古诗词 - 中国最美古诗词

舟过安仁

一叶渔船两小童，收篙停棹坐船中。yī yè yú chuán liǎng xiǎo tóng，shōu gāo tíng zhào zuò chuán zhōng。怪生无雨都张伞，不是遮头是使风。guài shēng wú yǔ dōu zhāng sǎn，bù shì zhē tóu shì shǐ fēng。

匆匆离合梦非梦，续续谈谐眠不眠。cōng cōng lí hé mèng fēi mèng，xù xù tán xié mián bù mián。莫道对床容易著，试思分手几何年。mò dào duì chuáng róng yì zhù，shì sī fēn shǒu jǐ hé nián。长亭更放金荷浅，后夜谁同璧月圆。zhǎng tíng gèng fàng jīn hé qiǎn，hòu yè shuí tóng bì yuè yuán。要得长随二三友，不知由我定由天。yào dé zhǎng suí èr sān yǒu，bù zhī yóu wǒ dìng yóu tiān。

道逢王元龟阁学

宋：杨万里

秋日才升却雾中，先生更去恐群空。qiū rì cái shēng què wù zhōng，xiān shēng gèng qù kǒng qún kōng。古谁云远今犹古，公亦安知世重公。gǔ shuí yún yuǎn jīn yóu gǔ，gōng yì ān zhī shì zhòng gōng。轩冕何缘关此老，江山所过总清风。xuān miǎn hé yuán guān cǐ lǎo，jiāng shān suǒ guò zǒng qīng fēng。我行安用相逢得，不得趋隅又北东。wǒ xíng ān yòng xiāng féng dé，bù dé qū yú yòu běi dōng。

见澹庵胡先生舍人

宋：杨万里

澹翁家近醉翁家，二老风流莫等差。dàn wēng jiā jìn zuì wēng jiā，èr lǎo fēng liú mò děng chà。黄帽朱耶饱烟雨，白头紫禁判莺花。huáng mào zhū yé bǎo yān yǔ，bái tóu zǐ jìn pàn yīng huā。补天老手何须石，行地新堤早著沙。bǔ tiān lǎo shǒu hé xū shí，xíng dì xīn dī zǎo zhù shā。三岁别公千里见，端能解榻瀹春芽。sān suì bié gōng qiān lǐ jiàn，duān néng jiě tà yuè chūn yá。

为王监簿先生求近诗

宋：杨万里

林下诗中第一仙，西风吹到日轮边。lín xià shī zhōng dì yī xiān，xī fēng chuī dào rì lún biān。杜陵野客还惊市，国子先生小著鞭。dù líng yě kè hái jīng shì，guó zi xiān shēng xiǎo zhù biān。拈出老谋开宇宙，本来清尚只云泉。niān chū lǎo móu kāi yǔ zhòu，běn lái qīng shàng zhǐ yún quán。新篇未许儿童诵，但得真传敢浪传。xīn piān wèi xǔ ér tóng sòng，dàn dé zhēn chuán gǎn làng chuán。

和马公弼夜雨

宋：杨万里

一雨未辞泥至腰，新寒疠气喜全消。yī yǔ wèi cí ní zhì yāo，xīn hán lì qì xǐ quán xiāo。都人得此正希阔，远客幡然成寂寥。dōu rén dé cǐ zhèng xī kuò，yuǎn kè fān rán chéng jì liáo。声在疏檐与黄叶，梦听禁漏近丹霄。shēng zài shū yán yǔ huáng yè，mèng tīng jìn lòu jìn dān xiāo。愁心却被诗勾引，始觉君家我里遥。chóu xīn què bèi shī gōu yǐn，shǐ jué jūn jiā wǒ lǐ yáo。

再和错综其韵

宋：杨万里

家书希到恐缘遥，岂有全无雁拂霄。jiā shū xī dào kǒng yuán yáo，qǐ yǒu quán wú yàn fú xiāo。屈指大刀违破镜，负渠缩项及长腰。qū zhǐ dà dāo wéi pò jìng，fù qú suō xiàng jí zhǎng yāo。何当竹外扁舟去，趁取梅梢未雪消。hé dāng zhú wài biǎn zhōu qù，chèn qǔ méi shāo wèi xuě xiāo。赖有可人同舍客，破愁得句似参寥。lài yǒu kě rén tóng shě kè，pò chóu dé jù shì cān liáo。

和赵彦德旅怀是夕渠诵诗鼓琴

宋：杨万里

客间眼暗可逢人，公子诗琴却有神。kè jiān yǎn àn kě féng rén，gōng zi shī qín què yǒu shén。频掉乌纱知得句，快挥绿绮更留尘。pín diào wū shā zhī dé jù，kuài huī lǜ qǐ gèng liú chén。飘零不问今何夕，邂逅相欢意便亲。piāo líng bù wèn jīn hé xī，xiè hòu xiāng huān yì biàn qīn。作许生涯浑不恶，只愁我辈转须贫。zuò xǔ shēng yá hún bù è，zhǐ chóu wǒ bèi zhuǎn xū pín。

和汤叔度雪

宋：杨万里

道得闲来尽未闲，颇缘幽事搅心间。dào dé xián lái jǐn wèi xián，pǒ yuán yōu shì jiǎo xīn jiān。卧听雪作披衣起，不待天明带月看。wò tīng xuě zuò pī yī qǐ，bù dài tiān míng dài yuè kàn。更觉梅枝殊摘索，只惊蓬鬓却羁单。gèng jué méi zhī shū zhāi suǒ，zhǐ jīng péng bìn què jī dān。飞花岂解知人意，风里时时戏作团。fēi huā qǐ jiě zhī rén yì，fēng lǐ shí shí xì zuò tuán。

和马公弼雪

宋：杨万里

洒竹穿梅湖更山，客间得此未嫌寒。sǎ zhú chuān méi hú gèng shān，kè jiān dé cǐ wèi xián hán。髯疏也被轻轻点，齿冷犹禁细细餐。rán shū yě bèi qīng qīng diǎn，chǐ lěng yóu jìn xì xì cān。晴了还成三日冻，销馀留得半庭看。qíng le hái chéng sān rì dòng，xiāo yú liú dé bàn tíng kàn。凭谁说似王郎妇，盐絮吟来总未安。píng shuí shuō shì wáng láng fù，yán xù yín lái zǒng wèi ān。

中书胡舍人玉堂夜直用万里所和汤君雪韵和寄逆旅再和谢焉

宋：杨万里

紫禁仙人视草闲，宫云低到绮疏间。zǐ jìn xiān rén shì cǎo xián，gōng yún dī dào qǐ shū jiān。玉妃为作回风舞，金炬高烧带笑看。yù fēi wèi zuò huí fēng wǔ，jīn jù gāo shāo dài xiào kàn。得句却嫌椽笔小，冲泥遣慰客毡单。dé jù què xián chuán bǐ xiǎo，chōng ní qiǎn wèi kè zhān dān。夜哦妙语锵鸾鹤，不觉梅梢霁日团。yè ó miào yǔ qiāng luán hè，bù jué méi shāo jì rì tuán。

和符君俞卜邻

宋：杨万里

朱崖柳色欲春风，庾岭梅花尚雪容。zhū yá liǔ sè yù chūn fēng，yǔ lǐng méi huā shàng xuě róng。念子南归骑瘦马，只今谁解好真龙。niàn zi nán guī qí shòu mǎ，zhǐ jīn shuí jiě hǎo zhēn lóng。吾乡端是山水窟，何日来同丘壑胸。wú xiāng duān shì shān shuǐ kū，hé rì lái tóng qiū hè xiōng。白鹭青原不妨拣，诛茅结屋看何从。bái lù qīng yuán bù fáng jiǎn，zhū máo jié wū kàn hé cóng。

引见前一夕寓宿徐元达小楼元达招符君俞胡季永小集走笔和君俞韵

宋：杨万里

主宾呼酒卷沧溟，我亦何人与德星。zhǔ bīn hū jiǔ juǎn cāng míng，wǒ yì hé rén yǔ dé xīng。高阁连云压潮白，前山倒影入杯青。gāo gé lián yún yā cháo bái，qián shān dào yǐng rù bēi qīng。细哦秀句清无底，匹似疏梅寒更馨。xì ó xiù jù qīng wú dǐ，pǐ shì shū méi hán gèng xīn。不惜坐间作颓玉，只愁宫漏又须听。bù xī zuò jiān zuò tuí yù，zhǐ chóu gōng lòu yòu xū tīng。

题王宣子新作吉州学前咏归亭

宋：杨万里

使君见处我何言，且上斯亭一笑还。shǐ jūn jiàn chù wǒ hé yán，qiě shàng sī tíng yī xiào hái。便有醒然新气象，何曾改却旧江山。biàn yǒu xǐng rán xīn qì xiàng，hé céng gǎi què jiù jiāng shān。咏归风味谁知点，克己工夫未减颜。yǒng guī fēng wèi shuí zhī diǎn，kè jǐ gōng fū wèi jiǎn yán。个里诸生高着眼，仕和不仕得相关。gè lǐ zhū shēng gāo zhe yǎn，shì hé bù shì dé xiāng guān。

乙酉社日偶题

宋：杨万里

愁边节里两相关，茶罢呼儿检历看。chóu biān jié lǐ liǎng xiāng guān，chá bà hū ér jiǎn lì kàn。社日雨多晴较少，春风晚暖晓犹寒。shè rì yǔ duō qíng jiào shǎo，chūn fēng wǎn nuǎn xiǎo yóu hán。也思散策郊行去，其奈缘溪路未干。yě sī sàn cè jiāo xíng qù，qí nài yuán xī lù wèi gàn。绿暗红明非我事，且寻野蕨作蔬盘。lǜ àn hóng míng fēi wǒ shì，qiě xún yě jué zuò shū pán。

和昌英主簿叔送花

宋：杨万里

去岁归时正牡丹，亲庭上寿撚花看。qù suì guī shí zhèng mǔ dān，qīn tíng shàng shòu niǎn huā kàn。共知春好毋虚掷，更复杯深肯剩残。gòng zhī chūn hǎo wú xū zhì，gèng fù bēi shēn kěn shèng cán。谁料今兹千万感，强从叔也两相宽。shuí liào jīn zī qiān wàn gǎn，qiáng cóng shū yě liǎng xiāng kuān。风颠雨急关侬事，时序撩人只暗叹。fēng diān yǔ jí guān nóng shì，shí xù liāo rén zhǐ àn tàn。