古诗词 - 中国最美古诗词

怀园引

鸿飞从万里，飞飞河岱起。hóng fēi cóng wàn lǐ，fēi fēi hé dài qǐ。辛勤越霜雾，联翩溯江汜。xīn qín yuè shuāng wù，lián piān sù jiāng sì。去旧国，违旧乡，旧山旧海悠且长。qù jiù guó，wéi jiù xiāng，jiù shān jiù hǎi yōu qiě zhǎng。回首瞻东路，延翮向秋方。huí shǒu zhān dōng lù，yán hé xiàng qiū fāng。登楚都，入楚关，楚地萧瑟楚山寒。dēng chǔ dōu，rù chǔ guān，chǔ dì xiāo sè chǔ shān hán。岁去冰未已，春来雁不还。suì qù bīng wèi yǐ，chūn lái yàn bù hái。风肃幌兮露濡庭，汉水初绿柳叶青。fēng sù huǎng xī lù rú tíng，hàn shuǐ chū lǜ liǔ yè qīng。朱光蔼蔼云英英，离禽喈喈又晨鸣。zhū guāng ǎi ǎi yún yīng yīng，lí qín jiē jiē yòu chén míng。菊有秀兮松有蕤，忧来年去容发衰。jú yǒu xiù xī sōng yǒu ruí，yōu lái nián qù róng fā shuāi。流阴逝景不可追，临堂危坐怅欲悲。liú yīn shì jǐng bù kě zhuī，lín táng wēi zuò chàng yù bēi。轩鸟池鹤恋阶墀，岂忘河渚捐江湄。xuān niǎo chí hè liàn jiē chí，qǐ wàng hé zhǔ juān jiāng méi。试托意兮向芳荪，心绵绵兮属荒樊。shì tuō yì xī xiàng fāng sūn，xīn mián mián xī shǔ huāng fán。想绿苹兮既冒沼，念幽兰兮已盈园。xiǎng lǜ píng xī jì mào zhǎo，niàn yōu lán xī yǐ yíng yuán。夭桃晨暮发，春莺旦夕喧。yāo táo chén mù fā，chūn yīng dàn xī xuān。青苔芜石路，宿草尘蓬门。qīng tái wú shí lù，sù cǎo chén péng mén。邅吾游夫鄢郢，路修远以萦纡。zhān wú yóu fū yān yǐng，lù xiū yuǎn yǐ yíng yū。羌故园之在目，江与汉之不可逾。qiāng gù yuán zhī zài mù，jiāng yǔ hàn zhī bù kě yú。目还流而附音，候归烟而托书。mù hái liú ér fù yīn，hòu guī yān ér tuō shū。还流兮潺湲，归烟容裔去不旋。hái liú xī chán yuán，guī yān róng yì qù bù xuán。念卫风于河广，怀邶诗于毖泉。niàn wèi fēng yú hé guǎng，huái bèi shī yú bì quán。汉女悲而歌飞鹄，楚客伤而奏南弦。hàn nǚ bēi ér gē fēi gǔ，chǔ kè shāng ér zòu nán xián。或巢阳而望越，亦依阴而慕燕。huò cháo yáng ér wàng yuè，yì yī yīn ér mù yàn。咏零雨而卒岁，吟秋风以永年。yǒng líng yǔ ér zú suì，yín qiū fēng yǐ yǒng nián。

谢庄

谢庄（421－466），字希逸，南朝宋文学家。陈郡阳夏人（今河南太康县），出生于建康。他是谢弘微的儿子，大谢（谢灵运）的族侄。七岁能作文，二十岁左右入仕，在东宫任过洗马、中舍人。稍后，在江州任庐陵王刘绍南中郎咨议参军。元嘉二十六年（449），又随雍州刺史随王刘诞去襄阳，领记室。次年，北魏使者在彭城和刘宋谈判，曾经问起谢庄的情况，可见其声名远布。以《月赋》闻名。由于历仕宋文帝、宋孝武帝、宋明帝三朝，官至中书令，加金紫光禄大夫，故世称“谢光禄”。谢庄的作品>>

猜您喜欢

瑞雪咏

南北朝：谢庄

玄管洽，豳诗平。xuán guǎn qià，bīn shī píng。火洲灭，日壑清。huǒ zhōu miè，rì hè qīng。龙关沙蒸，河徼云惊。lóng guān shā zhēng，hé jiǎo yún jīng。晷未沉而井閟，宇方霾而海溟。guǐ wèi chén ér jǐng bì，yǔ fāng mái ér hǎi míng。山飞白雪，叶中符而掩皇州。shān fēi bái xuě，yè zhōng fú ér yǎn huáng zhōu。降千□而瑞神世，始□葐蒀以蕤转。jiàng qiān ér ruì shén shì，shǐ pén yūn yǐ ruí zhuǎn。终徘徊而烟曳，状素镜之晨光。zhōng pái huái ér yān yè，zhuàng sù jìng zhī chén guāng。写金波之夜晰，晰景兮便娟，冠集灵兮蔼望仙。xiě jīn bō zhī yè xī，xī jǐng xī biàn juān，guān jí líng xī ǎi wàng xiān。溢迎风兮湛承露，亘临华兮被通天。yì yíng fēng xī zhàn chéng lù，gèn lín huá xī bèi tōng tiān。幂遥途而界远绮，丽青墀而镜列钱。mì yáo tú ér jiè yuǎn qǐ，lì qīng chí ér jìng liè qián。及其流彩犹抟。jí qí liú cǎi yóu tuán。凝明亟积，郊隰均映。níng míng jí jī，jiāo xí jūn yìng。江峦齐奕，审伊宫之逾丈。jiāng luán qí yì，shěn yī gōng zhī yú zhàng。信钘阿之盈尺，洞秋方之玉园。xìn xíng ā zhī yíng chǐ，dòng qiū fāng zhī yù yuán。果仙京之珠泽，若夫贞性贲道。guǒ xiān jīng zhī zhū zé，ruò fū zhēn xìng bēn dào。润德晖经，载途演其楙。rùn dé huī jīng，zài tú yǎn qí mào。同云宣其灵，既昭化于卫术。tóng yún xuān qí líng，jì zhāo huà yú wèi shù。亦阐义于齐庭，结秋竹之丽响。yì chǎn yì yú qí tíng，jié qiū zhú zhī lì xiǎng。引幽兰之微馨，窃惟鸿化远洎。yǐn yōu lán zhī wēi xīn，qiè wéi hóng huà yuǎn jì。玄风遐施，浃纬称祥。xuán fēng xiá shī，jiā wěi chēng xiáng。磬埏作瑞，调露之乐既兴。qìng shān zuò ruì，diào lù zhī lè jì xīng。大闺之歌已被，春光兮冬泽。dà guī zhī gē yǐ bèi，chūn guāng xī dōng zé。长无愆于平施。zhǎng wú qiān yú píng shī。