古诗词 - 中国最美古诗词

和杜元用见过韵

湖上新楼好，相过不厌君。hú shàng xīn lóu hǎo，xiāng guò bù yàn jūn。年光吴地老，客梦越江分。nián guāng wú dì lǎo，kè mèng yuè jiāng fēn。聚散无虚迹，穷通有昔闻。jù sàn wú xū jì，qióng tōng yǒu xī wén。时遮西望眼，冉冉见浮云。shí zhē xī wàng yǎn，rǎn rǎn jiàn fú yún。

晓发衡山访子昂学士

元：任士林

山林真学士，天地一诗翁。shān lín zhēn xué shì，tiān dì yī shī wēng。乘兴不可返，孤舟雪后风。chéng xīng bù kě fǎn，gū zhōu xuě hòu fēng。浩荡襟期别，艰难道术穷。hào dàng jīn qī bié，jiān nán dào shù qióng。何当真卜宅，共老水精宫。hé dāng zhēn bo zhái，gòng lǎo shuǐ jīng gōng。

李唐春牧图

元：任士林

春气熏人未耕作，江草青青牛齿白。chūn qì xūn rén wèi gēng zuò，jiāng cǎo qīng qīng niú chǐ bái。牛饥草细随意嚼，老翁曲膝睡亦著。niú jī cǎo xì suí yì jué，lǎo wēng qū xī shuì yì zhù。蓬头不记笠抛却，午树当风梦摇落。péng tóu bù jì lì pāo què，wǔ shù dāng fēng mèng yáo luò。梦里牛绳犹在握，昨夜囤头牛食薄。mèng lǐ niú shéng yóu zài wò，zuó yè dùn tóu niú shí báo。

用韵酬陈渭叟林伯清

元：任士林

我本厌尘市，志在栖幽清。wǒ běn yàn chén shì，zhì zài qī yōu qīng。还听客城雨，深夜愁寒更。hái tīng kè chéng yǔ，shēn yè chóu hán gèng。山中两道士，孤铛煮雷鸣。shān zhōng liǎng dào shì，gū dāng zhǔ léi míng。漱沐得清谣，久却世上名。shù mù dé qīng yáo，jiǔ què shì shàng míng。何用王子乔，相从学长生。hé yòng wáng zi qiáo，xiāng cóng xué zhǎng shēng。

送石棋盘醉归分韵得边字

元：任士林

一雁不渡海，衔芦列青天。yī yàn bù dù hǎi，xián lú liè qīng tiān。孤疏怯走壑，远赴百道泉。gū shū qiè zǒu hè，yuǎn fù bǎi dào quán。结交贵日广，不广空壮年。jié jiāo guì rì guǎng，bù guǎng kōng zhuàng nián。抟沙固易散，投漆固易坚。tuán shā gù yì sàn，tóu qī gù yì jiān。所以日共饮，山花列秋筵。suǒ yǐ rì gòng yǐn，shān huā liè qiū yán。道士黄石孙，亦解供酒钱。dào shì huáng shí sūn，yì jiě gōng jiǔ qián。初游濮阳家，再醉康乐前。chū yóu pú yáng jiā，zài zuì kāng lè qián。却看仙人棋，危石如平田。què kàn xiān rén qí，wēi shí rú píng tián。山风子声寂，洞日瓢影悬。shān fēng zi shēng jì，dòng rì piáo yǐng xuán。归来忽自笑，我岂非谪仙。guī lái hū zì xiào，wǒ qǐ fēi zhé xiān。更唤酒杯入，健倒东篱边。gèng huàn jiǔ bēi rù，jiàn dào dōng lí biān。摸索溪石白，莫嗔我欲眠。mō suǒ xī shí bái，mò chēn wǒ yù mián。

送徐春野

元：任士林

昨日之酒月满楼，今日之酒月满舟。zuó rì zhī jiǔ yuè mǎn lóu，jīn rì zhī jiǔ yuè mǎn zhōu。三十度月月圆缺，期君看月丹山头。sān shí dù yuè yuè yuán quē，qī jūn kàn yuè dān shān tóu。君携月色钱唐去，我有浊酒谁为酬。jūn xié yuè sè qián táng qù，wǒ yǒu zhuó jiǔ shuí wèi chóu。功名一纸政复尔，岁月两鬓归来休。gōng míng yī zhǐ zhèng fù ěr，suì yuè liǎng bìn guī lái xiū。柳桥久负秋夜笛，花鬟老忆春风喉。liǔ qiáo jiǔ fù qiū yè dí，huā huán lǎo yì chūn fēng hóu。鹏云正高眼历历，鲲海未运天悠悠。péng yún zhèng gāo yǎn lì lì，kūn hǎi wèi yùn tiān yōu yōu。雄鸡一声骑当发，男儿顶上簪公侯。xióng jī yī shēng qí dāng fā，nán ér dǐng shàng zān gōng hóu。

题翰墨十八辈封爵图

元：任士林

公子装车从楚国，十九人行一不足。gōng zi zhuāng chē cóng chǔ guó，shí jiǔ rén xíng yī bù zú。上阶卒赖毛先生，招手相呼公录录。shàng jiē zú lài máo xiān shēng，zhāo shǒu xiāng hū gōng lù lù。迩来翰墨十八人，一日受封列华物。ěr lái hàn mò shí bā rén，yī rì shòu fēng liè huá wù。世上空成孺子名，论功却笑中书秃。shì shàng kōng chéng rú zi míng，lùn gōng què xiào zhōng shū tū。人生慎勿为事先，乞留足矣张良独。rén shēng shèn wù wèi shì xiān，qǐ liú zú yǐ zhāng liáng dú。

月下歌

元：任士林

月从东出西壁沈，曾照千古万古之人心。yuè cóng dōng chū xī bì shěn，céng zhào qiān gǔ wàn gǔ zhī rén xīn。人心只有月照破，达人当之成酒淫。rén xīn zhǐ yǒu yuè zhào pò，dá rén dāng zhī chéng jiǔ yín。卿不闻李太白苏子瞻，把酒频问月，无月酒不斟。qīng bù wén lǐ tài bái sū zi zhān，bǎ jiǔ pín wèn yuè，wú yuè jiǔ bù zhēn。月为抵愁之白玉，酒为买笑之黄金。yuè wèi dǐ chóu zhī bái yù，jiǔ wèi mǎi xiào zhī huáng jīn。吾徒俯仰明月下，月亦傲兀窥人深。wú tú fǔ yǎng míng yuè xià，yuè yì ào wù kuī rén shēn。径须椎罂倒瓮为月尽一醉，如何青天白眼放月还西岑。jìng xū chuí yīng dào wèng wèi yuè jǐn yī zuì，rú hé qīng tiān bái yǎn fàng yuè hái xī cén。狂歌他日作佳事，共道此乐今宵今。kuáng gē tā rì zuò jiā shì，gòng dào cǐ lè jīn xiāo jīn。

四禽言

元：任士林

行不得哥哥，未曙登程日已蹉。xíng bù dé gē gē，wèi shǔ dēng chéng rì yǐ cuō。腹饥足趼可奈何，前山雨暗豺虎多。fù jī zú jiǎn kě nài hé，qián shān yǔ àn chái hǔ duō。

四禽言

元：任士林

脱裤脱裤，破碎一针无补处。tuō kù tuō kù，pò suì yī zhēn wú bǔ chù。谁持箧中新，换我身上故。shuí chí qiè zhōng xīn，huàn wǒ shēn shàng gù。但得深闺有孟光，年年裤破亦不恶。dàn dé shēn guī yǒu mèng guāng，nián nián kù pò yì bù è。