古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

贺黄察院

宋：刘克庄

自从庆历亲除后，直到咸淳第四年。zì cóng qìng lì qīn chú hòu，zhí dào xián chún dì sì nián。当道豺应惊破胆，通天狐不敢垂涎。dāng dào chái yīng jīng pò dǎn，tōng tiān hú bù gǎn chuí xián。豸冠本古触邪义，麟笔它时责备贤。zhì guān běn gǔ chù xié yì，lín bǐ tā shí zé bèi xián。八十九翁盲且耄，有徂徕颂献无缘。bā shí jiǔ wēng máng qiě mào，yǒu cú lái sòng xiàn wú yuán。

题福清薛明府太平禾图

宋：刘克庄

闻说琴堂似水清，天公产瑞告西成。wén shuō qín táng shì shuǐ qīng，tiān gōng chǎn ruì gào xī chéng。宛如唐叔称同颖，未羡相如诧一茎。wǎn rú táng shū chēng tóng yǐng，wèi xiàn xiāng rú chà yī jīng。岳牧定应图画进，朝家曷有玺书旌。yuè mù dìng yīng tú huà jìn，cháo jiā hé yǒu xǐ shū jīng。侬诗社舞村歌尔，让紫薇郎作颂声。nóng shī shè wǔ cūn gē ěr，ràng zǐ wēi láng zuò sòng shēng。

次韵黄景文投赠三首

宋：刘克庄

身如倦翼晚知还，且免群儿谤务观。shēn rú juàn yì wǎn zhī hái，qiě miǎn qún ér bàng wù guān。官酒灰多宁勿饮，监书字大亦难看。guān jiǔ huī duō níng wù yǐn，jiān shū zì dà yì nán kàn。颂称吉甫宣王美，帖报殷生宰相安。sòng chēng jí fǔ xuān wáng měi，tiē bào yīn shēng zǎi xiāng ān。近世风流惟贺八，脱朝冠去著黄冠。jìn shì fēng liú wéi hè bā，tuō cháo guān qù zhù huáng guān。

次韵黄景文投赠三首

宋：刘克庄

记闻荒落语詹谆，惭愧吾侪肯问津。jì wén huāng luò yǔ zhān zhūn，cán kuì wú chái kěn wèn jīn。未必夜深埋雪者，得如春暮舞雩人。wèi bì yè shēn mái xuě zhě，dé rú chūn mù wǔ yú rén。师扬执戟玄犹白，学卫夫人字逼真。shī yáng zhí jǐ xuán yóu bái，xué wèi fū rén zì bī zhēn。跳出䪿门殊未得，堪怜老却苦吟身。tiào chū shěng mén shū wèi dé，kān lián lǎo què kǔ yín shēn。

次韵黄景文投赠三首

宋：刘克庄

谁道樗翁未苦衰，强扶鹤膝自支持。shuí dào chū wēng wèi kǔ shuāi，qiáng fú hè xī zì zhī chí。无闲心力篆雕赋，下死工夫锻鍊诗。wú xián xīn lì zhuàn diāo fù，xià sǐ gōng fū duàn liàn shī。诸友多迁幽谷木，此郎今借上林枝。zhū yǒu duō qiān yōu gǔ mù，cǐ láng jīn jiè shàng lín zhī。暮龄喜读君章句，平易中间伏怪奇。mù líng xǐ dú jūn zhāng jù，píng yì zhōng jiān fú guài qí。

挽吴君谋少卿二首

宋：刘克庄

昔为枢掾侍延英，蓦听胪传第一声。xī wèi shū yuàn shì yán yīng，mò tīng lú chuán dì yī shēng。仙籍香浮广寒殿，奏篇纸贵洛阳城。xiān jí xiāng fú guǎng hán diàn，zòu piān zhǐ guì luò yáng chéng。亲逢明主真千载，曾谓斯人止九卿。qīn féng míng zhǔ zhēn qiān zài，céng wèi sī rén zhǐ jiǔ qīng。惟有一端差慰意，鹤山大字扁堂名。wéi yǒu yī duān chà wèi yì，hè shān dà zì biǎn táng míng。

挽吴君谋少卿二首

宋：刘克庄

立德尤高似立言，常嗟此语欠精论。lì dé yóu gāo shì lì yán，cháng jiē cǐ yǔ qiàn jīng lùn。邺侯架冷惟书在，董子陵荒有策存。yè hóu jià lěng wéi shū zài，dǒng zi líng huāng yǒu cè cún。太息晚犹条世务，大招未易返骚魂。tài xī wǎn yóu tiáo shì wù，dà zhāo wèi yì fǎn sāo hún。薤歌不尽云亡恨，直待碑成慰九原。xiè gē bù jǐn yún wáng hèn，zhí dài bēi chéng wèi jiǔ yuán。

二月八日二首

宋：刘克庄

百骸岂久坚牢者，两曜宁逃薄蚀哉。bǎi hái qǐ jiǔ jiān láo zhě，liǎng yào níng táo báo shí zāi。有玉斧修圆复阙，无金篦刮膜难开。yǒu yù fǔ xiū yuán fù quē，wú jīn bì guā mó nán kāi。坐跏趺榻尘慵扫，手校雠书记不来。zuò jiā fū tà chén yōng sǎo，shǒu xiào chóu shū jì bù lái。辜负持螯把杯兴，暮年十日九清斋。gū fù chí áo bǎ bēi xīng，mù nián shí rì jiǔ qīng zhāi。

二月八日二首

宋：刘克庄

龟筴皆云二月佳，愁眉攒定几曾开。guī cè jiē yún èr yuè jiā，chóu méi zǎn dìng jǐ céng kāi。不如腐草成萤爝，绝似明珠隔蚌胎。bù rú fǔ cǎo chéng yíng jué，jué shì míng zhū gé bàng tāi。啖月蟆何尝磔死，衔泥燕却已归来。dàn yuè má hé cháng zhé sǐ，xián ní yàn què yǐ guī lái。清羸不敢深思索，信笔成章一散怀。qīng léi bù gǎn shēn sī suǒ，xìn bǐ chéng zhāng yī sàn huái。

喜大渊至二首

宋：刘克庄

乾鹊查查得许忙，弓寮越境访溪堂。qián què chá chá dé xǔ máng，gōng liáo yuè jìng fǎng xī táng。故交有约过安道，季世无人吊卜商。gù jiāo yǒu yuē guò ān dào，jì shì wú rén diào bo shāng。聊为先儒增管见，不烦太乙下藜光。liáo wèi xiān rú zēng guǎn jiàn，bù fán tài yǐ xià lí guāng。要知韩孟新吟否，此则赓酬第一章。yào zhī hán mèng xīn yín fǒu，cǐ zé gēng chóu dì yī zhāng。

喜大渊至二首

宋：刘克庄

敕尾词头老不任，偶逢寸暇惜如金。chì wěi cí tóu lǎo bù rèn，ǒu féng cùn xiá xī rú jīn。进赓圣制董弦曲，退伴君联石鼎吟。jìn gēng shèng zhì dǒng xián qū，tuì bàn jūn lián shí dǐng yín。晓漏闻钟犹共话，雪泥蹑屐每相寻。xiǎo lòu wén zhōng yóu gòng huà，xuě ní niè jī měi xiāng xún。而今不辨人颜色，坐久琅琅认语音。ér jīn bù biàn rén yán sè，zuò jiǔ láng láng rèn yǔ yīn。

和竹溪三诗戊辰二月六日

宋：刘克庄

炮车云怒激狂澜，只作禅家露电观。pào chē yún nù jī kuáng lán，zhǐ zuò chán jiā lù diàn guān。抽得元身闲处著，免他冷眼静中看。chōu dé yuán shēn xián chù zhù，miǎn tā lěng yǎn jìng zhōng kàn。买山深悔于城近，逃席何须待酒阑。mǎi shān shēn huǐ yú chéng jìn，táo xí hé xū dài jiǔ lán。昔美少年今皓白，懒从日者问支干。xī měi shǎo nián jīn hào bái，lǎn cóng rì zhě wèn zhī gàn。

和竹溪三诗戊辰二月六日

宋：刘克庄

纷纷儒墨互攻排，此事吾尝体认来。fēn fēn rú mò hù gōng pái，cǐ shì wú cháng tǐ rèn lái。一向嵩山面空壁，一于骊岫拨残灰。yī xiàng sōng shān miàn kōng bì，yī yú lí xiù bō cán huī。贤如颜闵今亡矣，古有彭聃安在哉。xián rú yán mǐn jīn wáng yǐ，gǔ yǒu péng dān ān zài zāi。岁晚雪中逢族子，退之至此未忘骸。suì wǎn xuě zhōng féng zú zi，tuì zhī zhì cǐ wèi wàng hái。

和竹溪三诗戊辰二月六日

宋：刘克庄

晚慕玄真与季真，床头金尽不忧贫。wǎn mù xuán zhēn yǔ jì zhēn，chuáng tóu jīn jǐn bù yōu pín。六如偈简常持念，四勿箴佳最切身。liù rú jì jiǎn cháng chí niàn，sì wù zhēn jiā zuì qiè shēn。古有德衰年亦暮，今谁齿宿意犹新。gǔ yǒu dé shuāi nián yì mù，jīn shuí chǐ sù yì yóu xīn。手遮西日过门客，来拜庞公者几人。shǒu zhē xī rì guò mén kè，lái bài páng gōng zhě jǐ rén。

和竹溪三诗效颦一首

宋：刘克庄

衰残悔不早修真，蓝缕何须更逐贫。shuāi cán huǐ bù zǎo xiū zhēn，lán lǚ hé xū gèng zhú pín。诸恶能通三世业，瓣香要做再来身。zhū è néng tōng sān shì yè，bàn xiāng yào zuò zài lái shēn。先民至死思存汉，谄子偷生作美新。xiān mín zhì sǐ sī cún hàn，chǎn zi tōu shēng zuò měi xīn。俯仰两间无愧怍，有辞可以白先人。fǔ yǎng liǎng jiān wú kuì zuò，yǒu cí kě yǐ bái xiān rén。