古诗词 - 中国最美古诗词

八月十四日对酒

梧桐叶凋辘轳井，万籁不动秋宵水。wú tóng yè diāo lù lú jǐng，wàn lài bù dòng qiū xiāo shuǐ。金杯泻酒艳十分，酒里华星寒炯炯。jīn bēi xiè jiǔ yàn shí fēn，jiǔ lǐ huá xīng hán jiǒng jiǒng。须臾蟾蜍弄清影，恍然不是人间景。xū yú chán chú nòng qīng yǐng，huǎng rán bù shì rén jiān jǐng。金波谈荡桂树横，孤在玻璃千万顷。jīn bō tán dàng guì shù héng，gū zài bō lí qiān wàn qǐng。玻璃无限月光冷，澒洞一色无纤颖。bō lí wú xiàn yuè guāng lěng，hòng dòng yī sè wú xiān yǐng。清风飒飒四坐来，坎入羲皇醉中境。qīng fēng sà sà sì zuò lái，kǎn rù xī huáng zuì zhōng jìng。醉中起歌歌月光，月光不语空自凉。zuì zhōng qǐ gē gē yuè guāng，yuè guāng bù yǔ kōng zì liáng。月光无情本无恨，何事对我空茫茫。yuè guāng wú qíng běn wú hèn，hé shì duì wǒ kōng máng máng。我醉只知今夜月，不是人间世人月。wǒ zuì zhǐ zhī jīn yè yuè，bù shì rén jiān shì rén yuè。一杯美酒蘸清光，常与边生旧交结。yī bēi měi jiǔ zhàn qīng guāng，cháng yǔ biān shēng jiù jiāo jié。亦不知天地宽与窄、人事乐与哀，仰看孤月一片白，玉露泥泥从空来。yì bù zhī tiān dì kuān yǔ zhǎi rén shì lè yǔ āi，yǎng kàn gū yuè yī piàn bái，yù lù ní ní cóng kōng lái。直须卧此待鸡唱，身外万事徒悠哉。zhí xū wò cǐ dài jī chàng，shēn wài wàn shì tú yōu zāi。

边元鼎

金丰州人。边元勋弟。资禀疏俊。工诗文。海陵王天德三年进士，以事停铨。世宗初，荐授供奉翰林，出为邢州幕官。与兄元勋、元恕，时号三边。边元鼎的作品>>

猜您喜欢

暮钟

元：边元鼎

落日行人断，深秋暝雨残。luò rì xíng rén duàn，shēn qiū míng yǔ cán。一声烟树外，千里暮山寒。yī shēng yān shù wài，qiān lǐ mù shān hán。倦鸟方知止，哀猿冷未安。juàn niǎo fāng zhī zhǐ，āi yuán lěng wèi ān。萧萧风叶下，时有野僧还。xiāo xiāo fēng yè xià，shí yǒu yě sēng hái。

村舍

元：边元鼎

何事区区守一丘，春花过了月明秋。hé shì qū qū shǒu yī qiū，chūn huā guò le yuè míng qiū。等闲浊洒篱边兴，寂寞寒花雨里愁。děng xián zhuó sǎ lí biān xīng，jì mò hán huā yǔ lǐ chóu。不识故人今在否，每思前事隔重游。bù shí gù rén jīn zài fǒu，měi sī qián shì gé zhòng yóu。西风又是青山晚，落叶无声水自流。xī fēng yòu shì qīng shān wǎn，luò yè wú shēng shuǐ zì liú。

新居

元：边元鼎

镜里岩花落涧泉，对窗青壁便参天。jìng lǐ yán huā luò jiàn quán，duì chuāng qīng bì biàn cān tiān。几当雪月开春酒，时有松风入夜弦。jǐ dāng xuě yuè kāi chūn jiǔ，shí yǒu sōng fēng rù yè xián。远斸山田多种黍，稀经城市少言钱。yuǎn zhǔ shān tián duō zhǒng shǔ，xī jīng chéng shì shǎo yán qián。平生谩忽王公贵，俯仰村邻更可怜。píng shēng mán hū wáng gōng guì，fǔ yǎng cūn lín gèng kě lián。