古诗词 - 中国最美古诗词

对酒有怀寄李十九郎中

往年江外抛桃叶，去岁楼中别柳枝。wǎng nián jiāng wài pāo táo yè，qù suì lóu zhōng bié liǔ zhī。寂寞春来一杯酒，此情唯有李君知。jì mò chūn lái yī bēi jiǔ，cǐ qíng wéi yǒu lǐ jūn zhī。吟君旧句情难忘，风月何时是尽时。yín jūn jiù jù qíng nán wàng，fēng yuè hé shí shì jǐn shí。

闲乐

唐：白居易

坐安卧稳舆平肩，倚杖披衫绕四边。zuò ān wò wěn yú píng jiān，yǐ zhàng pī shān rào sì biān。空腹三杯卯后酒，曲肱一觉醉中眠。kōng fù sān bēi mǎo hòu jiǔ，qū gōng yī jué zuì zhōng mián。更无忙苦吟闲乐，恐是人间自在天。gèng wú máng kǔ yín xián lè，kǒng shì rén jiān zì zài tiān。

立秋夕凉风忽至炎暑稍消即事咏怀寄汴州节度使李二十尚书

唐：白居易

袅袅檐树动，好风西南来。niǎo niǎo yán shù dòng，hǎo fēng xī nán lái。红缸霏微灭，碧幌飘飖开。hóng gāng fēi wēi miè，bì huǎng piāo yáo kāi。披襟有馀凉，拂簟无纤埃。pī jīn yǒu yú liáng，fú diàn wú xiān āi。但喜烦暑退，不惜光阴催。dàn xǐ fán shǔ tuì，bù xī guāng yīn cuī。河秋稍清浅，月午方裴回。hé qiū shāo qīng qiǎn，yuè wǔ fāng péi huí。或行或坐卧，体适心悠哉。huò xíng huò zuò wò，tǐ shì xīn yōu zāi。美人在浚都，旌旗绕楼台。měi rén zài jùn dōu，jīng qí rào lóu tái。虽非沧溟阻，难见如蓬莱。suī fēi cāng míng zǔ，nán jiàn rú péng lái。蝉迎节又换，雁送书未回。chán yíng jié yòu huàn，yàn sòng shū wèi huí。君位日宠重，我年日摧颓。jūn wèi rì chǒng zhòng，wǒ nián rì cuī tuí。无因风月下，一举平生杯。wú yīn fēng yuè xià，yī jǔ píng shēng bēi。

开成二年夏闻新蝉赠梦得

唐：白居易

十载与君别，常感新蝉鸣。shí zài yǔ jūn bié，cháng gǎn xīn chán míng。今年共君听，同在洛阳城。jīn nián gòng jūn tīng，tóng zài luò yáng chéng。噪处知林静，闻时觉景清。zào chù zhī lín jìng，wén shí jué jǐng qīng。凉风忽袅袅，秋思先秋生。liáng fēng hū niǎo niǎo，qiū sī xiān qiū shēng。残槿花边立，老槐阴下行。cán jǐn huā biān lì，lǎo huái yīn xià xíng。虽无索居恨，还动长年情。suī wú suǒ jū hèn，hái dòng zhǎng nián qíng。且喜未聋耳，年年闻此声。qiě xǐ wèi lóng ěr，nián nián wén cǐ shēng。

题牛相公归仁里宅新成小滩

唐：白居易

平生见流水，见此转留连。píng shēng jiàn liú shuǐ，jiàn cǐ zhuǎn liú lián。况此朱门内，君家新引泉。kuàng cǐ zhū mén nèi，jūn jiā xīn yǐn quán。伊流决一带，洛石砌千拳。yī liú jué yī dài，luò shí qì qiān quán。与君三伏月，满耳作潺湲。yǔ jūn sān fú yuè，mǎn ěr zuò chán yuán。深处碧磷磷，浅处清溅溅。shēn chù bì lín lín，qiǎn chù qīng jiàn jiàn。埼岸束呜咽，沙汀散沦涟。qí àn shù wū yàn，shā tīng sàn lún lián。翻浪雪不尽，澄波空共鲜。fān làng xuě bù jǐn，chéng bō kōng gòng xiān。两岸滟滪口，一泊潇湘天。liǎng àn yàn yù kǒu，yī pō xiāo xiāng tiān。曾作天南客，漂流六七年。céng zuò tiān nán kè，piāo liú liù qī nián。何山不倚杖，何水不停船。hé shān bù yǐ zhàng，hé shuǐ bù tíng chuán。巴峡声心里，松江色眼前。bā xiá shēng xīn lǐ，sōng jiāng sè yǎn qián。今朝小滩上，能不思悠然。jīn cháo xiǎo tān shàng，néng bù sī yōu rán。

春日闲居三首

唐：白居易

陶云爱吾庐，吾亦爱吾屋。táo yún ài wú lú，wú yì ài wú wū。屋中有琴书，聊以慰幽独。wū zhōng yǒu qín shū，liáo yǐ wèi yōu dú。是时三月半，花落庭芜绿。shì shí sān yuè bàn，huā luò tíng wú lǜ。舍上晨鸠鸣，窗间春睡足。shě shàng chén jiū míng，chuāng jiān chūn shuì zú。睡足起闲坐，景晏方栉沐。shuì zú qǐ xián zuò，jǐng yàn fāng zhì mù。今日非十斋，庖童馈鱼肉。jīn rì fēi shí zhāi，páo tóng kuì yú ròu。饥来恣餐歠，冷热随所欲。jī lái zì cān chuò，lěng rè suí suǒ yù。饱竟快搔爬，筋骸无检束。bǎo jìng kuài sāo pá，jīn hái wú jiǎn shù。岂徒畅肢体，兼欲遗耳目。qǐ tú chàng zhī tǐ，jiān yù yí ěr mù。便可傲松乔，何假杯中渌。biàn kě ào sōng qiáo，hé jiǎ bēi zhōng lù。

春日闲居三首

唐：白居易

广池春水平，群鱼恣游泳。guǎng chí chūn shuǐ píng，qún yú zì yóu yǒng。新林绿阴成，众鸟欣相鸣。xīn lín lǜ yīn chéng，zhòng niǎo xīn xiāng míng。时我亦潇洒，适无累与病。shí wǒ yì xiāo sǎ，shì wú lèi yǔ bìng。鱼鸟人则殊，同归于遂性。yú niǎo rén zé shū，tóng guī yú suì xìng。缅思山梁雉，时哉感孔圣。miǎn sī shān liáng zhì，shí zāi gǎn kǒng shèng。圣人不得所，慨然叹时命。shèng rén bù dé suǒ，kǎi rán tàn shí mìng。我今对鳞羽，取乐成谣咏。wǒ jīn duì lín yǔ，qǔ lè chéng yáo yǒng。得所仍得时，吾生一何幸。dé suǒ réng dé shí，wú shēng yī hé xìng。

春日闲居三首

唐：白居易

劳者不觉歌，歌其劳苦事。láo zhě bù jué gē，gē qí láo kǔ shì。逸者不觉歌，歌其逸乐意。yì zhě bù jué gē，gē qí yì lè yì。问我逸如何，闲居多兴味。wèn wǒ yì rú hé，xián jū duō xīng wèi。问我乐如何，闲官少忧累。wèn wǒ lè rú hé，xián guān shǎo yōu lèi。又问俸厚薄，百千随月至。yòu wèn fèng hòu báo，bǎi qiān suí yuè zhì。又问年几何，七十行欠二。yòu wèn nián jǐ hé，qī shí xíng qiàn èr。所得皆过望，省躬良可愧。suǒ dé jiē guò wàng，shěng gōng liáng kě kuì。马闲无羁绊，鹤老有禄位。mǎ xián wú jī bàn，hè lǎo yǒu lù wèi。设自为化工，优饶只如是。shè zì wèi huà gōng，yōu ráo zhǐ rú shì。安得不歌咏，默默受天赐。ān dé bù gē yǒng，mò mò shòu tiān cì。

小阁闲坐

唐：白居易

阁前竹萧萧，阁下水潺潺。gé qián zhú xiāo xiāo，gé xià shuǐ chán chán。拂簟卷帘坐，清风生其间。fú diàn juǎn lián zuò，qīng fēng shēng qí jiān。静闻新蝉鸣，远见飞鸟还。jìng wén xīn chán míng，yuǎn jiàn fēi niǎo hái。但有巾挂壁，而无客叩关。dàn yǒu jīn guà bì，ér wú kè kòu guān。二疏返故里，四老归旧山。èr shū fǎn gù lǐ，sì lǎo guī jiù shān。吾亦适所愿，求闲而得闲。wú yì shì suǒ yuàn，qiú xián ér dé xián。

游平泉宴浥涧宿香山石楼赠座客

唐：白居易

逸少集兰亭，季伦宴金谷。yì shǎo jí lán tíng，jì lún yàn jīn gǔ。金谷太繁华，兰亭阙丝竹。jīn gǔ tài fán huá，lán tíng quē sī zhú。何如今日会，浥涧平泉曲。hé rú jīn rì huì，yì jiàn píng quán qū。杯酒与管弦，贫中随分足。bēi jiǔ yǔ guǎn xián，pín zhōng suí fēn zú。紫鲜林笋嫩，红润园桃熟。zǐ xiān lín sǔn nèn，hóng rùn yuán táo shú。采摘助盘筵，芳滋盈口腹。cǎi zhāi zhù pán yán，fāng zī yíng kǒu fù。闲吟暮云碧，醉藉春草绿。xián yín mù yún bì，zuì jí chūn cǎo lǜ。舞妙艳流风，歌清叩寒玉。wǔ miào yàn liú fēng，gē qīng kòu hán yù。古诗惜昼短，劝我令秉烛。gǔ shī xī zhòu duǎn，quàn wǒ lìng bǐng zhú。是夜勿言归，相携石楼宿。shì yè wù yán guī，xiāng xié shí lóu sù。

池上幽境

唐：白居易

袅袅过水桥，微微入林路。niǎo niǎo guò shuǐ qiáo，wēi wēi rù lín lù。幽境深谁知，老身闲独步。yōu jìng shēn shuí zhī，lǎo shēn xián dú bù。行行何所爱，遇物自成趣。xíng xíng hé suǒ ài，yù wù zì chéng qù。平滑青盘石，低密绿阴树。píng huá qīng pán shí，dī mì lǜ yīn shù。石上一素琴，树下双草屦。shí shàng yī sù qín，shù xià shuāng cǎo jù。此是荣先生，坐禅三乐处。cǐ shì róng xiān shēng，zuò chán sān lè chù。

和思黯居守独饮偶醉见示六韵时梦得和篇先成颇为丽绝时添两韵继而美之

唐：白居易

宫漏滴渐阑，城乌啼复歇。gōng lòu dī jiàn lán，chéng wū tí fù xiē。此时若不醉，争奈千门月。cǐ shí ruò bù zuì，zhēng nài qiān mén yuè。主人中夜起，妓烛前罗列。zhǔ rén zhōng yè qǐ，jì zhú qián luó liè。歌袂默收声，舞鬟低赴节。gē mèi mò shōu shēng，wǔ huán dī fù jié。弦吟玉柱品，酒透金杯热。xián yín yù zhù pǐn，jiǔ tòu jīn bēi rè。朱颜忽已酡，清奏犹未阕。zhū yán hū yǐ tuó，qīng zòu yóu wèi què。妍词黯先唱，逸韵刘继发。yán cí àn xiān chàng，yì yùn liú jì fā。铿然双雅音，金石相磨戛。kēng rán shuāng yǎ yīn，jīn shí xiāng mó jiá。

和梦得洛中早春见赠七韵

唐：白居易

众皆赏春色，君独怜春意。zhòng jiē shǎng chūn sè，jūn dú lián chūn yì。春意竟如何，老夫知此味。chūn yì jìng rú hé，lǎo fū zhī cǐ wèi。烛馀减夜漏，衾暖添朝睡。zhú yú jiǎn yè lòu，qīn nuǎn tiān cháo shuì。恬和台上风，虚润池边地。tián hé tái shàng fēng，xū rùn chí biān dì。开迟花养艳，语懒莺含思。kāi chí huā yǎng yàn，yǔ lǎn yīng hán sī。似讶隔年斋，如劝迎春醉。shì yà gé nián zhāi，rú quàn yíng chūn zuì。何日同宴游，心期二月二。hé rì tóng yàn yóu，xīn qī èr yuè èr。

樱桃花下有感而作

唐：白居易

蔼蔼美周宅，樱繁春日斜。ǎi ǎi měi zhōu zhái，yīng fán chūn rì xié。一为洛下客，十见池上花。yī wèi luò xià kè，shí jiàn chí shàng huā。烂熳岂无意，为君占年华。làn màn qǐ wú yì，wèi jūn zhàn nián huá。风光饶此树，歌舞胜诸家。fēng guāng ráo cǐ shù，gē wǔ shèng zhū jiā。失尽白头伴，长成红粉娃。shī jǐn bái tóu bàn，zhǎng chéng hóng fěn wá。停杯两相顾，堪喜亦堪嗟。tíng bēi liǎng xiāng gù，kān xǐ yì kān jiē。

洗竹

唐：白居易

布衾寒拥颈，毡履温承足。bù qīn hán yōng jǐng，zhān lǚ wēn chéng zú。独立冰池前，久看洗霜竹。dú lì bīng chí qián，jiǔ kàn xǐ shuāng zhú。先除老且病，次去纤而曲。xiān chú lǎo qiě bìng，cì qù xiān ér qū。剪弃犹可怜，琅玕十馀束。jiǎn qì yóu kě lián，láng gān shí yú shù。青青复籊籊，颇异凡草木。qīng qīng fù tì tì，pǒ yì fán cǎo mù。依然若有情，回头语僮仆。yī rán ruò yǒu qíng，huí tóu yǔ tóng pū。小者截鱼竿，大者编茅屋。xiǎo zhě jié yú gān，dà zhě biān máo wū。勿作彗与箕，而令粪土辱。wù zuò huì yǔ jī，ér lìng fèn tǔ rǔ。

新沐浴

唐：白居易

形适外无恙，心恬内无忧。xíng shì wài wú yàng，xīn tián nèi wú yōu。夜来新沐浴，肌发舒且柔。yè lái xīn mù yù，jī fā shū qiě róu。宽裁夹乌帽，厚絮长白裘。kuān cái jiā wū mào，hòu xù zhǎng bái qiú。裘温裹我足，帽暖覆我头。qiú wēn guǒ wǒ zú，mào nuǎn fù wǒ tóu。先进酒一杯，次举粥一瓯。xiān jìn jiǔ yī bēi，cì jǔ zhōu yī ōu。半酣半饱时，四体春悠悠。bàn hān bàn bǎo shí，sì tǐ chūn yōu yōu。是月岁阴暮，惨冽天地愁。shì yuè suì yīn mù，cǎn liè tiān dì chóu。白日冷无光，黄河冻不流。bái rì lěng wú guāng，huáng hé dòng bù liú。何处征戍行，何人羁旅游。hé chù zhēng shù xíng，hé rén jī lǚ yóu。穷途绝粮客，寒狱无灯囚。qióng tú jué liáng kè，hán yù wú dēng qiú。劳生彼何苦，遂性我何优。láo shēng bǐ hé kǔ，suì xìng wǒ hé yōu。抚心但自愧，孰知其所由。fǔ xīn dàn zì kuì，shú zhī qí suǒ yóu。

三年除夜

唐：白居易

晰晰燎火光，氲氲腊酒香。xī xī liáo huǒ guāng，yūn yūn là jiǔ xiāng。嗤嗤童稚戏，迢迢岁夜长。chī chī tóng zhì xì，tiáo tiáo suì yè zhǎng。堂上书帐前，长幼合成行。táng shàng shū zhàng qián，zhǎng yòu hé chéng xíng。以我年最长，次第来称觞。yǐ wǒ nián zuì zhǎng，cì dì lái chēng shāng。七十期渐近，万绿心已忘。qī shí qī jiàn jìn，wàn lǜ xīn yǐ wàng。不唯少欢乐，兼亦无悲伤。bù wéi shǎo huān lè，jiān yì wú bēi shāng。素屏应居士，青衣侍孟光。sù píng yīng jū shì，qīng yī shì mèng guāng。夫妻老相对，各坐一绳床。fū qī lǎo xiāng duì，gè zuò yī shéng chuáng。

自题小园

唐：白居易

不斗门馆华，不斗林园大。bù dòu mén guǎn huá，bù dòu lín yuán dà。但斗为主人，一坐十馀载。dàn dòu wèi zhǔ rén，yī zuò shí yú zài。回看甲乙第，列在都城内。huí kàn jiǎ yǐ dì，liè zài dōu chéng nèi。素垣夹朱门，蔼蔼遥相对。sù yuán jiā zhū mén，ǎi ǎi yáo xiāng duì。主人安在哉，富贵去不回。zhǔ rén ān zài zāi，fù guì qù bù huí。池乃为鱼凿，林乃为禽栽。chí nǎi wèi yú záo，lín nǎi wèi qín zāi。何如小园主，拄杖闲即来。hé rú xiǎo yuán zhǔ，zhǔ zhàng xián jí lái。亲宾有时会，琴酒连夜开。qīn bīn yǒu shí huì，qín jiǔ lián yè kāi。以此聊自足，不羡大池台。yǐ cǐ liáo zì zú，bù xiàn dà chí tái。

病中宴坐

唐：白居易

有酒病不饮，有诗慵不吟。yǒu jiǔ bìng bù yǐn，yǒu shī yōng bù yín。头眩罢垂钩，手痹休援琴。tóu xuàn bà chuí gōu，shǒu bì xiū yuán qín。竟日悄无事，所居闲且深。jìng rì qiāo wú shì，suǒ jū xián qiě shēn。外安支离体，中养希夷心。wài ān zhī lí tǐ，zhōng yǎng xī yí xīn。窗户纳秋景，竹木澄夕阴。chuāng hù nà qiū jǐng，zhú mù chéng xī yīn。宴坐小池畔，清风时动襟。yàn zuò xiǎo chí pàn，qīng fēng shí dòng jīn。

戒药

唐：白居易

促促急景中，蠢蠢微尘里。cù cù jí jǐng zhōng，chǔn chǔn wēi chén lǐ。生涯有分限，爱恋无终已。shēng yá yǒu fēn xiàn，ài liàn wú zhōng yǐ。早夭羡中年，中年羡暮齿。zǎo yāo xiàn zhōng nián，zhōng nián xiàn mù chǐ。暮齿又贪生，服食求不死。mù chǐ yòu tān shēng，fú shí qiú bù sǐ。朝吞太阳精，夕吸秋石髓。cháo tūn tài yáng jīng，xī xī qiū shí suǐ。徼福反成灾，药误者多矣。jiǎo fú fǎn chéng zāi，yào wù zhě duō yǐ。以之资嗜欲，又望延甲子。yǐ zhī zī shì yù，yòu wàng yán jiǎ zi。天人阴骘间，亦恐无此理。tiān rén yīn zhì jiān，yì kǒng wú cǐ lǐ。域中有真道，所说不如此。yù zhōng yǒu zhēn dào，suǒ shuō bù rú cǐ。后身始身存，吾闻诸老氏。hòu shēn shǐ shēn cún，wú wén zhū lǎo shì。