古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

春怀

神游何边方，梦到迷处所。shén yóu hé biān fāng，mèng dào mí chù suǒ。论世非秦汉，辨地岂吴楚。lùn shì fēi qín hàn，biàn dì qǐ wú chǔ。碧桃翳阳林，翠霞荫清渚。bì táo yì yáng lín，cuì xiá yīn qīng zhǔ。鹍鸡鸣花间，鸾鹤将俦侣。kūn jī míng huā jiān，luán hè jiāng chóu lǚ。中有古玉堂，日月光相贮。zhōng yǒu gǔ yù táng，rì yuè guāng xiāng zhù。似是重瞳君，左右列二女。shì shì zhòng tóng jūn，zuǒ yòu liè èr nǚ。我时再拜兴，帝复相尔汝。wǒ shí zài bài xīng，dì fù xiāng ěr rǔ。蘧然形已开，不得竟所语。qú rán xíng yǐ kāi，bù dé jìng suǒ yǔ。

汪莘（1155～1227）南宋诗人。字叔耕，号柳塘，休宁（今属安徽）人，布衣。隐居黄山，研究《周易》，旁及释、老。宋宁宗嘉定年间，他曾三次上书朝廷，陈述天变、人事、民穷、吏污等弊病，以及行师布阵的方法，没有得到答复。徐谊知建康时，想把他作为遁世隐士向朝廷荐举，但未能成功。晚年筑室柳溪，自号方壶居士，与朱熹友善。作品有《方壶存稿》 9卷，有明汪璨等刻本；又有《方壶集》4卷，有清雍正九年(1731)刻本。汪莘的作品>>

猜您喜欢

满庭芳·寿金黄州

云梦南来，岷嶓东会，楼前天水苍茫。yún mèng nán lái，mín bō dōng huì，lóu qián tiān shuǐ cāng máng。黄州太守，万里作金汤。huáng zhōu tài shǒu，wàn lǐ zuò jīn tāng。淮上烟尘初敛，仍安集、耕陇渔乡。huái shàng yān chén chū liǎn，réng ān jí gēng lǒng yú xiāng。须知道，纶巾羽扇，不独数周郎。xū zhī dào，lún jīn yǔ shàn，bù dú shù zhōu láng。生朝，遥想处，雪消赤壁，春动黄冈。shēng cháo，yáo xiǎng chù，xuě xiāo chì bì，chūn dòng huáng gāng。有新翻杨柳，细抹丝簧。yǒu xīn fān yáng liǔ，xì mǒ sī huáng。竹外一枝更好，应回首、清浅池塘。zhú wài yī zhī gèng hǎo，yīng huí shǒu qīng qiǎn chí táng。看看也，天边凤诏，归侍赭袍光。kàn kàn yě，tiān biān fèng zhào，guī shì zhě páo guāng。

哨遍·余酷喜王摩诘山中与裴迪书，因括其语为《哨篇》歌之。其用韵平侧按稼轩词

近腊景和，故山可过，足下听余述。jìn là jǐng hé，gù shān kě guò，zú xià tīng yú shù。便自往山中，憩精蓝，与僧饭讫。biàn zì wǎng shān zhōng，qì jīng lán，yǔ sēng fàn qì。北涉灞川，明月华映郭，夜登华子冈头立。běi shè bà chuān，míng yuè huá yìng guō，yè dēng huá zi gāng tóu lì。嗟辋水沦涟，与月上下，寒山远火蒙笼。jiē wǎng shuǐ lún lián，yǔ yuè shàng xià，hán shān yuǎn huǒ méng lóng。听林外犬类豹声雄。tīng lín wài quǎn lèi bào shēng xióng。更村落谁家鸣夜舂。gèng cūn luò shuí jiā míng yè chōng。疏钟相闻，独坐此时，多思往日。shū zhōng xiāng wén，dú zuò cǐ shí，duō sī wǎng rì。噫，记与君同。yī，jì yǔ jūn tóng。清流仄径玉琤琮。qīng liú zè jìng yù chēng cóng。携手赋佳什。xié shǒu fù jiā shén。往来萝月松风。wǎng lái luó yuè sōng fēng。只待仲春天，春山可望，山中卉木垂萝密。zhǐ dài zhòng chūn tiān，chūn shān kě wàng，shān zhōng huì mù chuí luó mì。见出水轻鯈，点溪白鹭，青皋零露方湿。jiàn chū shuǐ qīng tiáo，diǎn xī bái lù，qīng gāo líng lù fāng shī。雉朝飞，麦陇鸣俦匹。zhì cháo fēi，mài lǒng míng chóu pǐ。念此去非遥莫相失。niàn cǐ qù fēi yáo mò xiāng shī。傥能从我敢相必。tǎng néng cóng wǒ gǎn xiāng bì。天机非子清者，此事非所急。tiān jī fēi zi qīng zhě，cǐ shì fēi suǒ jí。是中有趣殊深，愿子无忽。shì zhōng yǒu qù shū shēn，yuàn zi wú hū。不能一一。bù néng yī yī。偶因驮檗附吾书，是山人王维摩诘。ǒu yīn tuó bò fù wú shū，shì shān rén wáng wéi mó jí。

水调歌头·东坡云：「明月几时有，把酒问青天。」本于太白问月云：「青天有月来几时。」太白云「今人不见古时月」，本于抱朴子云：今月不及古月之郎。抱朴子所言，非绮语也。深思而得之，诚有此理。嘉定元年中秋日，因赋水调，其夜无月

听说古时月，皎洁胜今时。tīng shuō gǔ shí yuè，jiǎo jié shèng jīn shí。今人但见今月，也道似琉璃。jīn rén dàn jiàn jīn yuè，yě dào shì liú lí。君看少年眸子，那比婴儿神彩，投老又堪悲。jūn kàn shǎo nián móu zi，nà bǐ yīng ér shén cǎi，tóu lǎo yòu kān bēi。明月不再盛，玉斧亦何为。míng yuè bù zài shèng，yù fǔ yì hé wèi。约东坡，招太白，试寻思。yuē dōng pō，zhāo tài bái，shì xún sī。凭谁斫却，里面桂影数千枝。píng shuí zhuó què，lǐ miàn guì yǐng shù qiān zhī。忆在无怀天上，仍向有虞宫殿，看月到陈隋。yì zài wú huái tiān shàng，réng xiàng yǒu yú gōng diàn，kàn yuè dào chén suí。别有一轮月，万古没成亏。bié yǒu yī lún yuè，wàn gǔ méi chéng kuī。

菩萨蛮·金梦弼携鱼酒见访云：昨属渔人鱼。渔言：白茅潭中，有白鱼一双。今晨果揭其一以来。因赋此为谢，并致后会之意

渔翁家住寒潭上，晓霜晚日时相向。yú wēng jiā zhù hán tán shàng，xiǎo shuāng wǎn rì shí xiāng xiàng。三尺白鱼长，一双摇玉光。sān chǐ bái yú zhǎng，yī shuāng yáo yù guāng。前朝来献状，果慰携壶望。qián cháo lái xiàn zhuàng，guǒ wèi xié hú wàng。水月正商量，小桥梅欲香。shuǐ yuè zhèng shāng liàng，xiǎo qiáo méi yù xiāng。

小重山·居士情怀爱小春

居士情怀爱小春。jū shì qíng huái ài xiǎo chūn。恰如重会面，旧时人。qià rú zhòng huì miàn，jiù shí rén。东君轻笑又轻颦。dōng jūn qīng xiào yòu qīng pín。如道我，春去却伤心。rú dào wǒ，chūn qù què shāng xīn。青鸟下红巾。qīng niǎo xià hóng jīn。瑶池春信早，莫因循。yáo chí chūn xìn zǎo，mò yīn xún。柳丝黄日牡丹晨。liǔ sī huáng rì mǔ dān chén。相随逐，春浅到春深。xiāng suí zhú，chūn qiǎn dào chūn shēn。

聒龙谣·梦下瑶台

梦下瑶台，神飞阆苑，自叹尘寰久客。mèng xià yáo tái，shén fēi láng yuàn，zì tàn chén huán jiǔ kè。三入成周，望皇居帝宅。sān rù chéng zhōu，wàng huáng jū dì zhái。荡兰桨、伊阙波涛，曳玉杖、洛阳阡陌。dàng lán jiǎng yī quē bō tāo，yè yù zhàng luò yáng qiān mò。独踌躇、武烈文谟，天垂晚，月生魄。dú chóu chú wǔ liè wén mó，tiān chuí wǎn，yuè shēng pò。故人少，别怀多，引壶觞自酌，谁怜衰白。gù rén shǎo，bié huái duō，yǐn hú shāng zì zhuó，shuí lián shuāi bái。群仙问我，尚低头方册。qún xiān wèn wǒ，shàng dī tóu fāng cè。共云将、东过扶摇，遇鸿蒙、顿超玄默。gòng yún jiāng dōng guò fú yáo，yù hóng méng dùn chāo xuán mò。待功成，翳凤骑麟，把蟠桃摘。dài gōng chéng，yì fèng qí lín，bǎ pán táo zhāi。

水龙吟·当年剪彩垂髫

当年剪彩垂髫，超然便欲为仙去。dāng nián jiǎn cǎi chuí tiáo，chāo rán biàn yù wèi xiān qù。世间俗状，人心狡计，不堪同住。shì jiān sú zhuàng，rén xīn jiǎo jì，bù kān tóng zhù。每坐空山，独临古涧，神闲意寓。měi zuò kōng shān，dú lín gǔ jiàn，shén xián yì yù。想瀛洲鸡犬，蓬莱猿鹤，应怅望，门前路。xiǎng yíng zhōu jī quǎn，péng lái yuán hè，yīng chàng wàng，mén qián lù。自昔侯王将相，几番成、落花飞絮。zì xī hóu wáng jiāng xiāng，jǐ fān chéng luò huā fēi xù。仰天醉眼，兴云妙手，年华迟暮。yǎng tiān zuì yǎn，xīng yún miào shǒu，nián huá chí mù。长揖烟尘，静朝日月，谁知幽素。zhǎng yī yān chén，jìng cháo rì yuè，shuí zhī yōu sù。正风清麟背，星垂海角，晓钟初寤。zhèng fēng qīng lín bèi，xīng chuí hǎi jiǎo，xiǎo zhōng chū wù。

水调歌头·寄语山阿子

寄语山阿子，何日出幽篁。jì yǔ shān ā zi，hé rì chū yōu huáng。兰衣蕙带，为我独立万寻冈。lán yī huì dài，wèi wǒ dú lì wàn xún gāng。头上青天荡荡，足下白云霭霭，和气自悠扬。tóu shàng qīng tiān dàng dàng，zú xià bái yún ǎi ǎi，hé qì zì yōu yáng。一阵东风至，灵雨过南塘。yī zhèn dōng fēng zhì，líng yǔ guò nán táng。招山鬼，吊河伯，俟东皇。zhāo shān guǐ，diào hé bó，qí dōng huáng。朱宫紫阙，何事宛在水中央。zhū gōng zǐ quē，hé shì wǎn zài shuǐ zhōng yāng。长望龙輈雷驾，凭仗箫钟交鼓，宾日出扶桑。zhǎng wàng lóng zhōu léi jià，píng zhàng xiāo zhōng jiāo gǔ，bīn rì chū fú sāng。我乃援北斗，子亦射天狼。wǒ nǎi yuán běi dòu，zi yì shè tiān láng。

水调歌头·谁与玩芳草

谁与玩芳草，公子未西归。shuí yǔ wán fāng cǎo，gōng zi wèi xī guī。天然脱去雕饰，秋水落芙蕖。tiān rán tuō qù diāo shì，qiū shuǐ luò fú qú。发轫朝兮东壁，弭节夕兮西极，故国入踌躇。fā rèn cháo xī dōng bì，mǐ jié xī xī xī jí，gù guó rù chóu chú。梦里不知路，南斗正扶疏。mèng lǐ bù zhī lù，nán dòu zhèng fú shū。鸩不好，凤不利，忆三闾。zhèn bù hǎo，fèng bù lì，yì sān lǘ。算来何事，苦道岁晏孰华馀。suàn lái hé shì，kǔ dào suì yàn shú huá yú。首拜东皇太乙，复次云君司命，高曳九霞裾。shǒu bài dōng huáng tài yǐ，fù cì yún jūn sī mìng，gāo yè jiǔ xiá jū。山鬼正含睇，慕我欲何如。shān guǐ zhèng hán dì，mù wǒ yù hé rú。

水调歌头·尧舜去已远

尧舜去已远，稷契不重来。yáo shùn qù yǐ yuǎn，jì qì bù zhòng lái。周流天上地下，我马亦悠哉。zhōu liú tiān shàng dì xià，wǒ mǎ yì yōu zāi。君向云中独立，知与何人相俟，孔盖逐风回。jūn xiàng yún zhōng dú lì，zhī yǔ hé rén xiāng qí，kǒng gài zhú fēng huí。长忆目成处，却苦别离催。zhǎng yì mù chéng chù，què kǔ bié lí cuī。被明月，佩宝璐，冠崔嵬。bèi míng yuè，pèi bǎo lù，guān cuī wéi。可怜幼好奇服，年老在尘埃。kě lián yòu hǎo qí fú，nián lǎo zài chén āi。天地与吾同性，日月与吾同命，何事有馀哀。tiān dì yǔ wú tóng xìng，rì yuè yǔ wú tóng mìng，hé shì yǒu yú āi。故国空乔木，野鹿上高台。gù guó kōng qiáo mù，yě lù shàng gāo tái。

水调歌头·怀吴中诸友

孔孟化尘土，秦汉共丘墟。kǒng mèng huà chén tǔ，qín hàn gòng qiū xū。人间美恶如梦，试看几张书。rén jiān měi è rú mèng，shì kàn jǐ zhāng shū。还是天一地二，做出朝三暮四，堪笑又堪悲。hái shì tiān yī dì èr，zuò chū cháo sān mù sì，kān xiào yòu kān bēi。谁忆陶元亮，春酒解饥劬。shuí yì táo yuán liàng，chūn jiǔ jiě jī qú。老将至，岁既晏，念春归。lǎo jiāng zhì，suì jì yàn，niàn chūn guī。停云亲友南北，何以慰离居。tíng yún qīn yǒu nán běi，hé yǐ wèi lí jū。半郭半村佳处，一竹一花生意，吾亦爱吾庐。bàn guō bàn cūn jiā chù，yī zhú yī huā shēng yì，wú yì ài wú lú。时访前村酒，旋买小溪鱼。shí fǎng qián cūn jiǔ，xuán mǎi xiǎo xī yú。

水调歌头·客有言持志者，未知其用，因赋

志可洞金石，气可塞堪舆。zhì kě dòng jīn shí，qì kě sāi kān yú。问君所志安在，富贵胜人乎。wèn jūn suǒ zhì ān zài，fù guì shèng rén hū。看取首阳二子，叩住孟津匹马，天讨不枝梧。kàn qǔ shǒu yáng èr zi，kòu zhù mèng jīn pǐ mǎ，tiān tǎo bù zhī wú。特立浮云外，大块可齐驱。tè lì fú yún wài，dà kuài kě qí qū。铁可折，玉可碎，海可枯。tiě kě zhé，yù kě suì，hǎi kě kū。不论穷达生死，直节贯殊途。bù lùn qióng dá shēng sǐ，zhí jié guàn shū tú。立处孤峰万仞，袖里青蛇三尺，用舍付河图。lì chù gū fēng wàn rèn，xiù lǐ qīng shé sān chǐ，yòng shě fù hé tú。晞汝阳阿上，濯汝洞庭湖。xī rǔ yáng ā shàng，zhuó rǔ dòng tíng hú。

水调歌头·客有言存心者，未得其序，因赋

欲觅存心法，当自尽心求。yù mì cún xīn fǎ，dāng zì jǐn xīn qiú。此心尽处，豁地知性与天侔。cǐ xīn jǐn chù，huō dì zhī xìng yǔ tiān móu。行尽武陵溪路，忽见桃源洞口，渔子舍渔舟。xíng jǐn wǔ líng xī lù，hū jiàn táo yuán dòng kǒu，yú zi shě yú zhōu。输与逃秦侣，绝境几春秋。shū yǔ táo qín lǚ，jué jìng jǐ chūn qiū。举全体，既尽得，要敛收。jǔ quán tǐ，jì jǐn dé，yào liǎn shōu。勿忘勿助之际，玄牝一丝头。wù wàng wù zhù zhī jì，xuán pìn yī sī tóu。君看天高地下，中有鸢飞鱼跃，妙用正周流。jūn kàn tiān gāo dì xià，zhōng yǒu yuān fēi yú yuè，miào yòng zhèng zhōu liú。可与知者道，莫语俗人休。kě yǔ zhī zhě dào，mò yǔ sú rén xiū。

水调歌头·岁暮书怀

草木自成岁，禽鸟已春声。cǎo mù zì chéng suì，qín niǎo yǐ chūn shēng。仰观俯察，多少宇宙古今情。yǎng guān fǔ chá，duō shǎo yǔ zhòu gǔ jīn qíng。遐想炎黄以上，逮至汉唐而下，几个费经营。xiá xiǎng yán huáng yǐ shàng，dǎi zhì hàn táng ér xià，jǐ gè fèi jīng yíng。巢许有真意，无责自身轻。cháo xǔ yǒu zhēn yì，wú zé zì shēn qīng。富与贵，贫与贱，死还生。fù yǔ guì，pín yǔ jiàn，sǐ hái shēng。方壶岁晚，深感梅蕊向人倾。fāng hú suì wǎn，shēn gǎn méi ruǐ xiàng rén qīng。造物元来无物，有物还应自造，人意几曾平。zào wù yuán lái wú wù，yǒu wù hái yīng zì zào，rén yì jǐ céng píng。天际识归路，野鹤忽长鸣。tiān jì shí guī lù，yě hè hū zhǎng míng。

满江红·客有索赋梅词者，余应之曰：自林和靖诗出，光前绝后矣。姑以此意赋之可也

唐宋诸公，谁道得、梅花亲切。táng sòng zhū gōng，shuí dào dé méi huā qīn qiè。到和靖、先生诗出，古人俱拙。dào hé jìng xiān shēng shī chū，gǔ rén jù zhuō。写照乍分清浅水，传神初付黄昏月。xiě zhào zhà fēn qīng qiǎn shuǐ，chuán shén chū fù huáng hūn yuè。尽后来、作者斗尖新，仍重叠。jǐn hòu lái zuò zhě dòu jiān xīn，réng zhòng dié。离不得，春和腊。lí bù dé，chūn hé là。少不得，烟和雪。shǎo bù dé，yān hé xuě。更茅檐低亚，竹篱轻折。gèng máo yán dī yà，zhú lí qīng zhé。何事西邻春得入，还如东阁人伤别。hé shì xī lín chūn dé rù，hái rú dōng gé rén shāng bié。总输他、树下作僧来，离言说。zǒng shū tā shù xià zuò sēng lái，lí yán shuō。

总241条‹1 2 345 6 7 ›»