古诗词 - 中国最美古诗词

留题丹经卷后

武陵郡西桃花源，水盩山厔蛮区连。wǔ líng jùn xī táo huā yuán，shuǐ zhōu shān zhì mán qū lián。秦人避秦久寓此，种桃千树春风前。qín rén bì qín jiǔ yù cǐ，zhǒng táo qiān shù chūn fēng qián。落红满地溪路断，鱼郎舍舟得洞天。luò hóng mǎn dì xī lù duàn，yú láng shě zhōu dé dòng tiān。瑞光浮动见宫室，桑竹交映膏腴田。ruì guāng fú dòng jiàn gōng shì，sāng zhú jiāo yìng gāo yú tián。苍崖老木含太古，民物朴野天理全。cāng yá lǎo mù hán tài gǔ，mín wù pǔ yě tiān lǐ quán。男耕女织无租痛，鸡鸣犬吠通陌阡。nán gēng nǚ zhī wú zū tòng，jī míng quǎn fèi tōng mò qiān。东家西家走相问，客来何许今何年。dōng jiā xī jiā zǒu xiāng wèn，kè lái hé xǔ jīn hé nián。历将时事为具言，二世不守嬴氏颠。lì jiāng shí shì wèi jù yán，èr shì bù shǒu yíng shì diān。人心归汉沛公起，四百馀载瞒窃焉。rén xīn guī hàn pèi gōng qǐ，sì bǎi yú zài mán qiè yān。迄今已复为晋有，尚何惧死长城边。qì jīn yǐ fù wèi jìn yǒu，shàng hé jù sǐ zhǎng chéng biān。岂知世态多废兴，闻之抚髀皆喟然。qǐ zhī shì tài duō fèi xīng，wén zhī fǔ bì jiē kuì rán。辞归未许留数日，陈列俎豆如宾筵。cí guī wèi xǔ liú shù rì，chén liè zǔ dòu rú bīn yán。生逢乐土自可乐，山林朝市非相悬。shēng féng lè tǔ zì kě lè，shān lín cháo shì fēi xiāng xuán。明朝棹开落尘境，恍如梦破陵谷迁。míng cháo zhào kāi luò chén jìng，huǎng rú mèng pò líng gǔ qiān。渊明一记故实在，世俗竟作神仙传。yuān míng yī jì gù shí zài，shì sú jìng zuò shén xiān chuán。裹粮问道不复往，大笑子骥真无缘。guǒ liáng wèn dào bù fù wǎng，dà xiào zi jì zhēn wú yuán。我今置酒嶂峰巅，醉袖起舞凌风烟。wǒ jīn zhì jiǔ zhàng fēng diān，zuì xiù qǐ wǔ líng fēng yān。大还有诀谁所传，始自广成授黄髯。dà hái yǒu jué shuí suǒ chuán，shǐ zì guǎng chéng shòu huáng rán。髯龙上征老聃出，谷神立说洪其源。rán lóng shàng zhēng lǎo dān chū，gǔ shén lì shuō hóng qí yuán。阴符黄庭龙虎经，伯阳契易诚多端。yīn fú huáng tíng lóng hǔ jīng，bó yáng qì yì chéng duō duān。况复后学如牛毛，支分派别徒纷然。kuàng fù hòu xué rú niú máo，zhī fēn pài bié tú fēn rán。先天一气谁真知，来如阳德升九渊。xiān tiān yī qì shuí zhēn zhī，lái rú yáng dé shēng jiǔ yuān。疾雷破山坤轴裂，政要主者定力坚。jí léi pò shān kūn zhóu liè，zhèng yào zhǔ zhě dìng lì jiān。前弦之后后弦前，药物不可锱铢偏。qián xián zhī hòu hòu xián qián，yào wù bù kě zī zhū piān。黑白相寻秘融结，仿佛有象形质圆。hēi bái xiāng xún mì róng jié，fǎng fú yǒu xiàng xíng zhì yuán。周天运火循屯蒙，非同坡老烧凡铅。zhōu tiān yùn huǒ xún tún méng，fēi tóng pō lǎo shāo fán qiān。无中生子夺造化，脱骨洗髓乘云軿。wú zhōng shēng zi duó zào huà，tuō gǔ xǐ suǐ chéng yún píng。鞭笞鸾凤隘八极，铜驼一笑三千年。biān chī luán fèng ài bā jí，tóng tuó yī xiào sān qiān nián。胡为知此不自鍊，先儒尝戒偷生安。hú wèi zhī cǐ bù zì liàn，xiān rú cháng jiè tōu shēng ān。人身生死犹昼夜，以道顺守全此天。rén shēn shēng sǐ yóu zhòu yè，yǐ dào shùn shǒu quán cǐ tiān。何须行怪出世法，屏弃骨肉潜荒山。hé xū xíng guài chū shì fǎ，píng qì gǔ ròu qián huāng shān。君臣父子与夫妇，兄弟朋友纲常间。jūn chén fù zi yǔ fū fù，xiōng dì péng yǒu gāng cháng jiān。圣人设教若大路，反趋旁径迷榛菅。shèng rén shè jiào ruò dà lù，fǎn qū páng jìng mí zhēn jiān。方壶员峤渺何许，徒令世俗滋欺瞒。fāng hú yuán jiào miǎo hé xǔ，tú lìng shì sú zī qī mán。房公便合扫尘壁，大书我诗为订顽。fáng gōng biàn hé sǎo chén bì，dà shū wǒ shī wèi dìng wán。