古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

次乡守赵计院鹿鸣韵

宋：刘克庄

幸际龙飞策士年，灵岩仙水执鞭先。xìng jì lóng fēi cè shì nián，líng yán xiān shuǐ zhí biān xiān。夺标文妙三场称，劝驾诗高万口传。duó biāo wén miào sān chǎng chēng，quàn jià shī gāo wàn kǒu chuán。昔忝词臣曾草诏，今为乡老预兴贤。xī tiǎn cí chén céng cǎo zhào，jīn wèi xiāng lǎo yù xīng xián。春风到耳鳌头选，尚可扶衰候马前。chūn fēng dào ěr áo tóu xuǎn，shàng kě fú shuāi hòu mǎ qián。

送人西上

宋：刘克庄

华胄惟莆冠七闽，陈岩所产必闻人。huá zhòu wéi pú guān qī mǐn，chén yán suǒ chǎn bì wén rén。穆陵凤阁曾分席，朝道麟台有后身。mù líng fèng gé céng fēn xí，cháo dào lín tái yǒu hòu shēn。上览四书方唱叹，子行三策好条陈。shàng lǎn sì shū fāng chàng tàn，zi xíng sān cè hǎo tiáo chén。明时独擅将雏曲，未数燕山桂与椿。míng shí dú shàn jiāng chú qū，wèi shù yàn shān guì yǔ chūn。

送人西上

宋：刘克庄

贺白词□□□□，□□□□□□先。hè bái cí，xiān。飞腾海鹘并天马，隔结□□□□□。fēi téng hǎi gǔ bìng tiān mǎ，gé jié。 □□□□□点首，剑神紫气夜冲天。diǎn shǒu，jiàn shén zǐ qì yè chōng tiān。 □□□□□□□，□□□□一券传。，yī quàn chuán。

得药谢竹溪一首

宋：刘克庄

不觉昏眵过十旬，谒之先圣祷之神。bù jué hūn chī guò shí xún，yè zhī xiān shèng dǎo zhī shén。室生虚白稀来客，驿致空青累故人。shì shēng xū bái xī lái kè，yì zhì kōng qīng lèi gù rén。病尚研寻书外意，耄犹贪爱梦中身。bìng shàng yán xún shū wài yì，mào yóu tān ài mèng zhōng shēn。从前计孛俱辞去，献岁明朝已发春。cóng qián jì bèi jù cí qù，xiàn suì míng cháo yǐ fā chūn。

再题信庵墨梅

宋：刘克庄

信庵墨戏古无之，元气淋漓尔许奇。xìn ān mò xì gǔ wú zhī，yuán qì lín lí ěr xǔ qí。特与此翁挥匹楮，不为彼相作横枝。tè yǔ cǐ wēng huī pǐ chǔ，bù wèi bǐ xiāng zuò héng zhī。秘藏扫雪辋川画，曾序调羹沂国诗。mì cáng sǎo xuě wǎng chuān huà，céng xù diào gēng yí guó shī。九十老农尤宝惜，时时开卷拂蛛丝。jiǔ shí lǎo nóng yóu bǎo xī，shí shí kāi juǎn fú zhū sī。

丞相信庵赵公哀诗五首

宋：刘克庄

粤从宣靖至炎兴，粉饰湖山苑圃增。yuè cóng xuān jìng zhì yán xīng，fěn shì hú shān yuàn pǔ zēng。列圣久无师入洛，三京初有使朝陵。liè shèng jiǔ wú shī rù luò，sān jīng chū yǒu shǐ cháo líng。摧锋指日酋传首，返旆终身气拂膺。cuī fēng zhǐ rì qiú chuán shǒu，fǎn pèi zhōng shēn qì fú yīng。逸少兴公虚论胜，百年机会更谁乘。yì shǎo xīng gōng xū lùn shèng，bǎi nián jī huì gèng shuí chéng。

丞相信庵赵公哀诗五首

宋：刘克庄

忆昔东淮羽檄驰，非公受钺国几危。yì xī dōng huái yǔ xí chí，fēi gōng shòu yuè guó jǐ wēi。春潮全藉孤舟渡，厦屋曾将一木支。chūn cháo quán jí gū zhōu dù，shà wū céng jiāng yī mù zhī。著白接䍦麾猛将，坑红衲袄等婴儿。zhù bái jiē lí huī měng jiāng，kēng hóng nà ǎo děng yīng ér。扬州遗老闻新讣，犹说平山奏凯时。yáng zhōu yí lǎo wén xīn fù，yóu shuō píng shān zòu kǎi shí。

丞相信庵赵公哀诗五首

宋：刘克庄

出为董统今韩范，入告忠嘉古卨夔。chū wèi dǒng tǒng jīn hán fàn，rù gào zhōng jiā gǔ xiè kuí。白刃在前裹疮战，黄麻拜右掉头辞。bái rèn zài qián guǒ chuāng zhàn，huáng má bài yòu diào tóu cí。去犹耿耿心存阙，老尚堂堂表出师。qù yóu gěng gěng xīn cún quē，lǎo shàng táng táng biǎo chū shī。盖世英豪嗟已矣，八哀吟罢有馀悲。gài shì yīng háo jiē yǐ yǐ，bā āi yín bà yǒu yú bēi。

丞相信庵赵公哀诗五首

宋：刘克庄

自是乾坤间气生，吾犹识此万人英。zì shì qián kūn jiān qì shēng，wú yóu shí cǐ wàn rén yīng。博求骏骨千金致，忽割牛心四座惊。bó qiú jùn gǔ qiān jīn zhì，hū gē niú xīn sì zuò jīng。古有诗人悼房琯，今无壮士哭田横。gǔ yǒu shī rén dào fáng guǎn，jīn wú zhuàng shì kū tián héng。遥知岳市新华表，过者徘徊下马行。yáo zhī yuè shì xīn huá biǎo，guò zhě pái huái xià mǎ xíng。

丞相信庵赵公哀诗五首

宋：刘克庄

丙午遭逢瑟改调，先皇记忆忝弓招。bǐng wǔ zāo féng sè gǎi diào，xiān huáng jì yì tiǎn gōng zhāo。明扬虽曰由师锡，密启端因侍燕朝。míng yáng suī yuē yóu shī xī，mì qǐ duān yīn shì yàn cháo。早识武侯比龙凤，晚为公旦序鸱鸮。zǎo shí wǔ hóu bǐ lóng fèng，wǎn wèi gōng dàn xù chī xiāo。吾贫岂是无鸡酒，恨不携将柏下浇。wú pín qǐ shì wú jī jiǔ，hèn bù xié jiāng bǎi xià jiāo。

书画一首

宋：刘克庄

大帝昭回奖丛稿，太师行草跋兰亭。dà dì zhāo huí jiǎng cóng gǎo，tài shī xíng cǎo bá lán tíng。箧藏有物为呵护，巾袭令儿掌钥扃。qiè cáng yǒu wù wèi hē hù，jīn xí lìng ér zhǎng yào jiōng。目眚端由书作祟，心痴常怕画通灵。mù shěng duān yóu shū zuò suì，xīn chī cháng pà huà tōng líng。不如鹑结村夫子，惟宝蒙求与孝经。bù rú chún jié cūn fū zi，wéi bǎo méng qiú yǔ xiào jīng。

忆昔

宋：刘克庄

晚遇先皇诏起家，负金莲炬紫薇花。wǎn yù xiān huáng zhào qǐ jiā，fù jīn lián jù zǐ wēi huā。犯颜屡抗涂归疏，断腕难操起复麻。fàn yán lǚ kàng tú guī shū，duàn wàn nán cāo qǐ fù má。愚不入时逃北谷，老难待漏守东华。yú bù rù shí táo běi gǔ，lǎo nán dài lòu shǒu dōng huá。人生惟有村田乐，未觉封侯胜种瓜。rén shēng wéi yǒu cūn tián lè，wèi jué fēng hóu shèng zhǒng guā。

怀旧

宋：刘克庄

蚤从南浦晚南塘，二老联翩返帝旁。zǎo cóng nán pǔ wǎn nán táng，èr lǎo lián piān fǎn dì páng。天上庆云谁属和，斗间紫气久无光。tiān shàng qìng yún shuí shǔ hé，dòu jiān zǐ qì jiǔ wú guāng。已埋玉树难扶起，所宝银钩永袭藏。yǐ mái yù shù nán fú qǐ，suǒ bǎo yín gōu yǒng xí cáng。老去悲欢排遣尽，犹于师友未能忘。lǎo qù bēi huān pái qiǎn jǐn，yóu yú shī yǒu wèi néng wàng。

晨起

宋：刘克庄

鸡唱鸦啼搅晓眠，起煨田舍火炉边。jī chàng yā tí jiǎo xiǎo mián，qǐ wēi tián shě huǒ lú biān。天寒雪闭袁安户，岁恶江通鲁望田。tiān hán xuě bì yuán ān hù，suì è jiāng tōng lǔ wàng tián。已返山林全晚节，勿烦郡国礼高年。yǐ fǎn shān lín quán wǎn jié，wù fán jùn guó lǐ gāo nián。老臣久不陪朝谒，犹记称觞玉座前。lǎo chén jiǔ bù péi cháo yè，yóu jì chēng shāng yù zuò qián。

梦回

宋：刘克庄

跳出槐安有底忙，何须更待熟黄粱。tiào chū huái ān yǒu dǐ máng，hé xū gèng dài shú huáng liáng。牙签载返善和宅，手板抽回政事堂。yá qiān zài fǎn shàn hé zhái，shǒu bǎn chōu huí zhèng shì táng。效玉川生称锐汉，爱杨处士号憨郎。xiào yù chuān shēng chēng ruì hàn，ài yáng chù shì hào hān láng。山中岂不差岑寂，犹胜人间臭腐肠。shān zhōng qǐ bù chà cén jì，yóu shèng rén jiān chòu fǔ cháng。