古诗词 - 中国最美古诗词

舟过安仁

一叶渔船两小童，收篙停棹坐船中。yī yè yú chuán liǎng xiǎo tóng，shōu gāo tíng zhào zuò chuán zhōng。怪生无雨都张伞，不是遮头是使风。guài shēng wú yǔ dōu zhāng sǎn，bù shì zhē tóu shì shǐ fēng。

去岁四月病，如今一岁来。qù suì sì yuè bìng，rú jīn yī suì lái。越吟三百日，凉剂二千杯。yuè yín sān bǎi rì，liáng jì èr qiān bēi。极痛过于割，通身总是灾。jí tòng guò yú gē，tōng shēn zǒng shì zāi。花时久断酒，红药为谁开。huā shí jiǔ duàn jiǔ，hóng yào wèi shuí kāi。

病起览镜二首

宋：杨万里

病起长新骨，居然非旧容。bìng qǐ zhǎng xīn gǔ，jū rán fēi jiù róng。眼添佩环带，腰减采花蜂。yǎn tiān pèi huán dài，yāo jiǎn cǎi huā fēng。对面不相识，何人忽此逢。duì miàn bù xiāng shí，hé rén hū cǐ féng。吾身无定在，更要问穷通。wú shēn wú dìng zài，gèng yào wèn qióng tōng。

病起览镜二首

宋：杨万里

览镜忽自问，何方一病翁。lǎn jìng hū zì wèn，hé fāng yī bìng wēng。生涯管城外，本贯醉乡中。shēng yá guǎn chéng wài，běn guàn zuì xiāng zhōng。笔砚今都废，尊罍久屡空。bǐ yàn jīn dōu fèi，zūn léi jiǔ lǚ kōng。又将数茎雪，憔悴见西风。yòu jiāng shù jīng xuě，qiáo cuì jiàn xī fēng。

夜读诗卷

宋：杨万里

幽屏元无恨，清愁不自任。yōu píng yuán wú hèn，qīng chóu bù zì rèn。两窗两横卷，一读一沾襟。liǎng chuāng liǎng héng juǎn，yī dú yī zhān jīn。只有三更月，知予万古心。zhǐ yǒu sān gèng yuè，zhī yǔ wàn gǔ xīn。病来谢杯杓，吟罢重长吟。bìng lái xiè bēi biāo，yín bà zhòng zhǎng yín。

和萧判官东夫韵寄之

宋：杨万里

湘江晓月照离裾，目送车尘至欲晡。xiāng jiāng xiǎo yuè zhào lí jū，mù sòng chē chén zhì yù bū。归路新诗合千首，几时乘兴更三吾。guī lù xīn shī hé qiān shǒu，jǐ shí chéng xīng gèng sān wú。眼边俗物只添睡，别后故人何似臞。yǎn biān sú wù zhǐ tiān shuì，bié hòu gù rén hé shì qú。尚策爬沙追历块，未甘直作水中凫。shàng cè pá shā zhuī lì kuài，wèi gān zhí zuò shuǐ zhōng fú。

考试湖南漕司南归值雨

宋：杨万里

我亦知吾生有涯，长将病骨抵风沙。wǒ yì zhī wú shēng yǒu yá，zhǎng jiāng bìng gǔ dǐ fēng shā。天寒短日仍为客，酒暖长亭未是家。tiān hán duǎn rì réng wèi kè，jiǔ nuǎn zhǎng tíng wèi shì jiā。又苦征夫催去去，更甘飞雨故斜斜。yòu kǔ zhēng fū cuī qù qù，gèng gān fēi yǔ gù xié xié。旧闻行路令人老，便恐霜毛一半加。jiù wén xíng lù lìng rén lǎo，biàn kǒng shuāng máo yī bàn jiā。

野菊

宋：杨万里

未与骚人当糗粮，况随流俗作重阳。wèi yǔ sāo rén dāng qiǔ liáng，kuàng suí liú sú zuò zhòng yáng。政缘在野有幽色，肯为无人减妙香。zhèng yuán zài yě yǒu yōu sè，kěn wèi wú rén jiǎn miào xiāng。已晚相逢半山碧，便忙也折一枝黄。yǐ wǎn xiāng féng bàn shān bì，biàn máng yě zhé yī zhī huáng。花应冷笑东篱族，犹向陶翁觅宠光。huā yīng lěng xiào dōng lí zú，yóu xiàng táo wēng mì chǒng guāng。

至永州城外

宋：杨万里

恋恋庭闱竟北征，槐花唤我试诸生。liàn liàn tíng wéi jìng běi zhēng，huái huā huàn wǒ shì zhū shēng。了知归近犹看堠，更有愁来即入城。le zhī guī jìn yóu kàn hòu，gèng yǒu chóu lái jí rù chéng。愚水端能勤入梦，崳峰何得懒相迎。yú shuǐ duān néng qín rù mèng，yú fēng hé dé lǎn xiāng yíng。只应白发持环久，见我跫然笑未成。zhǐ yīng bái fā chí huán jiǔ，jiàn wǒ qióng rán xiào wèi chéng。

普明寺见梅

宋：杨万里

城中忙失探梅期，初见僧窗一两枝。chéng zhōng máng shī tàn méi qī，chū jiàn sēng chuāng yī liǎng zhī。犹喜相看那恨晚，故应更好半开时。yóu xǐ xiāng kàn nà hèn wǎn，gù yīng gèng hǎo bàn kāi shí。今冬不雪何关事，作伴孤芳却欠伊。jīn dōng bù xuě hé guān shì，zuò bàn gū fāng què qiàn yī。月落山空正幽独，慰存无酒且新诗。yuè luò shān kōng zhèng yōu dú，wèi cún wú jiǔ qiě xīn shī。

东寺诗僧照上人访予于普明寺赠以诗

宋：杨万里

故人深住白云隈，欲到何因只寄梅。gù rén shēn zhù bái yún wēi，yù dào hé yīn zhǐ jì méi。岁晚观山吾独立，泥中骑马子能来。suì wǎn guān shān wú dú lì，ní zhōng qí mǎ zi néng lái。转头不觉三年别，病眼相看一笑开。zhuǎn tóu bù jué sān nián bié，bìng yǎn xiāng kàn yī xiào kāi。说似少陵真句法，未应言下更空回。shuō shì shǎo líng zhēn jù fǎ，wèi yīng yán xià gèng kōng huí。

霰

宋：杨万里

雪花遣霰作前锋，势颇张皇欲暗空。xuě huā qiǎn xiàn zuò qián fēng，shì pǒ zhāng huáng yù àn kōng。筛瓦巧寻疏处漏，跳阶误到暖边融。shāi wǎ qiǎo xún shū chù lòu，tiào jiē wù dào nuǎn biān róng。寒声带雨山难白，冷气侵人火失红。hán shēng dài yǔ shān nán bái，lěng qì qīn rén huǒ shī hóng。方讶一冬暄较甚，今宵敢叹卧如弓。fāng yà yī dōng xuān jiào shén，jīn xiāo gǎn tàn wò rú gōng。

立春新晴

宋：杨万里

宿云送腊晓仍开，日动江光度竹来。sù yún sòng là xiǎo réng kāi，rì dòng jiāng guāng dù zhú lái。春到更晴谁不喜，时迁不道老相催。chūn dào gèng qíng shuí bù xǐ，shí qiān bù dào lǎo xiāng cuī。山村敢惜身犹远，边地应怜战未回。shān cūn gǎn xī shēn yóu yuǎn，biān dì yīng lián zhàn wèi huí。春鸟岂知人意绪，新声只欲劝衔杯。chūn niǎo qǐ zhī rén yì xù，xīn shēng zhǐ yù quàn xián bēi。

武冈李簿回多问萧判官东夫

宋：杨万里

客有来从天一隅，相逢喜问子何如。kè yǒu lái cóng tiān yī yú，xiāng féng xǐ wèn zi hé rú。橘洲各自分马首，湘水更曾烹鲤鱼。jú zhōu gè zì fēn mǎ shǒu，xiāng shuǐ gèng céng pēng lǐ yú。心近人遐长作恶，离多合少可无书。xīn jìn rén xiá zhǎng zuò è，lí duō hé shǎo kě wú shū。得知安稳犹差慰，敢道韦郎迹也疏。dé zhī ān wěn yóu chà wèi，gǎn dào wéi láng jì yě shū。

谒张安国

宋：杨万里

帝苑花秾记并游，万人回首看鳌头。dì yuàn huā nóng jì bìng yóu，wàn rén huí shǒu kàn áo tóu。也知旬月应颛面，已逼云霄又作州。yě zhī xún yuè yīng zhuān miàn，yǐ bī yún xiāo yòu zuò zhōu。别后闻公非故我，学林著脚到前修。bié hòu wén gōng fēi gù wǒ，xué lín zhù jiǎo dào qián xiū。登门犹说同年话，未觉红鸾映白鸥。dēng mén yóu shuō tóng nián huà，wèi jué hóng luán yìng bái ōu。

又和见喜病间

宋：杨万里

初病杨花犹乱飞，即今梅子已黄稀。chū bìng yáng huā yóu luàn fēi，jí jīn méi zi yǐ huáng xī。卧惊节物遽如许，起得沉绵更解肥。wò jīng jié wù jù rú xǔ，qǐ dé chén mián gèng jiě féi。云寺耶溪招布袜，斜风细雨欠蓑衣。yún sì yé xī zhāo bù wà，xié fēng xì yǔ qiàn suō yī。半生不结修门梦，只梦家山唤早归。bàn shēng bù jié xiū mén mèng，zhǐ mèng jiā shān huàn zǎo guī。