū sāng má mò wèn tiān。饿死何愁更平籴，野夫半去只荒田。è sǐ hé chóu gèng píng dí，yě fū bàn qù zhǐ huāng tián。未辞托命长镵柄，黄独那能支一年。wèi cí tuō mìng zhǎng chán bǐng，huáng dú nà néng zhī yī nián。

题吉水余端蒙明府县门飞凫阁

宋：杨万里

尘外尘中尽静喧，阁前阁后且山川。chén wài chén zhōng jǐn jìng xuān，gé qián gé hòu qiě shān chuān。秋生疏雨微云处，月仄青原白鹭边。qiū shēng shū yǔ wēi yún chù，yuè zè qīng yuán bái lù biān。眼冷庾楼聊复此，人如叶令更差贤。yǎn lěng yǔ lóu liáo fù cǐ，rén rú yè lìng gèng chà xián。从公欲往其如懒，著句无佳莫浪传。cóng gōng yù wǎng qí rú lǎn，zhù jù wú jiā mò làng chuán。

次主簿叔晚霞

宋：杨万里

病眼何愁未苦佳，晓看霜了晚看霞。bìng yǎn hé chóu wèi kǔ jiā，xiǎo kàn shuāng le wǎn kàn xiá。只惊天上三冬月，那得西湖十里花。zhǐ jīng tiān shàng sān dōng yuè，nà dé xī hú shí lǐ huā。景与诗争酣未退，兴如水涌去难遮。jǐng yǔ shī zhēng hān wèi tuì，xīng rú shuǐ yǒng qù nán zhē。却嫌醉墨欹倾甚，整整斜斜半似鸦。què xián zuì mò yī qīng shén，zhěng zhěng xié xié bàn shì yā。

次乞米韵

宋：杨万里

鲁公尚有粥为食，卢老今无僧作邻。lǔ gōng shàng yǒu zhōu wèi shí，lú lǎo jīn wú sēng zuò lín。文字借令真可煮，吾曹从古不应贫。wén zì jiè lìng zhēn kě zhǔ，wú cáo cóng gǔ bù yīng pín。诗肠幸自无烟火，句眼何愁著点尘。shī cháng xìng zì wú yān huǒ，jù yǎn hé chóu zhù diǎn chén。俗子岂知贫亦好，未须容易向渠陈。sú zi qǐ zhī pín yì hǎo，wèi xū róng yì xiàng qú chén。

丙戌上元后和昌英叔李花

宋：杨万里

春暖何缘雪压山，香来初认李花繁。chūn nuǎn hé yuán xuě yā shān，xiāng lái chū rèn lǐ huā fán。露酣月蕊苍茫外，梅与山矾伯仲间。lù hān yuè ruǐ cāng máng wài，méi yǔ shān fán bó zhòng jiān。剩雨残风底无赖，明朝后日不堪看。shèng yǔ cán fēng dǐ wú lài，míng cháo hòu rì bù kān kàn。泥深小忍春游脚，犹遣青童去一攀。ní shēn xiǎo rěn chūn yóu jiǎo，yóu qiǎn qīng tóng qù yī pān。

又和春雨

宋：杨万里

向来一旱鬓成丝，敢道新年雨脚垂。xiàng lái yī hàn bìn chéng sī，gǎn dào xīn nián yǔ jiǎo chuí。未必催诗真强管，端令学稼失愁思。wèi bì cuī shī zhēn qiáng guǎn，duān lìng xué jià shī chóu sī。只今且莫倾三峡，此后时须示一犁。zhǐ jīn qiě mò qīng sān xiá，cǐ hòu shí xū shì yī lí。未爱少陵红湿句，可人却是道知时。wèi ài shǎo líng hóng shī jù，kě rén què shì dào zhī shí。

和王才臣

宋：杨万里

新诗不但不饶侬，便恐阴何立下风。xīn shī bù dàn bù ráo nóng，biàn kǒng yīn hé lì xià fēng。每与胜谈千古事，不知拨尽一炉红。měi yǔ shèng tán qiān gǔ shì，bù zhī bō jǐn yī lú hóng。生儿底巧翁何恨，得子销愁我未穷。shēng ér dǐ qiǎo wēng hé hèn，dé zi xiāo chóu wǒ wèi qióng。剩欲苛留老三径，念渠何罪亦山中。shèng yù kē liú lǎo sān jìng，niàn qú hé zuì yì shān zhōng。

和萧伯和韵

宋：杨万里

桃李何忙开又零，老怀易感扫还生。táo lǐ hé máng kāi yòu líng，lǎo huái yì gǎn sǎo hái shēng。略无花片经人眼，谁道春风不世情。lüè wú huā piàn jīng rén yǎn，shuí dào chūn fēng bù shì qíng。睡去恐遭诗作祟，愁来当遣酒行成。shuì qù kǒng zāo shī zuò suì，chóu lái dāng qiǎn jiǔ xíng chéng。子能觅句庸非乐，未必胸中有不平。zi néng mì jù yōng fēi lè，wèi bì xiōng zhōng yǒu bù píng。

和萧伯和春兴

宋：杨万里

只道韶华不到侬，不妨软日媚柔风。zhǐ dào sháo huá bù dào nóng，bù fáng ruǎn rì mèi róu fēng。愁心自对春无味，老面可能花似红。chóu xīn zì duì chūn wú wèi，lǎo miàn kě néng huā shì hóng。逢著诗狂兼酒圣，又忘人厄或天穷。féng zhù shī kuáng jiān jiǔ shèng，yòu wàng rén è huò tiān qióng。圣人枉索方兄价，我与贤人也一中。shèng rén wǎng suǒ fāng xiōng jià，wǒ yǔ xián rén yě yī zhōng。

见周子充舍人叙怀

宋：杨万里

三年再谒一番逢，两舍相望几讯通。sān nián zài yè yī fān féng，liǎng shě xiāng wàng jǐ xùn tōng。便有好怀安得尽，不知造物底相穷。biàn yǒu hǎo huái ān dé jǐn，bù zhī zào wù dǐ xiāng qióng。公今贫贱庸非福，我更清愁恶似公。gōng jīn pín jiàn yōng fēi fú，wǒ gèng qīng chóu è shì gōng。误辱相期千载事，云泥政自未应同。wù rǔ xiāng qī qiān zài shì，yún ní zhèng zì wèi yīng tóng。

和易公立投赠之句

宋：杨万里

日者论文各少年，中间岁月似风旋。rì zhě lùn wén gè shǎo nián，zhōng jiān suì yuè shì fēng xuán。老来书册惟生睡，里许生涯未苦贤。lǎo lái shū cè wéi shēng shuì，lǐ xǔ shēng yá wèi kǔ xián。好句撩人那得懒，胜流觅纸便争传。hǎo jù liāo rén nà dé lǎn，shèng liú mì zhǐ biàn zhēng chuán。诗坛正欠风骚将，君合为真不用权。shī tán zhèng qiàn fēng sāo jiāng，jūn hé wèi zhēn bù yòng quán。

贺澹庵先生胡侍郎新居落成二首

宋：杨万里

清庙欹斜一笑扶，归来四壁亦元无。qīng miào yī xié yī xiào fú，guī lái sì bì yì yuán wú。可怜拙计输馀子，住破僧房始结庐。kě lián zhuō jì shū yú zi，zhù pò sēng fáng shǐ jié lú。三径非遥人自远，万间不恶我何须。sān jìng fēi yáo rén zì yuǎn，wàn jiān bù è wǒ hé xū。冥搜善颂终难好，贺厦真成燕不如。míng sōu shàn sòng zhōng nán hǎo，hè shà zhēn chéng yàn bù rú。