古诗词 - 中国最美古诗词

友山

张子官于福昌，块然独居，无与为友。zhāng zi guān yú fú chāng，kuài rán dú jū，wú yǔ wèi yǒu。宾客不至，遗朋失旧。bīn kè bù zhì，yí péng shī jiù。经时闭门，终日钳口。jīng shí bì mén，zhōng rì qián kǒu。出无与游，居无与就。chū wú yǔ yóu，jū wú yǔ jiù。谁同我食，谁酌我酒。shuí tóng wǒ shí，shuí zhuó wǒ jiǔ。归守妻孥，出对厮走。guī shǒu qī nú，chū duì sī zǒu。驾言出游，田童野叟。jià yán chū yóu，tián tóng yě sǒu。气否莫交，情包不剖。qì fǒu mò jiāo，qíng bāo bù pōu。塞聪蔽明，盘足袖手。sāi cōng bì míng，pán zú xiù shǒu。披书阅简，眩目疲肘。pī shū yuè jiǎn，xuàn mù pí zhǒu。厌然成痼，不可针灸。yàn rán chéng gù，bù kě zhēn jiǔ。于是张子，涤虑除烦。yú shì zhāng zi，dí lǜ chú fán。披庭扫堂，枕手而眠。pī tíng sǎo táng，zhěn shǒu ér mián。恍若有遇，有神降焉。huǎng ruò yǒu yù，yǒu shén jiàng yān。曰我实哀汝，独无友朋。yuē wǒ shí āi rǔ，dú wú yǒu péng。我有教告，子乎我听。wǒ yǒu jiào gào，zi hū wǒ tīng。凡世之人，百愚一贤。fán shì zhī rén，bǎi yú yī xián。古昔所叹，非独今然。gǔ xī suǒ tàn，fēi dú jīn rán。得贤与朋，善固无俪。dé xián yǔ péng，shàn gù wú lì。贤不可得，将愚与比。xián bù kě dé，jiāng yú yǔ bǐ。友贤实难，幸然后值。yǒu xián shí nán，xìng rán hòu zhí。不幸友愚，与无孰利。bù xìng yǒu yú，yǔ wú shú lì。谄笑倾辟，韬情晦实。chǎn xiào qīng pì，tāo qíng huì shí。测心献计，因隙投策。cè xīn xiàn jì，yīn xì tóu cè。口是腹非，面歌背泣。kǒu shì fù fēi，miàn gē bèi qì。友若此者，实繁孔多。yǒu ruò cǐ zhě，shí fán kǒng duō。曷若不见，目清耳和。hé ruò bù jiàn，mù qīng ěr hé。我复告子，真友之实。wǒ fù gào zi，zhēn yǒu zhī shí。尔遵我言，友胡有竭。ěr zūn wǒ yán，yǒu hú yǒu jié。人物虽殊，可友同焉。rén wù suī shū，kě yǒu tóng yān。赐尔以友，其名曰山。cì ěr yǐ yǒu，qí míng yuē shān。居汝左右，在汝北焉。jū rǔ zuǒ yòu，zài rǔ běi yān。端不汝去，澹兮绝言。duān bù rǔ qù，dàn xī jué yán。春丽夏繁，秋疏冬瘦。chūn lì xià fán，qiū shū dōng shòu。霞雾融明，风驰雨骤。xiá wù róng míng，fēng chí yǔ zhòu。孤楫横奔，牢屯巧镂。gū jí héng bēn，láo tún qiǎo lòu。傲岸轩昂，清华润秀。ào àn xuān áng，qīng huá rùn xiù。对食临眠，排堂入牖。duì shí lín mián，pái táng rù yǒu。效技汝前，虽劳不疚。xiào jì rǔ qián，suī láo bù jiù。山有佳泉，多灌尔囿。shān yǒu jiā quán，duō guàn ěr yòu。历石悬空，泠泠清漱。lì shí xuán kōng，líng líng qīng shù。如闻妙音，濯烦浴垢。rú wén miào yīn，zhuó fán yù gòu。不犹愈乎，卑议庸读。bù yóu yù hū，bēi yì yōng dú。过耳增懑，入心善烦者乎。guò ěr zēng mèn，rù xīn shàn fán zhě hū。山有修竹，汝园是植。shān yǒu xiū zhú，rǔ yuán shì zhí。静丽明鲜，端虚正直。jìng lì míng xiān，duān xū zhèng zhí。如彼正人，扬言发色。rú bǐ zhèng rén，yáng yán fā sè。微风散碧，宵月镂白。wēi fēng sàn bì，xiāo yuè lòu bái。不犹愈乎，市儿尘颜。bù yóu yù hū，shì ér chén yán。敧眉鼓吻，佞笑浮言。jī méi gǔ wěn，nìng xiào fú yán。工为媚悦，善佞曲拳者乎。gōng wèi mèi yuè，shàn nìng qū quán zhě hū。山有乔木，耸立而峙。shān yǒu qiáo mù，sǒng lì ér zhì。端无媚姿，若对正士。duān wú mèi zī，ruò duì zhèng shì。障雨蔽暍，千人所芘。zhàng yǔ bì yē，qiān rén suǒ pí。微飙披拂，吹奏竽籁。wēi biāo pī fú，chuī zòu yú lài。不犹愈乎，蠕蠕鼠辈。bù yóu yù hū，rú rú shǔ bèi。女黠儿娇，奴趋妾拜者乎。nǚ xiá ér jiāo，nú qū qiè bài zhě hū。山有好鸟，清喉丽羽。shān yǒu hǎo niǎo，qīng hóu lì yǔ。引啸长鸣，群呼迭语。yǐn xiào zhǎng míng，qún hū dié yǔ。夜管风弦，哀簧怨柱。yè guǎn fēng xián，āi huáng yuàn zhù。不犹愈乎，巷歌里舞。bù yóu yù hū，xiàng gē lǐ wǔ。促缩跳梁，颠妖淫污。cù suō tiào liáng，diān yāo yín wū。父子不施，弃礼忘数者乎。fù zi bù shī，qì lǐ wàng shù zhě hū。如前实繁，言胡可殚。rú qián shí fán，yán hú kě dān。汝与之乐，右攀左援。rǔ yǔ zhī lè，yòu pān zuǒ yuán。曷为孑孑，寤寐嗟叹。hé wèi jié jié，wù mèi jiē tàn。张子再拜，受言永怀。zhāng zi zài bài，shòu yán yǒng huái。解累亡忧，心通志开。jiě lèi wáng yōu，xīn tōng zhì kāi。高山岩岩，流水潺潺。gāo shān yán yán，liú shuǐ chán chán。竹茂木翘，鸟鸣琅然。zhú mào mù qiào，niǎo míng láng rán。如前夷齐，而后闵颜。rú qián yí qí，ér hòu mǐn yán。吾何为乎，浩然其间。wú hé wèi hū，hào rán qí jiān。

张耒

北宋文学家，擅长诗词，为苏门四学士之一。《全宋词》《全宋诗》中有他的多篇作品。早年游学于陈，学官苏辙重爱，从学于苏轼，苏轼说他的文章类似苏辙，汪洋澹泊。其诗学白居易、张籍，如：《田家》《海州道中》《输麦行》多反映下层人民的生活以及自己的生活感受，风格平易晓畅。著作有《柯山集》五十卷、《拾遗》十二卷、《续拾遗》一卷。《宋史》卷四四四有传。张耒的作品>>

猜您喜欢