古诗词 - 中国最美古诗词

青玉案·送春

小桃忍受黄莺骂。xiǎo táo rěn shòu huáng yīng mà。便几日、恹恹谢。biàn jǐ rì yān yān xiè。雪样荼蘼开满架。xuě yàng tú mí kāi mǎn jià。芳情灰冷，泪痕珠泻。fāng qíng huī lěng，lèi hén zhū xiè。忙了鸳鸯帕。máng le yuān yāng pà。落红堆满阑干罅。luò hóng duī mǎn lán gàn xià。愁与恨、无从卸。chóu yǔ hèn wú cóng xiè。独对残灯明又灺。dú duì cán dēng míng yòu xiè。伤心楼上，晓钟催打。shāng xīn lóu shàng，xiǎo zhōng cuī dǎ。断送春归也。duàn sòng chūn guī yě。

卖花声

清：汪淑娟

古月出弯弯。gǔ yuè chū wān wān。绣涩苔瘢。xiù sè tái bān。定情消受美人难。dìng qíng xiāo shòu měi rén nán。如此相贻原抵得，约指连环。rú cǐ xiāng yí yuán dǐ dé，yuē zhǐ lián huán。检盝替伊安。jiǎn lù tì yī ān。更剪罗纨。gèng jiǎn luó wán。中央四角蝠云蟠。zhōng yāng sì jiǎo fú yún pán。仿作盘中诗样子，画与伊看。fǎng zuò pán zhōng shī yàng zi，huà yǔ yī kàn。

金缕曲

清：汪淑娟

无计堪怜汝。wú jì kān lián rǔ。只踌躇、秋来瘦得，腰围如许。zhǐ chóu chú qiū lái shòu dé，yāo wéi rú xǔ。君本多愁多病者，那禁这般情绪。jūn běn duō chóu duō bìng zhě，nà jìn zhè bān qíng xù。又几日、眠餐无主。yòu jǐ rì mián cān wú zhǔ。叠了罗衾全不寐，听潇潇、如此西窗雨。dié le luó qīn quán bù mèi，tīng xiāo xiāo rú cǐ xī chuāng yǔ。恁怪我，太烦絮。nèn guài wǒ，tài fán xù。珠沤槿艳无凭据。zhū ōu jǐn yàn wú píng jù。算人生、因缘离合，偶然萍聚。suàn rén shēng yīn yuán lí hé，ǒu rán píng jù。侬从于君相结爱，其乃痛无分处。nóng cóng yú jūn xiāng jié ài，qí nǎi tòng wú fēn chù。况侬也、悲秋儿女。kuàng nóng yě bēi qiū ér nǚ。一日伤心三日病，命恹恹、抵死支持住。yī rì shāng xīn sān rì bìng，mìng yān yān dǐ sǐ zhī chí zhù。休忘了，这番语。xiū wàng le，zhè fān yǔ。

十六字令

清：汪淑娟

休。xiū。第一枝香便断头。dì yī zhī xiāng biàn duàn tóu。愁郎见，不敢理熏篝。chóu láng jiàn，bù gǎn lǐ xūn gōu。

梦江口题自绘落花蝴蝶箑子

清：汪淑娟

双蝴蝶，画里见些些。shuāng hú dié，huà lǐ jiàn xiē xiē。好梦作成三个月，痴情闹了一生花。hǎo mèng zuò chéng sān gè yuè，chī qíng nào le yī shēng huā。风怎肯饶它。fēng zěn kěn ráo tā。