古诗词 - 中国最美古诗词

燕歌行

初春丽晃莺欲娇，桃花流水没河桥。chū chūn lì huǎng yīng yù jiāo，táo huā liú shuǐ méi hé qiáo。蔷薇花开百重叶，杨柳拂地数千条。qiáng wēi huā kāi bǎi zhòng yè，yáng liǔ fú dì shù qiān tiáo。陇西将军号都护，楼兰校尉称嫖姚。lǒng xī jiāng jūn hào dōu hù，lóu lán xiào wèi chēng piáo yáo。自从昔别春燕分，经年一去不相闻。zì cóng xī bié chūn yàn fēn，jīng nián yī qù bù xiāng wén。无复汉地关山月，唯有漠北蓟城云。wú fù hàn dì guān shān yuè，wéi yǒu mò běi jì chéng yún。淮南桂中明月影，流黄机上织成文。huái nán guì zhōng míng yuè yǐng，liú huáng jī shàng zhī chéng wén。充国行军屡筑营，阳史讨虏陷平城。chōng guó xíng jūn lǚ zhù yíng，yáng shǐ tǎo lǔ xiàn píng chéng。城下风多能却阵，沙中雪浅讵停兵。chéng xià fēng duō néng què zhèn，shā zhōng xuě qiǎn jù tíng bīng。属国小妇犹年少，羽林轻骑数征行。shǔ guó xiǎo fù yóu nián shǎo，yǔ lín qīng qí shù zhēng xíng。遥闻陌头采桑曲，犹胜边地胡笳声。yáo wén mò tóu cǎi sāng qū，yóu shèng biān dì hú jiā shēng。胡笳向暮使人泣，长望闺中空伫立。hú jiā xiàng mù shǐ rén qì，zhǎng wàng guī zhōng kōng zhù lì。桃花落地杏花舒，桐生井底寒叶疏。táo huā luò dì xìng huā shū，tóng shēng jǐng dǐ hán yè shū。试为来看上林雁，应有遥寄陇头书。shì wèi lái kàn shàng lín yàn，yīng yǒu yáo jì lǒng tóu shū。

王褒

王褒，字子渊，西汉人，文学家，生卒年不详。蜀资中（今四川省资阳市雁江区墨池坝）人。其生卒年失载，只知他文学创作活动主要在汉宣帝（公元前73～前49年在位）时期。他是我国历史上著名的辞赋家，写有《洞箫赋》等赋十六篇，与扬雄并称“渊云”。王褒的作品>>

猜您喜欢

关山月

南北朝：王褒

关山夜月明，秋色照孤城。guān shān yè yuè míng，qiū sè zhào gū chéng。影亏同汉阵，轮满逐胡兵。yǐng kuī tóng hàn zhèn，lún mǎn zhú hú bīng。天寒光转白，风多晕欲生。tiān hán guāng zhuǎn bái，fēng duō yūn yù shēng。寄言亭上吏，游客解鸡鸣。jì yán tíng shàng lì，yóu kè jiě jī míng。

渡河北

南北朝：王褒

秋风吹木叶，还似洞庭波。qiū fēng chuī mù yè，hái shì dòng tíng bō。常山临代郡，亭障绕黄河。cháng shān lín dài jùn，tíng zhàng rào huáng hé。心悲异方乐，肠断陇头歌。xīn bēi yì fāng lè，cháng duàn lǒng tóu gē。薄暮临征马，失道北山阿。báo mù lín zhēng mǎ，shī dào běi shān ā。