古诗词 - 中国最美古诗词

题宣和所制赤驹图

房星委地生神□，众马不得相俦匹。fáng xīng wěi dì shēng shén，zhòng mǎ bù dé xiāng chóu pǐ。千里风轻白玉蹄，平渊春浴丹砂质。qiān lǐ fēng qīng bái yù tí，píng yuān chūn yù dān shā zhì。自从长养入天闲，振鬣常陪乘舆出。zì cóng zhǎng yǎng rù tiān xián，zhèn liè cháng péi chéng yú chū。未知赴敌见戈矛，所惯承恩闻警跸。wèi zhī fù dí jiàn gē máo，suǒ guàn chéng ēn wén jǐng bì。嘶当落日近尊严，气抹长林动萧瑟。sī dāng luò rì jìn zūn yán，qì mǒ zhǎng lín dòng xiāo sè。不惭刍豆饱微躯，尚觊朝家三品秩。bù cán chú dòu bǎo wēi qū，shàng jì cháo jiā sān pǐn zhì。宣和殿里图书□，亲见圉人事爬栉。xuān hé diàn lǐ tú shū，qīn jiàn yǔ rén shì pá zhì。当时青海九万馀，未有一匹当宸笔。dāng shí qīng hǎi jiǔ wàn yú，wèi yǒu yī pǐ dāng chén bǐ。临轩睥睨迥出群，落纸须臾?奔逸。lín xuān pì nì jiǒng chū qún，luò zhǐ xū yú bēn yì。内侍传宣赐近臣，再拜奎光欲腾室。nèi shì chuán xuān cì jìn chén，zài bài kuí guāng yù téng shì。秋深沙苑多蒺藜，夜半河南吹觱栗。qiū shēn shā yuàn duō jí lí，yè bàn hé nán chuī bì lì。已诏民间置牧地，如此龙媒敢轻失。yǐ zhào mín jiān zhì mù dì，rú cǐ lóng méi gǎn qīng shī。青城道上尘眯人，六宫粉黛无精神。qīng chéng dào shàng chén mī rén，liù gōng fěn dài wú jīng shén。此时此马□□□，□□□□□不能。cǐ shí cǐ mǎ，bù néng。追随天子向南去，哀哉委骨俱蒙尘。zhuī suí tiān zi xiàng nán qù，āi zāi wěi gǔ jù méng chén。

题龚翠岩中山出游图

元：陈方

楚龚胸中墨如水，零落江南发垂耳。chǔ gōng xiōng zhōng mò rú shuǐ，líng luò jiāng nán fā chuí ěr。文章汗马两无功，痛哭乾坤遽如此。wén zhāng hàn mǎ liǎng wú gōng，tòng kū qián kūn jù rú cǐ。恨翁不到天子傍，阴风飒飒无辉光。hèn wēng bù dào tiān zi bàng，yīn fēng sà sà wú huī guāng。翁也有笔同干将，貌取群怪驱不祥。wēng yě yǒu bǐ tóng gàn jiāng，mào qǔ qún guài qū bù xiáng。是心颇与馗相似，故遣麾斥如翁意。shì xīn pǒ yǔ kuí xiāng shì，gù qiǎn huī chì rú wēng yì。不然毕状吾将憎，区区白日胡为至？bù rán bì zhuàng wú jiāng zēng，qū qū bái rì hú wèi zhì？嗟哉咸淳人不识，夜夜宫中吹玉笛！jiē zāi xián chún rén bù shí，yè yè gōng zhōng chuī yù dí！

云林生惠山图次元韵

元：陈方

佳树阴森欲碍空，画成夜落灯花红。jiā shù yīn sēn yù ài kōng，huà chéng yè luò dēng huā hóng。绝怜带经自锄者，未忍竟别天垂翁。jué lián dài jīng zì chú zhě，wèi rěn jìng bié tiān chuí wēng。汾河春云散高柳，湘水微茫绿于酒。fén hé chūn yún sàn gāo liǔ，xiāng shuǐ wēi máng lǜ yú jiǔ。翁归天末见青山，临风莫负挥弦手。wēng guī tiān mò jiàn qīng shān，lín fēng mò fù huī xián shǒu。

陆君实挽诗

元：汤炳龙

七日阴霾事可知，楼船鱼贯果谁为。qī rì yīn mái shì kě zhī，lóu chuán yú guàn guǒ shuí wèi。人心自感兴元诏，天意难同建武时。rén xīn zì gǎn xīng yuán zhào，tiān yì nán tóng jiàn wǔ shí。黄屋朔风那有济，角巾东路觉无期。huáng wū shuò fēng nà yǒu jì，jiǎo jīn dōng lù jué wú qī。公为万古纲常计，儿女扳船不暇悲。gōng wèi wàn gǔ gāng cháng jì，ér nǚ bān chuán bù xiá bēi。

陆君实挽诗

元：汤炳龙

间关海岛岂谋身，婴臼存心力不能。jiān guān hǎi dǎo qǐ móu shēn，yīng jiù cún xīn lì bù néng。天上龙章空结梦，人闲鱼腹了中兴。tiān shàng lóng zhāng kōng jié mèng，rén xián yú fù le zhōng xīng。英雄一死从君父，忠义遗编托友朋。yīng xióng yī sǐ cóng jūn fù，zhōng yì yí biān tuō yǒu péng。万里楚魂招不得，诗成惟有泪沾膺。wàn lǐ chǔ hún zhāo bù dé，shī chéng wéi yǒu lèi zhān yīng。

白海青

元：汤炳龙

皂雕赤鹘世纷纷，羽翮何如白线纹。zào diāo chì gǔ shì fēn fēn，yǔ hé hé rú bái xiàn wén。东海飞来一片雪，西风透入万重云。dōng hǎi fēi lái yī piàn xuě，xī fēng tòu rù wàn zhòng yún。老拳独击顽鹅恼，俊目宁看狡兔群。lǎo quán dú jī wán é nǎo，jùn mù níng kàn jiǎo tù qún。玉食所需谁可得，夜来丹诏赐元勋。yù shí suǒ xū shuí kě dé，yè lái dān zhào cì yuán xūn。

绣毬花

元：汤炳龙

谁掷流苏满小园，无心花萼密相联。shuí zhì liú sū mǎn xiǎo yuán，wú xīn huā è mì xiāng lián。唐宫玉蝶团风软，后土琼花簇月圆。táng gōng yù dié tuán fēng ruǎn，hòu tǔ qióng huā cù yuè yuán。妖态欲来裍上舞，异香宜在帐中悬。yāo tài yù lái kǔn shàng wǔ，yì xiāng yí zài zhàng zhōng xuán。试看有物浑成处，如在东风太素天。shì kàn yǒu wù hún chéng chù，rú zài dōng fēng tài sù tiān。

题水晶宫道人瓮牖图

元：汤炳龙

一从辞宰粟，饥饿隐空山。yī cóng cí zǎi sù，jī è yǐn kōng shān。货殖门前客，先生不启关。huò zhí mén qián kè，xiān shēng bù qǐ guān。

题姚静斋女柔德一日三刲股救其兄云

元：汤炳龙

女生他人妇，兄死谁养亲。nǚ shēng tā rén fù，xiōng sǐ shuí yǎng qīn。刲股与紾臂，孰仁孰不仁。kuī gǔ yǔ zhěn bì，shú rén shú bù rén。

西湖杂咏

元：汤炳龙

马塍鸡唱曙初回，几处严关次第开。mǎ chéng jī chàng shǔ chū huí，jǐ chù yán guān cì dì kāi。多少卖花人已到，剩将春色入城来。duō shǎo mài huā rén yǐ dào，shèng jiāng chūn sè rù chéng lái。

题莫景行松竹梅图

元：汤炳龙

一客风流云水际，两侯潇洒雪霜时。yī kè fēng liú yún shuǐ jì，liǎng hóu xiāo sǎ xuě shuāng shí。如今三友交情密，不到岁寒人不知。rú jīn sān yǒu jiāo qíng mì，bù dào suì hán rén bù zhī。

题竹梅图

元：汤炳龙

岁晚江空见此图，竹梅相伴占全湖。suì wǎn jiāng kōng jiàn cǐ tú，zhú méi xiāng bàn zhàn quán hú。如何不与松为友，应怪人间作大夫。rú hé bù yǔ sōng wèi yǒu，yīng guài rén jiān zuò dà fū。

题晋王大令保母帖

元：汤炳龙

曹娥洛神遍堪舆，保母后出争澜趋。cáo é luò shén biàn kān yú，bǎo mǔ hòu chū zhēng lán qū。一时耳目喜新异，九原谁复哀意如。yī shí ěr mù xǐ xīn yì，jiǔ yuán shuí fù āi yì rú。世人重艺不重义，每以好奇夸好事。shì rén zhòng yì bù zhòng yì，měi yǐ hǎo qí kuā hǎo shì。集古金石半丰碑，逝者似为书者累。jí gǔ jīn shí bàn fēng bēi，shì zhě shì wèi shū zhě lèi。八百馀载四字全，政同悬崖三百年。bā bǎi yú zài sì zì quán，zhèng tóng xuán yá sān bǎi nián。王畿不悟王元象，不如果也能兴怜。wáng jī bù wù wáng yuán xiàng，bù rú guǒ yě néng xīng lián。但道青毡故家物，肯因陵谷怜枯骨。dàn dào qīng zhān gù jiā wù，kěn yīn líng gǔ lián kū gǔ。耳孙犹尔况他人，崇韬安生何可忽。ěr sūn yóu ěr kuàng tā rén，chóng tāo ān shēng hé kě hū。昭陵之盗犹兰亭，必无可欲乃妥灵。zhāo líng zhī dào yóu lán tíng，bì wú kě yù nǎi tuǒ líng。黄閍前车已如此，安保金蝉之墓终弗毁。huáng bēng qián chē yǐ rú cǐ，ān bǎo jīn chán zhī mù zhōng fú huǐ。

题江贯道百牛图

元：汤炳龙

我本山阳田舍叟，家有淮南数千亩。wǒ běn shān yáng tián shě sǒu，jiā yǒu huái nán shù qiān mǔ。江南倦客老不归，此田多为势家有。jiāng nán juàn kè lǎo bù guī，cǐ tián duō wèi shì jiā yǒu。犹记少年学牧时，去时日出归日西。yóu jì shǎo nián xué mù shí，qù shí rì chū guī rì xī。我生衣食仰此辈，爱之过于百里奚。wǒ shēng yī shí yǎng cǐ bèi，ài zhī guò yú bǎi lǐ xī。只今辛苦耕砚席，无处卖文长绝食。zhǐ jīn xīn kǔ gēng yàn xí，wú chù mài wén zhǎng jué shí。卷中邂逅黑牡丹，相逢喜是曾相识。juǎn zhōng xiè hòu hēi mǔ dān，xiāng féng xǐ shì céng xiāng shí。负郭无须二顷田，一双栗角能几钱。fù guō wú xū èr qǐng tián，yī shuāng lì jiǎo néng jǐ qián。数口之家便可饱，要如此图知何年。shù kǒu zhī jiā biàn kě bǎo，yào rú cǐ tú zhī hé nián。平生富贵非所愿，城府近来尤可厌。píng shēng fù guì fēi suǒ yuàn，chéng fǔ jìn lái yóu kě yàn。何时倒乘牛背眠东风，胜如仰看宣明面。hé shí dào chéng niú bèi mián dōng fēng，shèng rú yǎng kàn xuān míng miàn。

湖上观春

元：汤炳龙

闭门五日雨，出门万山春。bì mén wǔ rì yǔ，chū mén wàn shān chūn。湖光忽见我，摇荡白雪新。hú guāng hū jiàn wǒ，yáo dàng bái xuě xīn。九节瘦筇杖，一幅故葛巾。jiǔ jié shòu qióng zhàng，yī fú gù gé jīn。桃花忽相笑，聊复此红尘。táo huā hū xiāng xiào，liáo fù cǐ hóng chén。有钱困鞭算，有官絷卯申。yǒu qián kùn biān suàn，yǒu guān zhí mǎo shēn。洞然宇宙间，馀此自在身。dòng rán yǔ zhòu jiān，yú cǐ zì zài shēn。但恨不能饮，我亦无事人。dàn hèn bù néng yǐn，wǒ yì wú shì rén。

题高尚书夜山图

元：汤炳龙

人知丽日江山奇，月中更奇人不知。rén zhī lì rì jiāng shān qí，yuè zhōng gèng qí rén bù zhī。古今画手不能画，高侯能画兼能诗。gǔ jīn huà shǒu bù néng huà，gāo hóu néng huà jiān néng shī。风流文采乃如此，笔意所到神莫窥。fēng liú wén cǎi nǎi rú cǐ，bǐ yì suǒ dào shén mò kuī。琉璃宇宙入万象，清寒周匝天四垂。liú lí yǔ zhòu rù wàn xiàng，qīng hán zhōu zā tiān sì chuí。群鸦已息漙露下，一雁不度行云迟。qún yā yǐ xī tuán lù xià，yī yàn bù dù xíng yún chí。龙飞凤舞又千里，一起一伏相追随。lóng fēi fèng wǔ yòu qiān lǐ，yī qǐ yī fú xiāng zhuī suí。潮来不见江吸海，但见夜壑寂寂舟无遗。cháo lái bù jiàn jiāng xī hǎi，dàn jiàn yè hè jì jì zhōu wú yí。废宫隐约认孤塔，长竿高下标丛祠。fèi gōng yǐn yuē rèn gū tǎ，zhǎng gān gāo xià biāo cóng cí。俯观下界万屋如鳞次，其间醉梦觉者谁。fǔ guān xià jiè wàn wū rú lín cì，qí jiān zuì mèng jué zhě shuí。金城树老岁月往，昆明劫尽天地移。jīn chéng shù lǎo suì yuè wǎng，kūn míng jié jǐn tiān dì yí。匆匆吴越已陈迹，丹青先写兴亡悲。cōng cōng wú yuè yǐ chén jì，dān qīng xiān xiě xīng wáng bēi。虞山禹穴会稽路，苍苍凉凉隔烟雾。yú shān yǔ xué huì jī lù，cāng cāng liáng liáng gé yān wù。平生惯向图中游，老我卧游无胜具。píng shēng guàn xiàng tú zhōng yóu，lǎo wǒ wò yóu wú shèng jù。昏花疑是雪欲晴，剡溪直在无山处。hūn huā yí shì xuě yù qíng，shàn xī zhí zài wú shān chù。何人说与李将军，太清岂必微云□。hé rén shuō yǔ lǐ jiāng jūn，tài qīng qǐ bì wēi yún。毫端巽巽肯一扫，清光应更馀几分。háo duān xùn xùn kěn yī sǎo，qīng guāng yīng gèng yú jǐ fēn。天然人境两相值，楼头白也思不群。tiān rán rén jìng liǎng xiāng zhí，lóu tóu bái yě sī bù qún。胸中云梦可八九，呼吸沆瀣归雄文。xiōng zhōng yún mèng kě bā jiǔ，hū xī hàng xiè guī xióng wén。虎头著我坐岩壑，书窗半席一诣君。hǔ tóu zhù wǒ zuò yán hè，shū chuāng bàn xí yī yì jūn。舟中不须觅谢尚，诗成三诵君尝闻。zhōu zhōng bù xū mì xiè shàng，shī chéng sān sòng jūn cháng wén。

范文正公书伯夷颂并扎卷

元：汤炳龙

退之尝作《伯夷颂》，纲常更为文章重。tuì zhī cháng zuò bó yí sòng，gāng cháng gèng wèi wén zhāng zhòng。小范老子翰墨香，吹醒首阳千古梦。xiǎo fàn lǎo zi hàn mò xiāng，chuī xǐng shǒu yáng qiān gǔ mèng。尔来宇宙三百年，劫灰不坏宁非天。ěr lái yǔ zhòu sān bǎi nián，jié huī bù huài níng fēi tiān。姑苏李侯贤太守，为将手泽归云玄。gū sū lǐ hóu xián tài shǒu，wèi jiāng shǒu zé guī yún xuán。因忆右军修禊叙，智永藏之固其所。yīn yì yòu jūn xiū xì xù，zhì yǒng cáng zhī gù qí suǒ。今比萧翼谁贤愚，豪夺何如能乐与。jīn bǐ xiāo yì shuí xián yú，háo duó hé rú néng lè yǔ。君子于物不留意，好德终然胜好古。jūn zi yú wù bù liú yì，hǎo dé zhōng rán shèng hǎo gǔ。剑许徐君自有心，书还孔氏非无故。jiàn xǔ xú jūn zì yǒu xīn，shū hái kǒng shì fēi wú gù。粟可不食国可辞，较之一纸真毫厘。sù kě bù shí guó kě cí，jiào zhī yī zhǐ zhēn háo lí。闻风廉立遽如许，信哉圣人百世师。wén fēng lián lì jù rú xǔ，xìn zāi shèng rén bǎi shì shī。西山之薇何独美，向微二子一草耳。xī shān zhī wēi hé dú měi，xiàng wēi èr zi yī cǎo ěr。东海鲁连死犹生，中书冯道生犹死。dōng hǎi lǔ lián sǐ yóu shēng，zhōng shū féng dào shēng yóu sǐ。承平文献传至今，品题先后如盍簪。chéng píng wén xiàn chuán zhì jīn，pǐn tí xiān hòu rú hé zān。就中何人合愧死，九锡不是夷齐心。jiù zhōng hé rén hé kuì sǐ，jiǔ xī bù shì yí qí xīn。

艺圃

元：唐元

小园仅百步，花竹艺两行。xiǎo yuán jǐn bǎi bù，huā zhú yì liǎng xíng。垂垂结夏实，萧萧吹昼凉。chuí chuí jié xià shí，xiāo xiāo chuī zhòu liáng。盆池晓更静，照我须鬓长。pén chí xiǎo gèng jìng，zhào wǒ xū bìn zhǎng。复有青青蒲，风至互低昂。fù yǒu qīng qīng pú，fēng zhì hù dī áng。人生百岁中，弱草栖萤光。rén shēng bǎi suì zhōng，ruò cǎo qī yíng guāng。亮无贞坚节，何以御雪霜？liàng wú zhēn jiān jié，hé yǐ yù xuě shuāng？达人岂求名，进善贵自强。dá rén qǐ qiú míng，jìn shàn guì zì qiáng。用世苟不能，退居固其常。yòng shì gǒu bù néng，tuì jū gù qí cháng。旧种竹数十，生笋已满园。jiù zhǒng zhú shù shí，shēng sǔn yǐ mǎn yuán。今年笋更繁，??穿邻垣。jīn nián sǔn gèng fán，jí jí chuān lín yuán。山童斸烟雨，便欲供朝餐。shān tóng zhǔ yān yǔ，biàn yù gōng cháo cān。独不忍馋口，保此青琅玕。dú bù rěn chán kǒu，bǎo cǐ qīng láng gān。物微志则远，当异今日观。wù wēi zhì zé yuǎn，dāng yì jīn rì guān。平生迟暮心，与尔同岁寒。píng shēng chí mù xīn，yǔ ěr tóng suì hán。种苋甲已坼，苦菜行亦秀。zhǒng xiàn jiǎ yǐ chè，kǔ cài xíng yì xiù。耰锄不惮勤，常恐地力瘦。yōu chú bù dàn qín，cháng kǒng dì lì shòu。旦旦望其长，灌溉那敢后。dàn dàn wàng qí zhǎng，guàn gài nà gǎn hòu。墙头有蓬蒿，不种而自茂。qiáng tóu yǒu péng hāo，bù zhǒng ér zì mào。此意定如何？为尔吟清昼。cǐ yì dìng rú hé？wèi ěr yín qīng zhòu。

题水村图

元：颜天祥

疏柳平芜落雁飞，断桥斜日钓船归。shū liǔ píng wú luò yàn fēi，duàn qiáo xié rì diào chuán guī。江天万顷秋如画，一笑人间醉墨非。jiāng tiān wàn qǐng qiū rú huà，yī xiào rén jiān zuì mò fēi。

别萧高凤

元：刘将孙

惜与可人别，又贪归路长。xī yǔ kě rén bié，yòu tān guī lù zhǎng。人生有离别，吾事属闲忙。rén shēng yǒu lí bié，wú shì shǔ xián máng。沽酒浇芳草，垂鞭看夕阳。gū jiǔ jiāo fāng cǎo，chuí biān kàn xī yáng。眼前听鹤语，世路剧茫茫。yǎn qián tīng hè yǔ，shì lù jù máng máng。