古诗词 - 中国最美古诗词

友人有约未至

梅破疏英饯岁华，寻梅有约过山家。méi pò shū yīng jiàn suì huá，xún méi yǒu yuē guò shān jiā。短窗昨夜占佳晤，挑尽寒灯未肯花。duǎn chuāng zuó yè zhàn jiā wù，tiāo jǐn hán dēng wèi kěn huā。

柳门竹巷静生苔，节序俄惊物物催。liǔ mén zhú xiàng jìng shēng tái，jié xù é jīng wù wù cuī。一雨拉将寒食过，百花让与牡丹开。yī yǔ lā jiāng hán shí guò，bǎi huā ràng yǔ mǔ dān kāi。若为缱绻留春日，正可淋漓纵酒杯。ruò wèi qiǎn quǎn liú chūn rì，zhèng kě lín lí zòng jiǔ bēi。呼舞忽闻猿鹤喜，儿童忙报故人来。hū wǔ hū wén yuán hè xǐ，ér tóng máng bào gù rén lái。

竹洲重葺仁寿堂

宋：吴锡畴

抗章当日勇辞荣，三咏循陔世念轻。kàng zhāng dāng rì yǒng cí róng，sān yǒng xún gāi shì niàn qīng。娱悦高堂仁者寿，壅培遗植圣之清。yú yuè gāo táng rén zhě shòu，yōng péi yí zhí shèng zhī qīng。云涵翠葆添新荫，秋逼青琅戛旧声。yún hán cuì bǎo tiān xīn yīn，qiū bī qīng láng jiá jiù shēng。故址依然成栋宇，水心题扁尚晶明。gù zhǐ yī rán chéng dòng yǔ，shuǐ xīn tí biǎn shàng jīng míng。

秋怀

宋：吴锡畴

雁声叫断一天秋，寒气凭陵季子裘。yàn shēng jiào duàn yī tiān qiū，hán qì píng líng jì zi qiú。莫恨蛾眉偏薄命，曾知猿臂自难侯。mò hèn é méi piān báo mìng，céng zhī yuán bì zì nán hóu。绕黄花有诗消遣，持紫螯兼酒拍浮。rào huáng huā yǒu shī xiāo qiǎn，chí zǐ áo jiān jiǔ pāi fú。未用凄凉如宋玉，月明清思满前洲。wèi yòng qī liáng rú sòng yù，yuè míng qīng sī mǎn qián zhōu。

次韵叶介夫

宋：吴锡畴

芳草垂杨浥嫩寒，苔痕新过雨斑斑。fāng cǎo chuí yáng yì nèn hán，tái hén xīn guò yǔ bān bān。一年春付花开落，长日庭分燕往还。yī nián chūn fù huā kāi luò，zhǎng rì tíng fēn yàn wǎng hái。世事只堪频对酒，诗情自可饱看山。shì shì zhǐ kān pín duì jiǔ，shī qíng zì kě bǎo kàn shān。尽穷莫用文为送，郊岛曾容季孟间。jǐn qióng mò yòng wén wèi sòng，jiāo dǎo céng róng jì mèng jiān。

秋夜

宋：吴锡畴

寂寂虚堂风露凉，边声惊听雁南翔。jì jì xū táng fēng lù liáng，biān shēng jīng tīng yàn nán xiáng。短筇梦涉秋三径，长笛思乘月一航。duǎn qióng mèng shè qiū sān jìng，zhǎng dí sī chéng yuè yī háng。老眼添昏如浊镜，吟怀多感类寒螀。lǎo yǎn tiān hūn rú zhuó jìng，yín huái duō gǎn lèi hán jiāng。久知拙不趁时样，肯羡东邻斗靓妆。jiǔ zhī zhuō bù chèn shí yàng，kěn xiàn dōng lín dòu jìng zhuāng。

夜感

宋：吴锡畴

少年未识堤防老，不办坡翁大字书。shǎo nián wèi shí dī fáng lǎo，bù bàn pō wēng dà zì shū。犹有壮心耽万卷，其如昏目负三馀。yóu yǒu zhuàng xīn dān wàn juǎn，qí rú hūn mù fù sān yú。睡迟只怕中宵觉，交淡从教俗轨疏。shuì chí zhǐ pà zhōng xiāo jué，jiāo dàn cóng jiào sú guǐ shū。瞑坐漫搜诗拨遣，灵台一片炯如初。míng zuò màn sōu shī bō qiǎn，líng tái yī piàn jiǒng rú chū。

凭栏

宋：吴锡畴

刘伯龙如鬼笑何，居然幻境蚁南柯。liú bó lóng rú guǐ xiào hé，jū rán huàn jìng yǐ nán kē。世间知止人应少，天下难言事最多。shì jiān zhī zhǐ rén yīng shǎo，tiān xià nán yán shì zuì duō。梧叶凄凉依节序，雁声依约自关河。wú yè qī liáng yī jié xù，yàn shēng yī yuē zì guān hé。凭栏莫起悲秋意，老色何妨借酒酡。píng lán mò qǐ bēi qiū yì，lǎo sè hé fáng jiè jiǔ tuó。

旅舟度岁呈范尧臣

宋：吴锡畴

柏盏椒盘且罢休，吕蒙城下泊孤舟。bǎi zhǎn jiāo pán qiě bà xiū，lǚ méng chéng xià pō gū zhōu。昏灯独照还乡梦，久客新添别岁愁。hūn dēng dú zhào hái xiāng mèng，jiǔ kè xīn tiān bié suì chóu。爆竹无声惊寂寞，梅花有意伴淹留。bào zhú wú shēng jīng jì mò，méi huā yǒu yì bàn yān liú。明朝例是加年事，不信公侯不白头。míng cháo lì shì jiā nián shì，bù xìn gōng hóu bù bái tóu。

对月有怀

宋：吴锡畴

破晴斜月入帘阴，鬓影萧骚老不禁。pò qíng xié yuè rù lián yīn，bìn yǐng xiāo sāo lǎo bù jìn。九十日春风与雨，百千年事后犹今。jiǔ shí rì chūn fēng yǔ yǔ，bǎi qiān nián shì hòu yóu jīn。牡丹红褪残妆面，杜宇声寒故国心。mǔ dān hóng tuì cán zhuāng miàn，dù yǔ shēng hán gù guó xīn。眼底交游期又误，飞鸿杳杳鲤沈沈。yǎn dǐ jiāo yóu qī yòu wù，fēi hóng yǎo yǎo lǐ shěn shěn。

次韵汪仁甫

宋：吴锡畴

斜河炯炯雁飞飞，老却斯人天未知。xié hé jiǒng jiǒng yàn fēi fēi，lǎo què sī rén tiān wèi zhī。三径秋光犹在菊，一年心事可无诗。sān jìng qiū guāng yóu zài jú，yī nián xīn shì kě wú shī。岁华迅似离弦箭，愁思多于盈杼丝。suì huá xùn shì lí xián jiàn，chóu sī duō yú yíng zhù sī。寂寂空山明月里，谁拈霜竹倚风吹。jì jì kōng shān míng yuè lǐ，shuí niān shuāng zhú yǐ fēng chuī。

结屋

宋：吴锡畴

结屋须教坐对山，把茅才此有三间。jié wū xū jiào zuò duì shān，bǎ máo cái cǐ yǒu sān jiān。浇花抱瓮调停懒，洗砚裁笺准备闲。jiāo huā bào wèng diào tíng lǎn，xǐ yàn cái jiān zhǔn bèi xián。未问丹砂能蜕骨，久知绿酒可酡颜。wèi wèn dān shā néng tuì gǔ，jiǔ zhī lǜ jiǔ kě tuó yán。江湖浪迹成何事，抖擞归囊句不悭。jiāng hú làng jì chéng hé shì，dǒu sǒu guī náng jù bù qiān。

秋来

宋：吴锡畴

秋来病叶不禁风，渐觉虚檐坠片红。qiū lái bìng yè bù jìn fēng，jiàn jué xū yán zhuì piàn hóng。斜日半溪人唤渡，断云千里雁横空。xié rì bàn xī rén huàn dù，duàn yún qiān lǐ yàn héng kōng。诗情得似驯鸥子，世事徐观失马翁。shī qíng dé shì xùn ōu zi，shì shì xú guān shī mǎ wēng。忻戚莫将为我役，此怀拍拍自春融。xīn qī mò jiāng wèi wǒ yì，cǐ huái pāi pāi zì chūn róng。

楚东岁暮

宋：吴锡畴

楼高霜冷漏声迟，独立阑干忆别离。lóu gāo shuāng lěng lòu shēng chí，dú lì lán gàn yì bié lí。明月一奁磨后镜，疏星几点劫残棋。míng yuè yī lián mó hòu jìng，shū xīng jǐ diǎn jié cán qí。岁寒时节难为客，老日头颅尽付诗。suì hán shí jié nán wèi kè，lǎo rì tóu lú jǐn fù shī。颇觉凄凉无晤语，临风说与冻梅知。pǒ jué qī liáng wú wù yǔ，lín fēng shuō yǔ dòng méi zhī。

癸酉元日

宋：吴锡畴

一声爆竹又惊春，荼垒中间写此心。yī shēng bào zhú yòu jīng chūn，tú lěi zhōng jiān xiě cǐ xīn。忽忽行年周六甲，便便痴腹拟三壬。hū hū xíng nián zhōu liù jiǎ，biàn biàn chī fù nǐ sān rén。酒泉郡里宁甘饮，饭颗山头尚苦吟。jiǔ quán jùn lǐ níng gān yǐn，fàn kē shān tóu shàng kǔ yín。强健得闲元是福，何妨终老住云林。qiáng jiàn dé xián yuán shì fú，hé fáng zhōng lǎo zhù yún lín。

别吴仲俊

宋：吴锡畴

背人春事水趁东，浅紫深红次第空。bèi rén chūn shì shuǐ chèn dōng，qiǎn zǐ shēn hóng cì dì kōng。宿霭未干桑叶雨，薄罗初试楝花风。sù ǎi wèi gàn sāng yè yǔ，báo luó chū shì liàn huā fēng。诗联锻鍊微吟里，豪气施行半醉中。shī lián duàn liàn wēi yín lǐ，háo qì shī xíng bàn zuì zhōng。此去相逢堪几度，别怀作恶老来同。cǐ qù xiāng féng kān jǐ dù，bié huái zuò è lǎo lái tóng。