古诗词 - 中国最美古诗词

与颜浚冥会诗

秋草荒台响夜蛩，白杨凋尽减悲风。qiū cǎo huāng tái xiǎng yè qióng，bái yáng diāo jǐn jiǎn bēi fēng。彩笺曾擘欺江总，绮阁尘消玉树空。cǎi jiān céng bāi qī jiāng zǒng，qǐ gé chén xiāo yù shù kōng。

与颜浚冥会诗

唐：陈宫妃嫔

宝阁排云称望仙，五云高艳拥朝天。bǎo gé pái yún chēng wàng xiān，wǔ yún gāo yàn yōng cháo tiān。清溪犹有当时月，应照琼花绽绮筵。qīng xī yóu yǒu dāng shí yuè，yīng zhào qióng huā zhàn qǐ yán。

与颜浚冥会诗

唐：陈宫妃嫔

素魄初圆恨翠娥，繁华浓艳竟如何。sù pò chū yuán hèn cuì é，fán huá nóng yàn jìng rú hé。南朝唯有长江水，依旧门前作逝波。nán cháo wéi yǒu zhǎng jiāng shuǐ，yī jiù mén qián zuò shì bō。

与颜浚冥会诗

唐：陈宫妃嫔

箫管清吟怨丽华，秋江寒月绮窗斜。xiāo guǎn qīng yín yuàn lì huá，qiū jiāng hán yuè qǐ chuāng xié。惭非后主题笺客，得见临春阁上花。cán fēi hòu zhǔ tí jiān kè，dé jiàn lín chūn gé shàng huā。