古诗词 - 中国最美古诗词

闭瓮菜

北人重御冬，菜茹多旨蓄。běi rén zhòng yù dōng，cài rú duō zhǐ xù。芥美在霜根，下体甲诸蔌。jiè měi zài shuāng gēn，xià tǐ jiǎ zhū sù。秋脍用多馀，瀹汤杀其酷。qiū kuài yòng duō yú，yuè tāng shā qí kù。芗料糁屡加，茴香与椒目。xiāng liào sǎn lǚ jiā，huí xiāng yǔ jiāo mù。实之大小罂，卵盐相渗漉。shí zhī dà xiǎo yīng，luǎn yán xiāng shèn lù。封口水泥坚，芬馨瓮中复。fēng kǒu shuǐ ní jiān，fēn xīn wèng zhōng fù。一闭天地房，氤氲历凉燠。yī bì tiān dì fáng，yīn yūn lì liáng yù。出之佐齐豉，辛脆宜糜粥。chū zhī zuǒ qí shì，xīn cuì yí mí zhōu。膏腴餍饫时，爽口凭一掬。gāo yú yàn yù shí，shuǎng kǒu píng yī jū。薄切蜩翼微，三朝无白醭。báo qiè tiáo yì wēi，sān cháo wú bái bú。下酒废烝雏，烧雉及腒䐹。xià jiǔ fèi zhēng chú，shāo zhì jí jū sōu。浙东糟笋苞，吴阊䤉莱菔。zhè dōng zāo sǔn bāo，wú chāng mì lái fú。莴苣称秣陵，黄芽说安肃。wō jù chēng mò líng，huáng yá shuō ān sù。岂如斯味嘉，嗜之非口腹。qǐ rú sī wèi jiā，shì zhī fēi kǒu fù。性温夺七菜，宁惟胜榆肉。xìng wēn duó qī cài，níng wéi shèng yú ròu。荼苦既不同，荠甘亦非族。tú kǔ jì bù tóng，jì gān yì fēi zú。使君撤俎时，以兹雪公餗。shǐ jūn chè zǔ shí，yǐ zī xuě gōng sù。马驮自宝坻，羸瓶苦不速。mǎ tuó zì bǎo chí，léi píng kǔ bù sù。故乡风味存，和调自家督。gù xiāng fēng wèi cún，hé diào zì jiā dū。北人喜芳辣，姜桂日餐服。běi rén xǐ fāng là，jiāng guì rì cān fú。牲用煎茱萸，濡鱼多实蓼。shēng yòng jiān zhū yú，rú yú duō shí liǎo。贵以辟天寒，口体非相逐。guì yǐ pì tiān hán，kǒu tǐ fēi xiāng zhú。化食通五中，为菹及金伏。huà shí tōng wǔ zhōng，wèi jū jí jīn fú。岁暮百草萎，市无生菜鬻。suì mù bǎi cǎo wēi，shì wú shēng cài yù。腌者先温菘，藏者及蘡薁。yān zhě xiān wēn sōng，cáng zhě jí yīng yù。地炕蕴火多，郁养催瓜菽。dì kàng yùn huǒ duō，yù yǎng cuī guā shū。冬生物性违，非时嗟彊孰。dōng shēng wù xìng wéi，fēi shí jiē jiàng shú。在芥虽易生，秋收忌霜触。zài jiè suī yì shēng，qiū shōu jì shuāng chù。富家千甔瓵，于芥靡赢缩。fù jiā qiān dān yí，yú jiè mí yíng suō。贫亦拾滞遗，寒争一日暴。pín yì shí zhì yí，hán zhēng yī rì bào。宁如我岭南，腊月嘉蔬足。níng rú wǒ lǐng nán，là yuè jiā shū zú。三蒿与二蓝，纷葩滋五沃。sān hāo yǔ èr lán，fēn pā zī wǔ wò。莙荙蔽田塍，菠菱弥水澳。jūn dá bì tián chéng，bō líng mí shuǐ ào。一稞三两钱，畦畦杂穜稑。yī kē sān liǎng qián，qí qí zá zhǒng lù。叶青连露葵，花黄若时菊。yè qīng lián lù kuí，huā huáng ruò shí jú。冰雪昧平生，微雨时膏沐。bīng xuě mèi píng shēng，wēi yǔ shí gāo mù。人家菜脯稀，鲜食乘芳郁。rén jiā cài pú xī，xiān shí chéng fāng yù。蓣芋如丘山，为饭代粳粟。yù yù rú qiū shān，wèi fàn dài jīng sù。豕饲馀芜菁，马衔兼苜蓿。shǐ sì yú wú jīng，mǎ xián jiān mù xu。芥薹四尺强，芼羹亦碌碌。jiè tái sì chǐ qiáng，mào gēng yì lù lù。茎股九蒸晒，间用吴风俗。jīng gǔ jiǔ zhēng shài，jiān yòng wú fēng sú。野人方灌园，荷锄先僮仆。yě rén fāng guàn yuán，hé chú xiān tóng pū。三餐厌葱韭，匕箸惭华屋。sān cān yàn cōng jiǔ，bǐ zhù cán huá wū。从君乞此方，今冬作数斛。cóng jūn qǐ cǐ fāng，jīn dōng zuò shù hú。南中水土殊，滋味恐未淑。nán zhōng shuǐ tǔ shū，zī wèi kǒng wèi shū。须君岁见贻，银鱼及醽渌。xū jūn suì jiàn yí，yín yú jí líng lù。

屈大均

屈大均（1630—1696）明末清初著名学者、诗人，与陈恭尹、梁佩兰并称“岭南三大家”，有“广东徐霞客”的美称。字翁山、介子，号莱圃，汉族，广东番禺人。曾与魏耕等进行反请活动。后为僧，中年仍改儒服。诗有李白、屈原的遗风，著作多毁于雍正、乾隆两朝，后人辑有《翁山诗外》、《翁山文外》、《翁山易外》、《广东新语》及《四朝成仁录》，合称“屈沱五书”。屈大均的作品>>

猜您喜欢