古诗词 - 中国最美古诗词

秋槿

风露飒已冷，天色亦黄昏。fēng lù sà yǐ lěng，tiān sè yì huáng hūn。中庭有槿花，荣落同一晨。zhōng tíng yǒu jǐn huā，róng luò tóng yī chén。秋开已寂莫，夕陨何纷纷。qiū kāi yǐ jì mò，xī yǔn hé fēn fēn。正怜少颜色，复叹不逡巡。zhèng lián shǎo yán sè，fù tàn bù qūn xún。感此因念彼，怀哉聊一陈。gǎn cǐ yīn niàn bǐ，huái zāi liáo yī chén。男儿老富贵，女子晚婚姻。nán ér lǎo fù guì，nǚ zi wǎn hūn yīn。头白始得志，色衰方事人。tóu bái shǐ dé zhì，sè shuāi fāng shì rén。后时不获已，安得如青春。hòu shí bù huò yǐ，ān dé rú qīng chūn。

答元郎中杨员外喜乌见寄

唐：白居易

南宫鸳鸯地，何忽乌来止。nán gōng yuān yāng dì，hé hū wū lái zhǐ。故人锦帐郎，闻乌笑相视。gù rén jǐn zhàng láng，wén wū xiào xiāng shì。疑乌报消息，望我归乡里。yí wū bào xiāo xī，wàng wǒ guī xiāng lǐ。我归应待乌头白，惭愧元郎误欢喜。wǒ guī yīng dài wū tóu bái，cán kuì yuán láng wù huān xǐ。

初入峡有感

唐：白居易

上有万仞山，下有千丈水。shàng yǒu wàn rèn shān，xià yǒu qiān zhàng shuǐ。苍苍两崖间，阔狭容一苇。cāng cāng liǎng yá jiān，kuò xiá róng yī wěi。瞿唐呀直泻，滟滪屹中峙。qú táng ya zhí xiè，yàn yù yì zhōng zhì。未夜黑岩昏，无风白浪起。wèi yè hēi yán hūn，wú fēng bái làng qǐ。大石如刀剑，小石如牙齿。dà shí rú dāo jiàn，xiǎo shí rú yá chǐ。一步不可行，况千三百里。yī bù bù kě xíng，kuàng qiān sān bǎi lǐ。苒蒻竹篾?，欹危楫师趾。rǎn ruò zhú miè niàn，yī wēi jí shī zhǐ。一跌无完舟，吾生系于此。yī diē wú wán zhōu，wú shēng xì yú cǐ。常闻仗忠信，蛮貊可行矣。cháng wén zhàng zhōng xìn，mán mò kě xíng yǐ。自古漂沈人，岂尽非君子。zì gǔ piāo shěn rén，qǐ jǐn fēi jūn zi。况吾时与命，蹇舛不足恃。kuàng wú shí yǔ mìng，jiǎn chuǎn bù zú shì。常恐不才身，复作无名死。cháng kǒng bù cái shēn，fù zuò wú míng sǐ。

过昭君村

唐：白居易

灵珠产无种，彩云出无根。líng zhū chǎn wú zhǒng，cǎi yún chū wú gēn。亦如彼姝子，生此遐陋村。yì rú bǐ shū zi，shēng cǐ xiá lòu cūn。至丽物难掩，遽选入君门。zhì lì wù nán yǎn，jù xuǎn rù jūn mén。独美众所嫉，终弃出塞垣。dú měi zhòng suǒ jí，zhōng qì chū sāi yuán。唯此希代色，岂无一顾恩。wéi cǐ xī dài sè，qǐ wú yī gù ēn。事排势须去，不得由至尊。shì pái shì xū qù，bù dé yóu zhì zūn。白黑既可变，丹青何足论。bái hēi jì kě biàn，dān qīng hé zú lùn。竟埋代北骨，不返巴东魂。jìng mái dài běi gǔ，bù fǎn bā dōng hún。惨澹晚云水，依稀旧乡园。cǎn dàn wǎn yún shuǐ，yī xī jiù xiāng yuán。妍姿化已久，但有村名存。yán zī huà yǐ jiǔ，dàn yǒu cūn míng cún。村中有遗老，指点为我言。cūn zhōng yǒu yí lǎo，zhǐ diǎn wèi wǒ yán。不敢往者戒，恐贻来者冤。bù gǎn wǎng zhě jiè，kǒng yí lái zhě yuān。至今村女面，烧灼成瘢痕。zhì jīn cūn nǚ miàn，shāo zhuó chéng bān hén。

自江州至忠州

唐：白居易

前在浔阳日，已叹宾朋寡。qián zài xún yáng rì，yǐ tàn bīn péng guǎ。忽忽抱忧怀，出门无处写。hū hū bào yōu huái，chū mén wú chù xiě。今来转深僻，穷峡巅山下。jīn lái zhuǎn shēn pì，qióng xiá diān shān xià。五月断行舟，滟堆正如马。wǔ yuè duàn xíng zhōu，yàn duī zhèng rú mǎ。巴人类猿狖，矍铄满山野。bā rén lèi yuán yòu，jué shuò mǎn shān yě。敢望见交亲，喜逢似人者。gǎn wàng jiàn jiāo qīn，xǐ féng shì rén zhě。

初到忠州登东楼寄万州杨八使君

唐：白居易

山束邑居窄，峡牵气候偏。shān shù yì jū zhǎi，xiá qiān qì hòu piān。林峦少平地，雾雨多阴天。lín luán shǎo píng dì，wù yǔ duō yīn tiān。隐隐煮盐火，漠漠烧畬烟。yǐn yǐn zhǔ yán huǒ，mò mò shāo shē yān。赖此东楼夕，风月时翛然。lài cǐ dōng lóu xī，fēng yuè shí xiāo rán。凭轩望所思，目断心涓涓。píng xuān wàng suǒ sī，mù duàn xīn juān juān。背春有去雁，上水无来船。bèi chūn yǒu qù yàn，shàng shuǐ wú lái chuán。我怀巴东守，本是关西贤。wǒ huái bā dōng shǒu，běn shì guān xī xián。平生已不浅，流落重相怜。píng shēng yǐ bù qiǎn，liú luò zhòng xiāng lián。水梗漂万里，笼禽囚五年。shuǐ gěng piāo wàn lǐ，lóng qín qiú wǔ nián。新恩同雨露，远郡邻山川。xīn ēn tóng yǔ lù，yuǎn jùn lín shān chuān。书信虽往复，封疆徒接连。shū xìn suī wǎng fù，fēng jiāng tú jiē lián。其如美人面，欲见杳无缘。qí rú měi rén miàn，yù jiàn yǎo wú yuán。

西楼夜

唐：白居易

悄悄复悄悄，城隅隐林杪。qiāo qiāo fù qiāo qiāo，chéng yú yǐn lín miǎo。山郭灯火稀，峡天星汉少。shān guō dēng huǒ xī，xiá tiān xīng hàn shǎo。年光东流水，生计南枝鸟。nián guāng dōng liú shuǐ，shēng jì nán zhī niǎo。月没江沈沈，西楼殊未晓。yuè méi jiāng shěn shěn，xī lóu shū wèi xiǎo。

东楼晓

唐：白居易

脉脉复脉脉，东楼无宿客。mài mài fù mài mài，dōng lóu wú sù kè。城闇云雾多，峡深田地窄。chéng àn yún wù duō，xiá shēn tián dì zhǎi。宵灯尚留燄，晨禽初展翮。xiāo dēng shàng liú yàn，chén qín chū zhǎn hé。欲知山高低，不见东方白。yù zhī shān gāo dī，bù jiàn dōng fāng bái。

寄王质夫

唐：白居易

忆始识君时，爱君世缘薄。yì shǐ shí jūn shí，ài jūn shì yuán báo。我亦吏王畿，不为名利著。wǒ yì lì wáng jī，bù wèi míng lì zhù。春寻仙游洞，秋上云居阁。chūn xún xiān yóu dòng，qiū shàng yún jū gé。楼观水潺潺，龙潭花漠漠。lóu guān shuǐ chán chán，lóng tán huā mò mò。吟诗石上坐，引酒泉边酌。yín shī shí shàng zuò，yǐn jiǔ quán biān zhuó。因话出处心，心期老岩壑。yīn huà chū chù xīn，xīn qī lǎo yán hè。忽从风雨别，遂被簪缨缚。hū cóng fēng yǔ bié，suì bèi zān yīng fù。君作出山云，我为入笼鹤。jūn zuò chū shān yún，wǒ wèi rù lóng hè。笼深鹤残悴，山远云飘泊。lóng shēn hè cán cuì，shān yuǎn yún piāo pō。去处虽不同，同负平生约。qù chù suī bù tóng，tóng fù píng shēng yuē。今来各何在，老去随所托。jīn lái gè hé zài，lǎo qù suí suǒ tuō。我守巴南城，君佐征西幕。wǒ shǒu bā nán chéng，jūn zuǒ zhēng xī mù。年颜渐衰飒，生计仍萧索。nián yán jiàn shuāi sà，shēng jì réng xiāo suǒ。方含去国愁，且羡从军乐。fāng hán qù guó chóu，qiě xiàn cóng jūn lè。旧游疑是梦，往事思如昨。jiù yóu yí shì mèng，wǎng shì sī rú zuó。相忆春又深，故山花正落。xiāng yì chūn yòu shēn，gù shān huā zhèng luò。

南宾郡斋即事寄杨万州

唐：白居易

山上巴子城，山下巴江水。shān shàng bā zi chéng，shān xià bā jiāng shuǐ。中有穷独人，强名为刺史。zhōng yǒu qióng dú rén，qiáng míng wèi cì shǐ。时时窃自哂，刺史岂如是。shí shí qiè zì shěn，cì shǐ qǐ rú shì。仓粟喂家人，黄缣裹妻子。cāng sù wèi jiā rén，huáng jiān guǒ qī zi。莓苔翳冠带，雾雨霾楼雉。méi tái yì guān dài，wù yǔ mái lóu zhì。衙鼓暮复朝，郡斋卧还起。yá gǔ mù fù cháo，jùn zhāi wò hái qǐ。回头望南浦，亦在烟波里。huí tóu wàng nán pǔ，yì zài yān bō lǐ。而我复何嗟，夫君犹滞此。ér wǒ fù hé jiē，fū jūn yóu zhì cǐ。

招萧处士

唐：白居易

峡内岂无人，所逢非所思。xiá nèi qǐ wú rén，suǒ féng fēi suǒ sī。门前亦有客，相对不相知。mén qián yì yǒu kè，xiāng duì bù xiāng zhī。仰望但云树，俯顾惟妻儿。yǎng wàng dàn yún shù，fǔ gù wéi qī ér。寝食起居外，端然无所为。qǐn shí qǐ jū wài，duān rán wú suǒ wèi。东郊萧处士，聊可与开眉。dōng jiāo xiāo chù shì，liáo kě yǔ kāi méi。能饮满杯酒，善吟长句诗。néng yǐn mǎn bēi jiǔ，shàn yín zhǎng jù shī。庭前吏散后，江畔路乾时。tíng qián lì sàn hòu，jiāng pàn lù qián shí。请君携竹杖，一赴郡斋期。qǐng jūn xié zhú zhàng，yī fù jùn zhāi qī。

庭槐

唐：白居易

南方饶竹树，唯有青槐稀。nán fāng ráo zhú shù，wéi yǒu qīng huái xī。十种七八死，纵活亦支离。shí zhǒng qī bā sǐ，zòng huó yì zhī lí。何此郡庭下，一株独华滋。hé cǐ jùn tíng xià，yī zhū dú huá zī。蒙蒙碧烟叶，袅袅黄花枝。méng méng bì yān yè，niǎo niǎo huáng huā zhī。我家渭水上，此树荫前墀。wǒ jiā wèi shuǐ shàng，cǐ shù yīn qián chí。忽向天涯见，忆在故园时。hū xiàng tiān yá jiàn，yì zài gù yuán shí。人生有情感，遇物牵所思。rén shēng yǒu qíng gǎn，yù wù qiān suǒ sī。树木犹复尔，况见旧亲知。shù mù yóu fù ěr，kuàng jiàn jiù qīn zhī。

送客回晚兴

唐：白居易

城上云雾开，沙头风浪定。chéng shàng yún wù kāi，shā tóu fēng làng dìng。参差乱山出，澹泞平江净。cān chà luàn shān chū，dàn nìng píng jiāng jìng。行客舟已远，居人酒初醒。xíng kè zhōu yǐ yuǎn，jū rén jiǔ chū xǐng。袅袅秋竹梢，巴蝉声似磬。niǎo niǎo qiū zhú shāo，bā chán shēng shì qìng。

东楼竹

唐：白居易

潇洒城东楼，绕楼多修竹。xiāo sǎ chéng dōng lóu，rào lóu duō xiū zhú。森然一万竿，白粉封青玉。sēn rán yī wàn gān，bái fěn fēng qīng yù。卷帘睡初觉，欹枕看未足。juǎn lián shuì chū jué，yī zhěn kàn wèi zú。影转色入楼，床席生浮绿。yǐng zhuǎn sè rù lóu，chuáng xí shēng fú lǜ。空城绝宾客，向夕弥幽独。kōng chéng jué bīn kè，xiàng xī mí yōu dú。楼上夜不归，此君留我宿。lóu shàng yè bù guī，cǐ jūn liú wǒ sù。

九日登巴台

唐：白居易

黍香酒初熟，菊暖花未开。shǔ xiāng jiǔ chū shú，jú nuǎn huā wèi kāi。闲听竹枝曲，浅酌茱萸杯。xián tīng zhú zhī qū，qiǎn zhuó zhū yú bēi。去年重阳日，漂泊湓城隈。qù nián zhòng yáng rì，piāo pō pén chéng wēi。今岁重阳日，萧条巴子台。jīn suì zhòng yáng rì，xiāo tiáo bā zi tái。旅鬓寻已白，乡书久不来。lǚ bìn xún yǐ bái，xiāng shū jiǔ bù lái。临觞一搔首，座客亦裴回。lín shāng yī sāo shǒu，zuò kè yì péi huí。

东城寻春

唐：白居易

老色日上面，欢情日去心。lǎo sè rì shàng miàn，huān qíng rì qù xīn。今既不如昔，后当不如今。jīn jì bù rú xī，hòu dāng bù rú jīn。今犹未甚衰，每事力可任。jīn yóu wèi shén shuāi，měi shì lì kě rèn。花时仍爱出，酒后尚能吟。huā shí réng ài chū，jiǔ hòu shàng néng yín。但恐如此兴，亦随日销沈。dàn kǒng rú cǐ xīng，yì suí rì xiāo shěn。东城春欲老，勉强一来寻。dōng chéng chūn yù lǎo，miǎn qiáng yī lái xún。

江上送客

唐：白居易

江花已萎绝，江草已消歇。jiāng huā yǐ wēi jué，jiāng cǎo yǐ xiāo xiē。远客何处归，孤舟今日发。yuǎn kè hé chù guī，gū zhōu jīn rì fā。杜鹃声似哭，湘竹斑如血。dù juān shēng shì kū，xiāng zhú bān rú xuè。共是多感人，仍为此中别。gòng shì duō gǎn rén，réng wèi cǐ zhōng bié。

桐花

唐：白居易

春令有常候，清明桐始发。chūn lìng yǒu cháng hòu，qīng míng tóng shǐ fā。何此巴峡中，桐花开十月。hé cǐ bā xiá zhōng，tóng huā kāi shí yuè。岂伊物理变，信是土宜别。qǐ yī wù lǐ biàn，xìn shì tǔ yí bié。地气反寒暄，天时倒生杀。dì qì fǎn hán xuān，tiān shí dào shēng shā。草木坚强物，所禀固难夺。cǎo mù jiān qiáng wù，suǒ bǐng gù nán duó。风候一参差，荣枯遂乖剌。fēng hòu yī cān chà，róng kū suì guāi lá。况吾北人性，不耐南方热。kuàng wú běi rén xìng，bù nài nán fāng rè。强羸寿夭间，安得依时节。qiáng léi shòu yāo jiān，ān dé yī shí jié。

早祭风伯因怀李十一舍人

唐：白居易

远郡虽褊陋，时祀奉朝经。yuǎn jùn suī biǎn lòu，shí sì fèng cháo jīng。夙兴祭风伯，天气晓冥冥。sù xīng jì fēng bó，tiān qì xiǎo míng míng。导骑与从吏，引我出东坰。dǎo qí yǔ cóng lì，yǐn wǒ chū dōng jiōng。水雾重如雨，山火高于星。shuǐ wù zhòng rú yǔ，shān huǒ gāo yú xīng。忽忆早朝日，与君趋紫庭。hū yì zǎo cháo rì，yǔ jūn qū zǐ tíng。步登龙尾道，却望终南青。bù dēng lóng wěi dào，què wàng zhōng nán qīng。一别身向老，所思心未宁。yī bié shēn xiàng lǎo，suǒ sī xīn wèi níng。至今想在耳，玉音尚玲玲。zhì jīn xiǎng zài ěr，yù yīn shàng líng líng。

花下对酒二首

唐：白居易

蔼蔼江气春，南宾闰正月。ǎi ǎi jiāng qì chūn，nán bīn rùn zhèng yuè。梅樱与桃杏，次第城上发。méi yīng yǔ táo xìng，cì dì chéng shàng fā。红房烂簇火，素艳纷团雪。hóng fáng làn cù huǒ，sù yàn fēn tuán xuě。香惜委风飘，愁牵压枝折。xiāng xī wěi fēng piāo，chóu qiān yā zhī zhé。楼中老太守，头上新白发。lóu zhōng lǎo tài shǒu，tóu shàng xīn bái fā。冷澹病心情，暄和好时节。lěng dàn bìng xīn qíng，xuān hé hǎo shí jié。故园音信断，远郡亲宾绝。gù yuán yīn xìn duàn，yuǎn jùn qīn bīn jué。欲问花前尊，依然为谁设。yù wèn huā qián zūn，yī rán wèi shuí shè。