古诗词 - 中国最美古诗词

菩萨蛮·其一

沉沉帘幕霏霏雾，蒙蒙细雨连朝暮。chén chén lián mù fēi fēi wù，méng méng xì yǔ lián cháo mù。终日掩柴扉，燕儿犹未归。zhōng rì yǎn chái fēi，yàn ér yóu wèi guī。栏边花事了，谁惜春光老。lán biān huā shì le，shuí xī chūn guāng lǎo。明月几时来，湿云吹不开。míng yuè jǐ shí lái，shī yún chuī bù kāi。

十六字令春暮

清：高佩华

痴。chī。累我阑干立多时。lèi wǒ lán gàn lì duō shí。飞花去，蜂蝶已先知。fēi huā qù，fēng dié yǐ xiān zhī。

十六字令白秋海棠

清：高佩华

娇。jiāo。清泪零零露未消。qīng lèi líng líng lù wèi xiāo。秋魂澹，玉照倩谁描。qiū hún dàn，yù zhào qiàn shuí miáo。

桂殿秋·秋夜

清：高佩华

宵未半，月刚圆。xiāo wèi bàn，yuè gāng yuán。罗衫新觉嫩凉添。luó shān xīn jué nèn liáng tiān。秋心合并成愁字，风弄芭蕉不许眠。qiū xīn hé bìng chéng chóu zì，fēng nòng bā jiāo bù xǔ mián。

如梦令·苔

清：高佩华

辩不清花间路。biàn bù qīng huā jiān lù。屐齿伊谁闲步。jī chǐ yī shuí xián bù。晓起卷帘栊，几讶寻芳蝶误。xiǎo qǐ juǎn lián lóng，jǐ yà xún fāng dié wù。春去。chūn qù。春去。chūn qù。谁与残红遮住。shuí yǔ cán hóng zhē zhù。

忆王孙·望远曲

清：高佩华

金钱暗掷拜嫦娥。jīn qián àn zhì bài cháng é。昨夜灯花报喜多。zuó yè dēng huā bào xǐ duō。行人依旧不曾过，更谁何。xíng rén yī jiù bù céng guò，gèng shuí hé。百事无灵莫信花。bǎi shì wú líng mò xìn huā。

惜分飞·落花

清：高佩华

怎怪留春留不住。zěn guài liú chūn liú bù zhù。窗外落红无数。chuāng wài luò hóng wú shù。零落胭脂雨。líng luò yān zhī yǔ。不堪回首江南路。bù kān huí shǒu jiāng nán lù。可惜彩云都散去。kě xī cǎi yún dōu sàn qù。争奈风狂雨妒。zhēng nài fēng kuáng yǔ dù。辗转斜阳暮。niǎn zhuǎn xié yáng mù。它生莫化相思树。tā shēng mò huà xiāng sī shù。

忆萝月春雨

清：高佩华

好梦惊回，梦醒人依旧。hǎo mèng jīng huí，mèng xǐng rén yī jiù。夜半风狂兼雨骤。yè bàn fēng kuáng jiān yǔ zhòu。一点残灯似豆。yī diǎn cán dēng shì dòu。关心不俟深秋。guān xīn bù qí shēn qiū。教人添得新愁。jiào rén tiān dé xīn chóu。试问杏花开未，明朝且看枝头。shì wèn xìng huā kāi wèi，míng cháo qiě kàn zhī tóu。

卖花声

清：高佩华

消息漏声中。xiāo xī lòu shēng zhōng。夜雨蒙蒙。yè yǔ méng méng。一竿晓日透窗红。yī gān xiǎo rì tòu chuāng hóng。知是有人楼上坐，鬓影蓬松。zhī shì yǒu rén lóu shàng zuò，bìn yǐng péng sōng。小婢唤匆匆。xiǎo bì huàn cōng cōng。卷起帘栊。juǎn qǐ lián lóng。馀音缥缈散西东。yú yīn piāo miǎo sàn xī dōng。仿佛垂杨深处去，几阵香风。fǎng fú chuí yáng shēn chù qù，jǐ zhèn xiāng fēng。

菩萨蛮·载咏落花

清：高佩华

枝头忽讶容颜改。zhī tóu hū yà róng yán gǎi。一年一度花开谢。yī nián yī dù huā kāi xiè。何苦怨东风。hé kǔ yuàn dōng fēng。繁华如此终。fán huá rú cǐ zhōng。几番梅雨足。jǐ fān méi yǔ zú。子满浓阴绿。zi mǎn nóng yīn lǜ。万物何生成。wàn wù hé shēng chéng。须知天地心。xū zhī tiān dì xīn。

浣溪沙·暮春

清：高佩华

帘幕垂垂漾晚风。lián mù chuí chuí yàng wǎn fēng。落花飞去各西东。luò huā fēi qù gè xī dōng。墙边芍药为谁红。qiáng biān sháo yào wèi shuí hóng。孤负韶华还自惜，佳辰次第雨声中。gū fù sháo huá hái zì xī，jiā chén cì dì yǔ shēng zhōng。流光屈指去匆匆。liú guāng qū zhǐ qù cōng cōng。

浣溪沙·七夕

清：高佩华

银汉迢遥月半弯。yín hàn tiáo yáo yuè bàn wān。虔陈瓜果任双鬟。qián chén guā guǒ rèn shuāng huán。鹊桥稳驾白云湾。què qiáo wěn jià bái yún wān。为诉经年离别苦，仙踪料想五更还。wèi sù jīng nián lí bié kǔ，xiān zōng liào xiǎng wǔ gèng hái。哪能分巧到人间。nǎ néng fēn qiǎo dào rén jiān。

卜算子·己亥元日

清：高佩华

万象尽更新，消息东皇里。wàn xiàng jǐn gèng xīn，xiāo xī dōng huáng lǐ。吹出梅花几阵香，春至人间矣。chuī chū méi huā jǐ zhèn xiāng，chūn zhì rén jiān yǐ。郎谱合欢词，侬剪宜春纸。láng pǔ hé huān cí，nóng jiǎn yí chūn zhǐ。依旧今年似去年，七事从头起。yī jiù jīn nián shì qù nián，qī shì cóng tóu qǐ。

卜算子·烛泪

清：高佩华

风雨夜窗寒，添得愁多少。fēng yǔ yè chuāng hán，tiān dé chóu duō shǎo。一寸相思一寸灰，还是无心好。yī cùn xiāng sī yī cùn huī，hái shì wú xīn hǎo。底事太多情，惜别伊谁晓。dǐ shì tài duō qíng，xī bié yī shuí xiǎo。不到天明不肯乾，也替人烦恼。bù dào tiān míng bù kěn qián，yě tì rén fán nǎo。

卜算子

清：高佩华

草长蝶寻芳，风暖莺调舌。cǎo zhǎng dié xún fāng，fēng nuǎn yīng diào shé。开到桃花不算春，何忍轻攀折。kāi dào táo huā bù suàn chūn，hé rěn qīng pān zhé。燕子去仍来，明月圆还缺。yàn zi qù réng lái，míng yuè yuán hái quē。不敢登楼望远人，所怕鹦哥说。bù gǎn dēng lóu wàng yuǎn rén，suǒ pà yīng gē shuō。

巫山一段云

清：高佩华

草色参差碧，花情历乱香。cǎo sè cān chà bì，huā qíng lì luàn xiāng。不知燕子为谁忙。bù zhī yàn zi wèi shuí máng。衔泥上画梁。xián ní shàng huà liáng。春日贪眠未起，针线小窗慵理。chūn rì tān mián wèi qǐ，zhēn xiàn xiǎo chuāng yōng lǐ。鸳鸯绣罢倚妆台，双眉不放开。yuān yāng xiù bà yǐ zhuāng tái，shuāng méi bù fàng kāi。