古诗词 - 中国最美古诗词

峡山寺竹枝词五首

一滩过了一滩奔，一石横来一石蹲。yī tān guò le yī tān bēn，yī shí héng lái yī shí dūn。若怨古来天设险，峡山不到也由君。ruò yuàn gǔ lái tiān shè xiǎn，xiá shān bù dào yě yóu jūn。

归欤还复换年芳，不分官梅恼石肠。guī yú hái fù huàn nián fāng，bù fēn guān méi nǎo shí cháng。黄帽政堪供短棹，白头可更献长杨。huáng mào zhèng kān gōng duǎn zhào，bái tóu kě gèng xiàn zhǎng yáng。忽逢社里催搜句，安得花边对举觞。hū féng shè lǐ cuī sōu jù，ān dé huā biān duì jǔ shāng。天上含香有知己，弹冠端复为王阳。tiān shàng hán xiāng yǒu zhī jǐ，dàn guān duān fù wèi wáng yáng。

寄广东提刑林谦之司业

宋：杨万里

玉节星槎下九天，祝融海若让云烟。yù jié xīng chá xià jiǔ tiān，zhù róng hǎi ruò ràng yún yān。故人一别还三岁，新句如今更几篇。gù rén yī bié hái sān suì，xīn jù rú jīn gèng jǐ piān。忆昨待班南内否，论诗看雪未央前。yì zuó dài bān nán nèi fǒu，lùn shī kàn xuě wèi yāng qián。梦中若个韶州路，庾岭梅花正可怜。mèng zhōng ruò gè sháo zhōu lù，yǔ lǐng méi huā zhèng kě lián。

送客夜归呈萧岳英县丞

宋：杨万里

并舍频过亦几曾，却因送客得同行。bìng shě pín guò yì jǐ céng，què yīn sòng kè dé tóng xíng。风船逆水四十里，雪屋吹灯三二更。fēng chuán nì shuǐ sì shí lǐ，xuě wū chuī dēng sān èr gèng。老去病身禁底苦，向来危宦若为情。lǎo qù bìng shēn jìn dǐ kǔ，xiàng lái wēi huàn ruò wèi qíng。天台香火侬当觅，且伴先生学养生。tiān tái xiāng huǒ nóng dāng mì，qiě bàn xiān shēng xué yǎng shēng。

谢傅宣州安道郎中送宣城笔

宋：杨万里

忽惊骑吏叩柴荆，厚禄移书访死生。hū jīng qí lì kòu chái jīng，hòu lù yí shū fǎng sǐ shēng。今日犹迟傅岩雨，前身端是谢宣城。jīn rì yóu chí fù yán yǔ，qián shēn duān shì xiè xuān chéng。解包兔颖霜盈把，试墨山泉月一泓。jiě bāo tù yǐng shuāng yíng bǎ，shì mò shān quán yuè yī hóng。老里苦吟翻作拙，撚须枉断两三茎。lǎo lǐ kǔ yín fān zuò zhuō，niǎn xū wǎng duàn liǎng sān jīng。

中秋与诸子果饮

宋：杨万里

几年今夕一番逢，千古何人此兴同。jǐ nián jīn xī yī fān féng，qiān gǔ hé rén cǐ xīng tóng。酒入银河波底月，笛吹玉桂树梢风。jiǔ rù yín hé bō dǐ yuè，dí chuī yù guì shù shāo fēng。莫言秋色无多巧，净洗清光也费工。mò yán qiū sè wú duō qiǎo，jìng xǐ qīng guāng yě fèi gōng。老子病来浑不饮，如何频报绿尊空。lǎo zi bìng lái hún bù yǐn，rú hé pín bào lǜ zūn kōng。

梅花下小饮

宋：杨万里

今年春在腊前回，怪底空山早见梅。jīn nián chūn zài là qián huí，guài dǐ kōng shān zǎo jiàn méi。数点有情吹面过，一花无赖背人开。shù diǎn yǒu qíng chuī miàn guò，yī huā wú lài bèi rén kāi。为携竹叶浇琼树，旋折冰葩浸玉杯。wèi xié zhú yè jiāo qióng shù，xuán zhé bīng pā jìn yù bēi。近节雨晴谁料得，明朝无兴也重来。jìn jié yǔ qíng shuí liào dé，míng cháo wú xīng yě zhòng lái。

丙申岁朝

宋：杨万里

椒盘又颂一年初，多拜犹欣未要扶。jiāo pán yòu sòng yī nián chū，duō bài yóu xīn wèi yào fú。山色长供青箬笠，春光不为白髭须。shān sè zhǎng gōng qīng ruò lì，chūn guāng bù wèi bái zī xū。仙家风土闲中是，岁后莺花较早无。xiān jiā fēng tǔ xián zhōng shì，suì hòu yīng huā jiào zǎo wú。人事驰驱不须叹，倦来添得睡工夫。rén shì chí qū bù xū tàn，juàn lái tiān dé shuì gōng fū。

赠刘景明来访

宋：杨万里

研席相从昔少年，白头谁信两苍然。yán xí xiāng cóng xī shǎo nián，bái tóu shuí xìn liǎng cāng rán。来从八桂三湘外，忆折双松十载前。lái cóng bā guì sān xiāng wài，yì zhé shuāng sōng shí zài qián。告我明朝还又别，对床终夕不成眠。gào wǒ míng cháo hái yòu bié，duì chuáng zhōng xī bù chéng mián。交游存没休休说，且为梅花釂玉船。jiāo yóu cún méi xiū xiū shuō，qiě wèi méi huā jiào yù chuán。

晓看牡丹呈彭仲庄

宋：杨万里

牡丹新植旧来无，早起看花花更苏。mǔ dān xīn zhí jiù lái wú，zǎo qǐ kàn huā huā gèng sū。晴翠满空天政晓，暖红蒸雾汗成珠。qíng cuì mǎn kōng tiān zhèng xiǎo，nuǎn hóng zhēng wù hàn chéng zhū。绝怜嫩日偏催老，犹喜轻寒为给扶。jué lián nèn rì piān cuī lǎo，yóu xǐ qīng hán wèi gěi fú。来岁一株应百朵，只今紫笋绕根须。lái suì yī zhū yīng bǎi duǒ，zhǐ jīn zǐ sǔn rào gēn xū。

赠尚长道签判

宋：杨万里

今代高人尚子平，风流文采旧家声。jīn dài gāo rén shàng zi píng，fēng liú wén cǎi jiù jiā shēng。合于玉笋班中立，却向红莲幕里行。hé yú yù sǔn bān zhōng lì，què xiàng hóng lián mù lǐ xíng。天色恼人浑欲雪，烛花照别若为情。tiān sè nǎo rén hún yù xuě，zhú huā zhào bié ruò wèi qíng。日边已办除书著，莫恋南楼秋月明。rì biān yǐ bàn chú shū zhù，mò liàn nán lóu qiū yuè míng。

送徐吉水解组造朝

宋：杨万里

我住南溪溪北涯，闭门草长不曾开。wǒ zhù nán xī xī běi yá，bì mén cǎo zhǎng bù céng kāi。风窗只怪灯花喜，雪径传呼县尹来。fēng chuāng zhǐ guài dēng huā xǐ，xuě jìng chuán hū xiàn yǐn lái。道是朝廷举廉吏，如何江海尚遗才。dào shì cháo tíng jǔ lián lì，rú hé jiāng hǎi shàng yí cái。西枢东观俱知己，拜了除书却探梅。xī shū dōng guān jù zhī jǐ，bài le chú shū què tàn méi。

灯下读山谷诗

宋：杨万里

天下无双双井黄，遗编犹作旧时香。tiān xià wú shuāng shuāng jǐng huáng，yí biān yóu zuò jiù shí xiāng。百年人物今安在，千载功名纸半张。bǎi nián rén wù jīn ān zài，qiān zài gōng míng zhǐ bàn zhāng。使我诗篇如许好，关人身事亦何尝。shǐ wǒ shī piān rú xǔ hǎo，guān rén shēn shì yì hé cháng。地炉火暖灯花喜，且只移家住醉乡。dì lú huǒ nuǎn dēng huā xǐ，qiě zhǐ yí jiā zhù zuì xiāng。

和同年梁韶州寺丞次张寄诗

宋：杨万里

故人一别恰三年，谁与论诗更说禅。gù rén yī bié qià sān nián，shuí yǔ lùn shī gèng shuō chán。忽报一麾官岭外，寄来七字雪梅前。hū bào yī huī guān lǐng wài，jì lái qī zì xuě méi qián。人惟南内班行旧，语带西湖山水鲜。rén wéi nán nèi bān xíng jiù，yǔ dài xī hú shān shuǐ xiān。安得对床吟至晓，旋烹山茗试溪泉。ān dé duì chuáng yín zhì xiǎo，xuán pēng shān míng shì xī quán。

和闽漕傅安道郎中送毛平仲诗韵寄谢惠书及诗

宋：杨万里

宣城讯后忽年馀，闽水风来又岁除。xuān chéng xùn hòu hū nián yú，mǐn shuǐ fēng lái yòu suì chú。人品只今推正始，诗声何止过黄初。rén pǐn zhǐ jīn tuī zhèng shǐ，shī shēng hé zhǐ guò huáng chū。岂无天上同朝友，不寄山中半纸书。qǐ wú tiān shàng tóng cháo yǒu，bù jì shān zhōng bàn zhǐ shū。珍重故人多问我，鬓毛半脱齿全疏。zhēn zhòng gù rén duō wèn wǒ，bìn máo bàn tuō chǐ quán shū。

正月十九日五更诣天庆观谢雪闻都下尺雪旬日而毗陵三四微雪而已

宋：杨万里

元宵风物又阑残，闭阁何曾出一看。yuán xiāo fēng wù yòu lán cán，bì gé hé céng chū yī kàn。尚觉烛光欺病眼，旋添衣著试春寒。shàng jué zhú guāng qī bìng yǎn，xuán tiān yī zhù shì chūn hán。中都尺雪逾旬许，此地飞花逐片乾。zhōng dōu chǐ xuě yú xún xǔ，cǐ dì fēi huā zhú piàn qián。不待珠宫香火了，海风吹上紫金盘。bù dài zhū gōng xiāng huǒ le，hǎi fēng chuī shàng zǐ jīn pán。